Chapter Title : അച്ചുവിൻ്റെ അമ്മ എൻ്റെയും [ദുഷ്യന്തൻ]

ഒട്ടും വൈകാതെ എൻ്റെ നോട്ടം എൻ്റെ നൻപനിലേക്ക് ആക്കി. പാവം...മുഖത്ത് വല്ലാത്തൊരു നാണം.
“ എന്ത് മൈരാട ഇവിടെ കാണിച്ച്‌കൂട്ടിയത്. നാടകം കളിക്കുവാണോടാ പന്നെ..? "

“ അത് വന്ത് മച്ചാ.. നീ രമ്യയുടെ ബെഞ്ചിൽ ഇരുന്നപ്പോ ഞാൻ ഇരുന്നത് ദേ അവൾടെ കൂടാ.. പേര് റാണി. പാവമാടാ ”
പയ്യൻ നാണം കൊണ്ട് കളം വരച്ചു തുടങ്ങിയപ്പോ ഞാൻ അവൻ്റെ കുത്തിന് കേറി പിടിച്ചു.
“ നീ അതിൻ്റെ എടക്ക് കേറി കണക്ഷൻ എടുതല്ലേ നാറി.."

“ വിദ് മച്ചാ.. നിനക്ക് രമ്യയെ ഞാൻ സെറ്റ് ആക്കിതരാം. അല്ല.. ഞങ്ങള് സെറ്റ് ആക്കിത്തരാം. "

അത് കേട്ടപ്പോ ഞാൻ ഇന്ന് തണുത്തു. എന്നാലും ഈ മലരൻ എങ്ങനെ ആ കൊച്ചിനെ കറക്കിയെടുത്.
“ ടാ പാണ്ടി.. എന്നാലും നീ എങ്ങനെ ഒപ്പിച്ച്..??!!"

“ അതെന്നാടാ??. ഞാൻ അത്രക്ക് മോശമാണോ?? "

“ ഏയ് ”
ശരിയാ പയ്യനെ കാണാൻ അത്രക്ക് മോശമൊന്നുമല്ല. നാട്ടിൽ കൊറച്ച് നാൾ കല്ല് വെട്ടാൻ പോയക്കൊണ്ട് അത്യാവശ്യം നല്ല ശരീരവും ഒണ്ട്. കുറ്റം പറയാൻ പറ്റില്ല

അവൻ പറഞ്ഞെടുത്തോളം രമ്യയും റാണിയുമാണ് കൂട്ട്. മണി റാണിയുമായിട്ട് വിഹരിക്കുമ്പോ, അവൾടെ കൂടെ വരുന്ന രമ്യയെ എനിക്ക് ഒറ്റക്ക് കിട്ടും. നല്ല പ്ലാൻ..

ടാ അപ്പോ അവന്മാരോ???
മണിയുടെ ചോദ്യം കേട്ടപ്പോഴാണ് ഞാനും ഓർത്തത്.
നോക്കുമ്പോ പവങ്ങൾ തീറ്റി കഴിഞ്ഞ് അടുത്തത് കേറ്റാൻ പോകുവാണ്.

“ വല്ലോം മൂഞ്ചാൻ വാങ്ങി കൊടുത്താ ഇങ്ങനെ ഒരു ശല്യവും ഇക്കണ്ട് ഇരുന്നോളും.."

‘‘ mr ശ്രീരഞ്ഞൻ. ഒരു പെണ്ണിന് വേണ്ടി നൻപന്മാരെ മറക്കണോ?? ”

“എടാ മൈരാ.. നീ ഒരക്ഷരം മിണ്ടല്ല് "

അവനൊന്ന് ചുണ്ട് കോട്ടി ചിരിച്ചതല്ലാതെ ഒന്നും പറഞ്ഞില്ല.
പിന്നങ്ങോട് മൊത്തം പ്ലാനിംഗ് ആയിരുന്നു. അടുത്ത ദിവസത്തെ എക്സാം ഞാൻ അവൾടെ ബെഞ്ചിൽ ഇരുന്നില്ല. പക്ഷേ അവിടെ ഇരിക്കുന്നത് ഞാനല്ലെന്ന് കണ്ടപ്പോ അവള് ഒന്ന് ചുറ്റും നോക്കുന്നത് ഞാൻ കണ്ടൂ. ആ കണ്ണുകൾ എന്നിൽ പതിഞ്ഞപ്പോ ഞാൻ ഒന്ന് ചിരിച്ച് കാട്ടി. അവള് പെട്ടെന്ന് മുഖം വെട്ടിച്ചു. എങ്കിലും ആ eye contact.. കണ്ണും കണ്ണും ഉടക്കിയ ആ നിമിഷം ഞാൻ ഉറപിച്ചു.
ഞാൻ ഓടി അവള് ഇരിക്കുന്ന ബെഞ്ചിലേക്ക് പോയി. അവിടിരുന്നവൻ്റെ കാല് പിടിച്ച് അവനെ മാറ്റി. അതെല്ലാം അവള് അതിശയത്തോടെ നോക്കി ഇരുന്നു.

“പേരെന്താ..???”
അറിയാമെങ്കിലും