Chapter Title : അച്ഛനും മകളും പിന്നെ ആ എരണം കേട്ട മനഃസ്സാക്ഷിയും

മനസ്സിൽ നിൽക്കുകയാണ്.

തന്റെ പ്രായത്തിലുള്ള ഒരു പെൺകുട്ടി തന്നെയാണ് കഥാപാത്രം.അവളുടെ ഹീറോ ആയാണ് അതിൽ അച്ഛനെ കാണിച്ചിരിക്കുന്നത് സുന്ദരനും ആരോഗ്യവാനും ആയ അച്ഛൻ.തൻറെ അച്ഛനെ പോലെ അവൾ ചിന്തിച്ചു.

അച്ഛന് താനല്ലാതെ വേറെ ആരാണ് ഉള്ളത് തന്നെ അച്ഛന് എന്തിഷ്ടമാണ്... അപ്പോൾ കുഴപ്പമില്ലായിരിക്കും.ഇതാണ് ശരിയായ വഴി അവൾ മറ്റെയാളെ തിരഞ്ഞു അവളുടെ മനസാക്ഷിയെ... അവിടെ നിന്നും പ്രശ്നങ്ങൾ ഒന്നും ഉണ്ടായില്ല ഇത് തന്നെ ശരി അവൾ ഉറപ്പിച്ചു.അവളുടെ മനഃസാക്ഷിക്കും അച്ഛനോട് പ്രത്യേകിച്ച് വെറുപ്പ് അല്ലെങ്കിൽ എതിർപ്പ് തോന്നേണ്ട കാര്യമില്ലല്ലോ...?

ഈ മനസാക്ഷിയെ ഇത്രയും അടുത്ത് നിന്ന് കണ്ടതിന്റെ വെളിച്ചത്തിൽ എനിക്ക് മനസ്സിലായിരിക്കുന്നതു, അറിയാൻ പാടില്ലാത്ത കാര്യങ്ങൾ വരുമ്പോളോ അവനവൻ ശരിയെന്നു വിശ്വസിച്ചു ചെയ്യുന്നതായുള്ള കാര്യങ്ങളിലോ മനസാക്ഷി തലയിടാറില്ല അതിനു എപ്പോളും ഇതുതന്നെ ആണോ പണി അല്ല പിന്നെ.

അങ്ങനെ ആണെങ്കിൽ പിന്നെ എന്തുകൊണ്ട് ആ കഥയിൽ പോലെ കാര്യങ്ങൾ ചെയ്തുകൂടാ... ആ കുട്ടി ചെയ്യുന്നത്ഇടയ്ക്കിടയ്ക്ക് അച്ഛന്റെ മടിയിൽ പോയിരിക്കുകയും കാലിൽ ഇല്ലാത്ത വേദന അഭിനയിച്ചു തിരുമ്മിപ്പിക്കുകയും ഒറ്റയ്ക്ക് കിടക്കാൻ പേടിയാണെന്ന് പറഞ്ഞു അച്ഛനെ കെട്ടിപ്പിടിക്കുകയും ഒക്കെ ആണ് അങ്ങനെ ചെയ്താൽ മതിയല്ലോ അല്ല? അതിനിപ്പോ എന്താ കുഴപ്പം.

കള്ളത്തരം പറഞ്ഞു കാലു തിരുമ്മിച്ചിട്ടില്ല എന്നെ ഉള്ളു പക്ഷെ അച്ഛൻ കാലു തിരുമ്മിയിട്ടുണ്ടല്ലോ ഇന്നാള് വലിയ ഇടിവെട്ടുണ്ടായി ഫീസ് പോയപ്പോ കൂടെ കിടന്നിട്ടുമുണ്ട് പിന്നെ മടിയിൽ ഇരുന്നിട്ട് കുറെക്കാലമായി അത്ര തന്നെ.

അവൾ ഏതായാലും ഉറപ്പിച്ചു ഇങ്ങനെയൊക്കെ ചെയ്യുക തന്നെ കഥയിൽ പറഞ്ഞിരിക്കുന്ന പോലെ ആണെങ്കിൽ അച്ഛൻ ബാക്കി ചെയ്യണ്ടതാണ്. ആ കഥ വായിച്ചിട്ടു ഒരു നുണയാണെന്നൊന്നും തനിക്കു