Chapter Title : അസ്ത്രലാഭം [കത്തനാർ]

ഉറങ്ങാൻ പോകുമ്പോൾ അവൾക്ക് ക്ലാസ് തുടങ്ങും.

എന്നിട്ടും അവർ സമയം കണ്ടെത്തി.

ചിലപ്പോൾ അഞ്ചു മിനിറ്റ്.

ചിലപ്പോൾ ഒരു മണിക്കൂർ.

വീഡിയോ കാൾ ഒക്കെ വന്നപ്പോൾ, ചിലപ്പോൾ സംസാരിക്കാതെ പരസ്പരം നോക്കിയിരുന്ന ഏതാനും നിമിഷങ്ങൾ.

കാലം കടന്നതോടെ ദിവസേനയുള്ള വിളികൾ ആഴ്ചയിൽ രണ്ടോ മൂന്നോ ആയി.

പരീക്ഷകളുടെ സമയത്ത് സന്ദേശങ്ങൾ മാത്രം.

ചില ആഴ്ചകൾ പരസ്പരം സംസാരിക്കാൻ തന്നെ കഴിഞ്ഞില്ല.

പക്ഷേ പ്രധാനപ്പെട്ട ദിവസങ്ങളിൽ ആ ഫോൺ നിർബന്ധമായും ശബ്ദിച്ചു.

അജുവിന്റെ പരീക്ഷാഫലം വന്ന ദിവസം.

ലച്ചുവിന്റെ ആദ്യ സെമസ്റ്റർ കഴിഞ്ഞ ദിവസം.

അജുവിന് ജോലി ലഭിച്ച ദിവസം.

ലച്ചുവിന്റെ ബിരുദദാന ദിവസം.

അമ്മയുടെ പിറന്നാൾ.

ഓണം.

വിഷു.

ദീപാവലി.

അർദ്ധരാത്രിയിലെ പുതുവത്സരാശംസകൾ.

ചിലപ്പോൾ കാരണമൊന്നുമില്ലാതെയും.

“ഉറങ്ങിയോ?” എന്നൊരു സന്ദേശം.

“ഭക്ഷണം കഴിച്ചോ?” എന്നൊരു ചോദ്യം.

“ഇന്ന് നിന്നെ ഓർത്തു” എന്ന് എഴുതിത്തുടങ്ങി അയയ്ക്കാതെ മായ്ച്ചുകളഞ്ഞ സന്ദേശങ്ങൾ.

അഞ്ചുവർഷത്തിനിടെ അവർക്കിടയിൽ പലതും മാറി.

പക്ഷേ സംസാരിക്കാതിരുന്നാലും മറ്റേയാൾ എവിടെയോ ഉണ്ടെന്ന വിശ്വാസം മാറിയില്ല.

കഴിഞ്ഞ കുറച്ചു ദിവസമായി ലച്ചുവിന്റെ സന്ദേശങ്ങൾ കുറവായിരുന്നു.

മീരയുടെ വിവാഹത്തെക്കുറിച്ച് അജു പറഞ്ഞപ്പോൾ അവൾ ആശംസകൾ അറിയിച്ചിരുന്നു.

വീഡിയോ കോളിൽ മീരയോട് സംസാരിക്കുകയും ചെയ്തു.

പക്ഷേ നാട്ടിലേക്കു വരുമെന്ന് പറഞ്ഞിരുന്നില്ല.

അവസാനമായി അയച്ച സന്ദേശം രണ്ടു ദിവസം മുമ്പായിരുന്നു.

കല്യാണത്തിന്റെ തിരക്കിൽ ഭക്ഷണം കഴിക്കാൻ മറക്കരുത്.

അതിന് അജു മറുപടി നൽകിയിരുന്നു.

നിനക്കാണോ എന്നെ ഉപദേശിക്കാൻ യോഗ്യത?

അതിനുശേഷം മറുപടി വന്നില്ല.

“വീണ്ടും അവളാണോ?”

ദിവ്യ ചോദിച്ചു.

അജു ഫോൺ പോക്കറ്റിലിട്ടു.

“ആര്?”

“എനിക്ക് പേരറിയില്ലെന്നാണോ?”

“അവൾ സന്ദേശം അയച്ചിട്ടില്ല.”

“എങ്കിൽ അയയ്ക്ക്.”