Chapter Title : അസ്ത്രലാഭം [കത്തനാർ]

അനങ്ങിയില്ല.

“എപ്പോഴെത്തി?”

അജു ചോദിച്ചു.

“ഇന്നലെ രാത്രി.”

“ഇന്നലെതന്നെ ഇവിടെ ഉണ്ടായിരുന്നോ?”

“ഹോട്ടലിലായിരുന്നു.”

“എന്തുകൊണ്ട് വിളിച്ചില്ല?”

“വിളിച്ചാൽ സർപ്രൈസ് പോകില്ലേ?”

“ഞാൻ വിമാനത്താവളത്തിൽ വരുമായിരുന്നു.”

“അതുകൊണ്ടാണ് വിളിക്കാതിരുന്നത്.”

“എന്ത് അതുകൊണ്ട്?”

“നീ വന്നിരുന്നെങ്കിൽ മീരയുടെ ഈ പദ്ധതി നടക്കില്ലായിരുന്നു.”

അജു തലകുലുക്കി.

“നിങ്ങൾ രണ്ടുപേരും പണ്ടേ അപകടകാരികളായിരുന്നു.”

“അഖിൽ ഇല്ലാത്തതുകൊണ്ട് ഇപ്പോൾ നിനക്ക് ഞങ്ങളെ പേടിച്ചാൽ മതി.”

അഖിലിന്റെ പേര് കേട്ടപ്പോൾ രണ്ടുപേരുടെയും മുഖം ഒരു നിമിഷം മങ്ങി.

അഞ്ചുവർഷത്തിനിടെ അവർ അവനെക്കുറിച്ച് വളരെ കുറച്ചുതവണ മാത്രമാണ് സംസാരിച്ചത്.

ആ സംഭവത്തിനു ശേഷം അഖിൽ എവിടേക്കു പോയെന്ന് ഔദ്യോഗികമായി ആരും കണ്ടെത്തിയിരുന്നില്ല.

കേസ് അടച്ചിട്ടില്ലെങ്കിലും അന്വേഷണം പതുക്കെ നിശ്ചലമായി.

അവനെക്കുറിച്ച് പല കഥകളും കേട്ടു.

നാട്ടുവിട്ടുപോയെന്നും വിദേശത്താണെന്നും പേരുമാറ്റി ജീവിക്കുന്നുവെന്നും.

ഒന്നിനും തെളിവുണ്ടായിരുന്നില്ല.

കൃഷ്ണൻ മേനോൻ അതിനെക്കുറിച്ച് ഒരിക്കലും വ്യക്തമായി സംസാരിച്ചില്ല.

ആ അജ്ഞാതത്വം ആദ്യകാലത്ത് ലച്ചുവിനെ ഭയപ്പെടുത്തിയിരുന്നു.

പിന്നീട് ഭയം മങ്ങി.

അല്ലെങ്കിൽ അതിനൊപ്പം ജീവിക്കാൻ അവൾ പഠിച്ചു.

അജു വിഷയം മാറ്റി.

“പഠിത്തം എല്ലാം കഴിഞ്ഞോ?”

“കഴിഞ്ഞു.”

“ബിബിഎയും എംബിഎയും?”

“രണ്ടും.”

“അഭിനന്ദനങ്ങൾ, മിസ് ലക്ഷ്മി കൃഷ്ണ.”

“നന്ദി, മിസ്റ്റർ അർജുൻ.”

“എന്നിട്ട് ഇനി എന്താണ് പദ്ധതി?”

“അത് ചോദിക്കാൻ നീ അഞ്ചുവർഷം കാത്തിരിക്കേണ്ടി വന്നോ? കഴിഞ്ഞ ആഴ്ചയും ചോദിച്ചതല്ലേ?”

“അപ്പോൾ നീ ശരിയായ മറുപടി പറഞ്ഞില്ല.”

“ഞാൻ ആലോചിക്കുകയാണെന്ന് പറഞ്ഞു.”

“ആലോചന കഴിഞ്ഞോ?”

“കഴിഞ്ഞു.”

അവർ മാവിന്റെ നിഴലിലേക്കു നടന്നു.

മുൻവശത്തെ തിരക്ക് അവിടെനിന്ന് കാണാനായില്ല. പക്ഷേ വിവാഹത്തിന്റെ ശബ്ദം കേൾക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു.

ലച്ചു കൈവരിയിൽ ചാരി നിന്നു.

“അച്ഛന്റെ കോർപ്പറേഷനിൽ ചേരുകയാണ്.”

അജുവിന്റെ