Chapter Title : അച്ഛനും മകളും പിന്നെ ആ എരണം കേട്ട മനഃസ്സാക്ഷിയും

തോന്നുന്നില്ല. അന്നാദ്യമായി അശ്ളീല സാഹിത്യം പരീക്ഷിച്ചു നോക്കാൻ അവൾക്കു പേടി തോന്നിയില്ല.

അല്ല നമ്മുടെ കഥാനായകന് എന്ത് പറ്റി? അയാൾ നല്ല കലിപ്പിലാണല്ലോ? അയാളുടെ എരണം കിട്ടവൻ - "മനസാക്ഷി" അയാളോട് ഉച്ചയെടുത്തു സംസാരിക്കുന്നുണ്ടല്ലോ? വരൂ നമുക്ക് എന്താണെന്നു നോക്കാം.

എന്റെ ഉള്ളിൽ നിന്നും എന്റെ മനഃസാക്ഷിയും മിണ്ടിത്തുടങ്ങി "മറ്റൊരാളുടെ സ്വകാര്യ സംഭാഷണങ്ങൾ ഒളിഞ്ഞു നിന്ന് കേൾക്കുന്നത് തെറ്റാണെന്നോ? തുടങ്ങി, എന്നെയും എന്റെ മനസാക്ഷി കൊലയാളി ആകുമെന്ന് തോന്നുന്നു. ഏതായാലും ഞാൻ ഒന്ന് കേൾക്കട്ടെ മറ്റൊരാളുടെ സ്വകാര്യതയിലേക്കു എത്തി നോക്കാൻ എന്ത് സുഖം.

. അയാളുടെ മുന്നിൽ കസേരയിട്ടിരിക്കുകയാണ് ശ്രീമാൻ എരണം കെട്ടവൻ അയാളുടെ ഒരു വിശദീകരണവും മനസാക്ഷിക്ക് ദഹിക്കുന്നില്ലത്രേ..! അയാൾ എഴുതിയ അമ്മയും മകനും എന്നുള്ള കഥയാണ് പ്രശ്നം.

"ഇങ്ങനെയൊക്കെ എഴുതുമ്പോൾ ഇതൊക്കെ കേൾക്കേണ്ടി വരും" അയാൾ മനസാക്ഷിയോട് പറഞ്ഞു.ഒന്നും മിണ്ടാതെ അയാളുടെ മുഖത്തേക്ക് തുറിച്ചു നോക്കിയ മനഃസാക്ഷിയോടായാൾ ഉറക്കെ പറഞ്ഞു ഇത് ശരിക്കും കുട്ടിയൊന്നും അല്ല ചോദിക്കുന്നെ!

എല്ലാം തികഞ്ഞ സിഗ്മണ്ട് ഫ്രോയിഡിന്റെയും, കാള് ഗുസ്താവ് യുങ്ങിന്റെയും.. ഒക്കെ പുസ്തകങ്ങൾ അരച്ച് കലക്കി കുടിച്ച ഒരു പണ്ഡിതനാണ്. അവൻ മനഃപൂർവം എന്നെ ചൊറിയുന്നതാണ്.

അയാൾ വെറുതെ ഒരു രസത്തിനു എഴുതിയതാണ് ആസ്വാദകർക്ക് വെറുതെ വായിക്കാൻ എന്നല്ലാതെ അതിൽ പച്ചയായ ജീവിതം വരും എന്നയാൾ സ്വപ്നത്തിൽ പോലും ഓർത്തിരുന്നില്ല.

താൻ സ്നേഹപൂർവ്വം വളർത്തി മനസാക്ഷിയെ തോല്പിക്കുവാനായി പരിപാലിക്കുന്ന ഈഗോയെ ആണ് ആ കുട്ടി എന്ന് പറയുന്ന ചെറ്റ മുറിവേല്പിച്ചത്. മനസാക്ഷി മരിച്ചാലും അയാൾ സഹിച്ചേനെ ഈഗോ അതൊരിക്കലും മുറിവേറ്റു കാണാൻ അയാൾ ആഗ്രഹിച്ചില്ല.

അയാളുടെ കോപം