Chapter Title : അച്ഛന്‍റെ ചാരുവും ഏട്ടന്‍റെ വാവയും 10 [NEETHU] [Climax]

ഗുഡ് ടൈം ....

താങ്ക്സ് ഡി ....

എന്ന നമുക്ക് അങ്ങോട്ട് പോയാലോ .....ജോസഫ് ചേട്ടൻ വണ്ടിയെടുത്തു മുൻപേ പോയി ....

എങ്ങും വളർന്നു നിക്കുന്ന റബർ മരങ്ങൾക്കു നടുവിലൂടെ ടാറിട്ട റോഡിലൂടെ അവർ മുന്നോട്ടു സഞ്ചരിച്ചു ....ഏകദേശം 1 കിലോമീറ്റർ ഉണ്ട് ജോസഫ് ചേട്ടന്റെ വീട്ടിൽ നിന്നും ബംഗ്ലാവിലേക്ക് .... ഒറ്റനില കെട്ടിടം 6 -7 മുറികൾ ഉണ്ട് വലിയ മുറ്റം ചുറ്റും തഴച്ചു വളർന്നു നിക്കുന്ന റബർ മരങ്ങൾ വീടിന്റെ മുന്നിൽ പൂന്തോട്ടം .....കല്ലുകൾ പാകിയ മുറ്റത്തിന് ഇരുവശവും ചെറിയ മതിൽ പോലെ കെട്ടി വച്ചിട്ടുണ്ട് അതിൽ നിറയെ പൂച്ചെടികളും വിവിധ തരം ചെടികളും .....എസ്റ്റേറ്റിൽ റബറിനു പുറമെ പ്ലാവും മാവും മറ്റു വൃക്ഷങ്ങളും ......

ഇവിടെ മാത്രേ ഈ മരങ്ങളൊള്ളു ...അകത്തോട്ടു പോയാൽ മുഴുവൻ റബറാ ....

അവരുടെ സംശയം അകറ്റി ജോസഫേട്ടൻ ......

നേരം ഇരുട്ടുംതോറും തണുപ്പിന്റെ കാഠിന്യം ഏറി വരുന്നതായി തോന്നി അവർക്ക് ....

രാത്രി നല്ല തണുപ്പാണോ ......

അതെ സാറെ .....

പുറത്തു മാത്രേ തണുപ്പൊള്ളു .....അകത്തു തീയിടാം മുറിക്കുള്ളിൽ ഒട്ടും തണുപ്പുകാണില്ല ....

വിറകൊക്കെ ഞാൻ ശരിയാക്കി വച്ചിട്ടൊണ്ട് .....

ജോസഫ് ചേട്ടൻ ആ വലിയ വീടിന്റെ വാതിൽ തുറന്നു .......വിശാലമായ ഉമ്മറം .... ഇരിക്കാൻ കൊത്തു പണികളാൽ തീർത്ത തടി കസേര ....അകത്തേക്ക് വീണ്ടും ഒരിടനാഴിക അവിടെ വിശ്രമിക്കാൻ ആട്ടുകട്ടിലും ...അകത്തളം പോലൊരു വലിയ സ്ഥലം അവിടെനിന്നും ചെറിയ ഇടനാഴികൾ ..ഇടനാഴിയുടെ ഓരോ വശത്തും ഓരോ മുറികൾ വീതം നാലു മുറികൾ നാല് വശത്തുമായി പുറകിലേക്ക് ഒരു ചെറിയ പാസ്സേജ് അത് കടന്നു ചെന്നാൽ അടുക്കള ...അടുക്കളയോട് ചേർന്നു വലിയ ഒരു മുറി ..അടുക്കളയിൽ നിന്നും വശത്തേക്കുള്ള വഴിയിലൂടെ ചെന്നാൽ വലിയ രണ്ടു മുറികൾ .....ഒന്ന് ഒന്നിനോട് അഭിമുഖമായി .....പുറമെനിന്ന് നോക്കുമ്പോൾ ഉള്ളിൽ ഇത്ര സൗകര്യങ്ങളെ പ്രതീക്ഷിക്കില്ല .... താഴോട്ട് പോകുന്ന മരത്തിന്റെ ഗോവണി .....അതിറങ്ങിയാൽ നിലവറ പോലെ വിശാലമായൊരിടം ..... റബർ ഷീറ്റ് വെക്കാനുള്ള മുറിയാണത് ......സത്യത്തിൽ അതൊരു വീട് എന്നതിലുപരി ചെറിയൊരു ബംഗ്ലാവ്