Chapter Title : അസ്ത്രലാഭം [കത്തനാർ]
ജോലി പോകും. ചിലപ്പോൾ ഒരു കുടുംബത്തിന്റെ ചികിത്സ മുടങ്ങും. ചിലപ്പോൾ ഒരാൾക്കു ലഭിക്കേണ്ട സേവനം ലഭിക്കില്ല.”
“അപ്പോൾ അച്ഛൻ പറഞ്ഞത് ശരിയാണെന്ന് സമ്മതിച്ചോ?”
“അത് അദ്ദേഹത്തോട് ഞാൻ നേരിട്ട് പറഞ്ഞിട്ടില്ല.”
“എന്തുകൊണ്ട്?”
“അദ്ദേഹം പിന്നെ ജീവിതകാലം മുഴുവൻ അത് പറഞ്ഞ് എന്നെ കളിയാക്കും.”
“എനിക്കു പറയാമല്ലോ.”
“നീയും അതുതന്നെ ചെയ്യും.”
“തീർച്ചയായും.”
അവർ ചിരിച്ചു.
“എഞ്ചിനീയറിങ് ഇഷ്ടമില്ലെന്ന് അന്നേ പറഞ്ഞിരുന്നെങ്കിൽ ഇത്രയും പ്രശ്നം ഉണ്ടാകുമായിരുന്നില്ലല്ലോ,” അജു പറഞ്ഞു.
“പറഞ്ഞാൽ നീ നോട്ട്സ് തരുന്നത് നിർത്തുമായിരുന്നില്ലേ?”
“നീ എന്റെ നോട്ട്സ് എപ്പോഴാണ് പഠിച്ചത്?”
ലച്ചു ഗൗരവത്തിൽ ആലോചിക്കുന്നതുപോലെ നടിച്ചു.
“അതും ശരിയാണ്.”
“അഞ്ചുവർഷം പഠിച്ചിട്ടും നിനക്ക് മാറ്റമില്ല.”
“രണ്ടു ബിരുദങ്ങൾ കിട്ടിയിട്ടുണ്ട്.”
“അതുകൊണ്ട്?”
“ഇനി ഔദ്യോഗികമായി മണ്ടത്തരം പറയാം.”
“അതിന് ബിരുദം വേണ്ടായിരുന്നു.”
അവൾ അവന്റെ കൈയിൽ ചെറുതായി അടിച്ചു.
ആ സ്പർശം രണ്ടുപേരെയും ഒരു നിമിഷം നിശ്ശബ്ദരാക്കി.
ഫോണിലൂടെ ആയിരം വാക്കുകൾ പറഞ്ഞിട്ടും പരസ്പരം തൊടാൻ കഴിഞ്ഞിരുന്നില്ല.
ഇപ്പോൾ ഒരു സാധാരണ സ്പർശം പോലും അഞ്ചുവർഷത്തെ അകലം മുഴുവൻ ഓർമ്മിപ്പിച്ചു.
ലച്ചു കൈ പിൻവലിച്ചു.
“നിന്റെ ജോലി എങ്ങനെയുണ്ട്?”
അവൾ ചോദിച്ചു.
“കുഴപ്പമില്ല.”
“അത്രേയുള്ളോ?”
“പിന്നെ എന്തു പറയണം?”
“ജോലി കിട്ടിയ ദിവസം നീ വിളിച്ച് രണ്ടുമണിക്കൂർ സംസാരിച്ചതല്ലേ?”
“അത് ജോലി കിട്ടിയ സന്തോഷത്തിൽ.”
“ഇപ്പോൾ സന്തോഷമില്ലേ?”
“ഉണ്ട്. പക്ഷേ രാവിലെ എഴുന്നേറ്റു ഓഫീസിൽ പോകുമ്പോൾ ചിലപ്പോൾ കുറവായിരിക്കും.”
“എന്താണ് ചെയ്യുന്നത്?”
അജു കമ്പനിയെക്കുറിച്ചും തന്റെ ജോലിയെക്കുറിച്ചും ചുരുക്കി പറഞ്ഞു. തുടക്കത്തിൽ ഉണ്ടായ ബുദ്ധിമുട്ടുകളെക്കുറിച്ച് പറഞ്ഞപ്പോൾ ലച്ചു ശ്രദ്ധയോടെ കേട്ടു.
അതിൽ പല കാര്യങ്ങളും അവൾക്കു നേരത്തെ
💬 Comments
View all comments