Chapter Title : അബ്രഹാമിന്റെ സന്തതി 3 [സാദിഖ് അലി]

അവളൊന്ന് മൂളി..

" ഞാൻ ......."

"ഉം... ഞാൻ..

" അല്ല... ഞാാനേ..."

"ഹാാ. പറയിക്കാാ''...

" ഞാനാലോച്ചിക്കുവാർന്നേ..."
"എന്ത്..."

അവളെന്റെ കണ്ണിൽ തന്നെ നോക്കിയിരിക്കുന്നത് കണ്ട് എന്റെ ധൈര്യം മുഴുവൻ ചോർന്ന പോലെ...

"എന്താ ആലോച്ചിചത്.."

"അല്ലാാ... ഞാൻ..

" പറയി..."

"ഞാാാൻ... ഉറങ്ങിയാലോന്നാലോചിക്ക്യാാാ..."

"ങേ... പിന്നെ.. ഉറങ്ങാൻ വേണ്ടിതന്നെയല്ലെ കിടന്നിരിക്കുന്നത്.. പിന്നെയെന്താാ ഒരാലോചന.."..

" അല്ല.. ഈ.. അലോചനയിലൂടെയാണല്ലൊ എല്ലാാം നമ്മൾ ചെയ്യുന്നത്..." അല്ലേ!?
"ഉദാഹരണത്തിനിപ്പൊ"..
നമ്മൾ ഭക്ഷണം കഴിക്കാൻ പോവുന്നു.. അതിനു മുമ്പ് നമ്മൾ മനസ്സിൽ ആലോചിക്കും..
" ആ ഭക്ഷണം കഴിക്കാാം." എന്നിട്ട് ഭക്ഷണം കഴിക്കും...

ഇതൊക്കെ കേട്ട്.. അവൾ..
"ഇക്കാ ഇക്കാക്ക് ഇതെന്തുപറ്റി.." വട്ടായൊ..!?

അതും പറഞ്ഞ് അവളൊന്ന് ചിരിച്ചു...
അവളുടെ കണ്ണിൽ തന്നെ നോക്കിക്കൊണ്ട് ഞാൻ ചോദിച്ചു..

"ടി നാദിയാ ഞാൻ കെട്ടിക്കോട്ടെ..."
പെട്ടന്ന് ചിരി നിർത്തി എന്റെ മുഖത്തേക്ക് നോക്കി അവൾ..

"എന്താ പറഞ്ഞെ''"..

" ഞാൻ നിന്നെ കെട്ടിക്കോട്ടെന്ന്..."

അവൾ മുഖത്ത് ദേഷ്യഭാവം വരുത്തി പായയിൽ എഴുന്നേറ്റിരുന്നു.. തലതാഴ്ത്തിയിരിക്കുന്ന അവളെ ഞാൻ വിളിച്ചു..

"നാദിയാ"..
അവളൊന്നും മിണ്ടിയില്ല.

" പടച്ചൊനെ പെട്ടാാ... ചോദിചത് അബദ്ധാായൊ"..
ഞാൻ മനസിൽ പറഞ്ഞുകൊണ്ട് ഞാനെണീറ്റ് അവളോടൊപ്പം പായിൽ അവളുടെ മുമ്പിൽ ഇരുന്നു..
എന്നിട്ട് ഞാൻ
"നിനക്ക് ഇഷ്ട്ടമില്ലെങ്കിൽ വേണ്ടാ.. ഞാൻ എന്റെ ഒരോരൊ പൊട്ടത്തരങ്ങൾക്ക് ചോദിചതാാ.."

ഞാൻ മുഖം പിടിച്ചുയർത്തി..

"നാദിയാ"
അവളുടെ കണ്ണിൽ നിന്ന് ധാരയായി കണ്ണീർ ഒഴുകുന്നു...
"നാദിയാ കരയല്ലെ മോളെ.."

"ഇക്ക നിന്നോടുള്ള ഇഷ്ട്ടം കൊണ്ട്‌.. അങ്ങെനെ പറഞ്ഞുപോയതാാ"..
അവൾ എണീറ്റ് ചുമരിൽ പുറം തിരിഞ്ഞ് നിന്നു..

ഞാനും എണീറ്റ്..
" നാദിയാാ.. ഇക്കയോട് നീ ക്ഷമിക്ക്.. "
"അറിവില്ല്യായ്മയായൊ വിവരക്കേട് ആയൊ നീ അതിനെ എടുക്ക്.."
"എന്നിട്ട് കരയാതിരിക്ക്..."
ഞാനവളുടെ തോളിൽ കൈവെച്ച് തിരിച്ചു.. "നാദിയാ"..

പെട്ടന്ന് അവൾ എന്റെ നെഞ്ചിൽ അവളുടെ നെറ്റി മുട്ടിച്ചു..എന്നിലേക്ക് ചാഞ്ഞു.. "മോളെ.. "
ഞാൻ വിളിച്ചു..

ഞാനെന്റെ രണ്ടുകൈകൊണ്ടും അവളുടെ മുഖം കോരിയെടുത്തു.. എന്നിട്ട് തള്ളവിരൽ കൊണ്ട് കണ്ണുനീർ തുടച്ചു..
"നിന്നെ കണ്ട അന്നുമുതൽ മറ്റുള്ളവരിൽ നിന്ന് നിനക്ക്