Chapter Title : അസ്ത്രലാഭം [കത്തനാർ]

“ശരി.”

അവൾ ഫോൺ തിരികെ വാങ്ങുന്നതുപോലെ കൈ നീട്ടി.

അജു കൊടുക്കാൻ തുടങ്ങിയപ്പോൾ പെട്ടെന്ന് അവൾ പറഞ്ഞു:

“തിരികെ തന്നാൽ ഞാൻ നാളെ അമേരിക്കയിൽ പോകില്ല.”

അവന്റെ കൈ നിശ്ചലമായി.

“എന്നാൽ പോകണ്ട.” എന്ന് പറയണമെന്നുണ്ടായിരുന്നു. പക്ഷേ ഒച്ച പുറത്തു വന്നില്ല.

അവൾ അന്ന് സംസാരം തുടങ്ങിക്കഴിഞ്ഞു ആദ്യമായി നേരെ അവന്റെ കണ്ണുകളിലേക്കു നോക്കി.

“നാളെ പോകുകയാണ്. പോകാതിരിക്കാൻ പറ്റില്ല.”

ആ നിമിഷം അജുവിന്റെ മുഖത്തുണ്ടായ മാറ്റം അവൾ ഒരിക്കലും മറന്നിട്ടുണ്ടാകില്ല.

കുറച്ചുനേരം അവൻ ഒന്നും പറഞ്ഞില്ല.

ശേഷം ചോദിച്ചു:

“എത്രകാലത്തേക്ക്?”

“അറിയില്ല.”

“എപ്പോൾ തീരുമാനിച്ചു?”

“കുറച്ചു ദിവസമായി.”

“എന്തുകൊണ്ട് എന്നോട് പറഞ്ഞില്ല?”

അവൾക്ക് മറുപടി ഉണ്ടായിരുന്നില്ല.

“പിന്നെ പറയാം. പക്ഷേ നാളെ പോണം.” ഇതിൽ ഒതുക്കി.

അജുവും പിന്നെ ചോദിച്ചില്ല.

തടയണമെന്ന് അവന് തോന്നിയിരിക്കാം.

പോകരുതെന്ന് പറയണമെന്നുണ്ടായിരിക്കാം.

പക്ഷേ അവളെ പിടിച്ചുനിർത്തുന്നതും അവളെ സ്നേഹിക്കുന്നതും ഒരേ കാര്യമല്ലെന്ന് അന്ന് അവൻ മനസ്സിലാക്കി.

അവൻ ഫോൺ വാങ്ങി.

അതിൽ ഒരു നമ്പർ മാത്രമാണ് സേവ് ചെയ്തിരുന്നത്.

ലച്ചു.

“ഞാൻ വിളിച്ചാൽ എടുക്കണം,” അവൾ പറഞ്ഞു.

“എപ്പോഴും പറ്റിയില്ലെങ്കിൽ?”

“തിരിച്ചുവിളിക്കണം.”

“മറന്നുപോയാൽ?”

“ഞാൻ അമേരിക്കയിൽനിന്ന് നേരെ ഇവിടെ വരും.”

“അതിനുവേണ്ടി ഞാൻ ഇടയ്ക്കിടെ മറക്കാം.”

അവൾ അവനെ നോക്കി ചിരിച്ചു.

പിന്നെ കരഞ്ഞു.

അവൾ അവസാനമായി അവനെ ചേർത്തുപിടിച്ചപ്പോൾ അജുവിന്റെ മുറിവ് പൂർണമായി ഭേദമായിരുന്നില്ല.

അതുകൊണ്ട് സൂക്ഷിച്ചായിരുന്നു ആ ആലിംഗനം.

അടുത്ത ദിവസം അവൾ പോയി.

ആദ്യമാസങ്ങളിൽ അവർ എല്ലാ ദിവസവും സംസാരിച്ചു.

സമയവ്യത്യാസം വലിയ പ്രശ്നമായിരുന്നു.

അജു കോളേജിലേക്ക് പോകാൻ തയ്യാറാകുമ്പോൾ ലച്ചു ഉറങ്ങാൻ കിടക്കുകയായിരിക്കും.

അജു