Chapter Title : അച്ചായൻ പറഞ്ഞ കഥ അർജുന്റെ റിയ കുട്ടി നിലാവ് പോലെ വന്നവൾ 1 [ഏകൻ]

ഓരോരുത്തര് രാവിലെ തന്നെ ഇറങ്ങിരിക്കിന്നു. കെട്ടിയോ കുട്ടിയായോ എന്ന് ചോദിച്ചോണ്ട്. .നീ വാ പെണ്ണേ"

"ആള് നല്ല ചൂടിൽ ആണല്ലോ ? എന്തായാലും നിങ്ങൾ തമ്മിൽ നല്ല ചേർച്ചയുണ്ട്. " അതും പറഞ്ഞു ഫൈസി പോയി. റിയാനാ ചിരിച്ചു കൊണ്ട് എന്റെ കൂടെ വന്നു കാറിൽ കയറി.

"ചീത്ത പേര് ആയല്ലോ പെണ്ണെ" ഞാൻ പറഞ്ഞു.

അവൾ എന്നെ നോക്കി.

" എന്നെ നോക്കണ്ട. എനിക്കല്ല ഇനിക്ക്. എനിക്ക് എന്ത് ചീത്ത പേര് വരാനാ.? ഇത്രയും നല്ല മൊഞ്ചുള്ള പെണ്ണ് എന്റെ ബീബി ആണെന്ന് പറയുന്നത് ഞമ്മക്ക് നല്ലതല്ലേ? " ഞാൻ പറഞ്ഞു

അവൾ എന്നെ നോക്കി ചിരിച്ചു.

എന്നിട്ട് പറഞ്ഞു.

" ഞമ്മളെ ഭാഷ എങ്ങനെ പഠിച്ചു . അതാ ഞാൻ ഞെട്ടിപ്പോയത് "

"അതോ!!! അത് മോളുടെ ഉപ്പ പഠിപ്പിച്ചു തന്നത്. അല്ലാതെ പിന്നാര്.. മോൾക്ക് വിഷമം ആയോ അവൻ അങ്ങനെ പറഞ്ഞതും ഞാൻ അതിന് പറഞ്ഞ മറുപടിയും കേട്ട്".

"ഇല്ല " അതും പറഞ്ഞു അവൾ ചിരിച്ചു.

"എപ്പോഴും ഇങ്ങനെ ചിരിക്കണം. മോളുടെ ചിരിക്കാണാൻ നല്ല മൊഞ്ചാ.. കരഞ്ഞു കരഞ്ഞു ആ മൊഞ്ചു കളയരുത്. .."

അവൾ പിന്നെയും ചിരിച്ചു.

"അതിരിക്കട്ടെ!! ഏതാ അവൻ. ? ഏതാ ആ ശൈത്താൻ? ഇത്രയും നാൾ കാണാതിരുന്നിട്ടും. മോളെ എത്ര പെട്ടന്നാ അവൻ തിരിച്ചറിഞ്ഞത്.? "

"അത്... അത്... അയാളുടെ മോളുടെ മോളുടെ മോനാ. "

"ആരുടെ?

"ആയാളില്ലേ .... ആ ആലി. അയാളുടെ. അവന്റെ അനിയത്തിയ ഞാൻ പറഞ്ഞ എന്റെ കൂടെ പഠിച്ച എന്റെ കൂട്ടുകാരി. അവനും എന്റെ കൂടെയാ പഠിച്ചത്. എന്നിട്ടാ എന്നെ കെട്ടണം എന്ന് പറഞ്ഞു അയാൾ നടന്നത്. "

ഞാൻ ചിരിച്ചു.

"സാറ് ചിരിച്ചോ....!! അയാൾ എന്നെ കെട്ടിയിരുന്നേ.... എന്റെ മേത്തു തൊട്ടിരുന്നേ... ഞാൻ ചത്തുകളഞ്ഞേനെ. "

"ഇനി അത് ഓർക്കേണ്ട . അയാളുടെ കാര്യം വിട്ടേക്ക്. ഇനി ഒരിക്കലും അയാൾ മോളുടെ പിന്നാലെ നടക്കില്ല. പോരെ?"

"മ്..."

അത് പറഞ്ഞില്ലല്ലോ ? എങ്ങനെയാ ഏട്ടനും അനിയത്തിയും മോളുടെ കൂടെ പഠിച്ചത്.?"