Chapter Title : അദ്വൈതം [Parvathi]

ശമ്പളം ഒന്നര ലക്ഷമാണ്.... ആ എനിക്ക് നിങ്ങളുടെ പണം ആവശ്യമില്ല.... പണം മോഹിച്ചു വന്നതല്ല ഞാൻ ....എങ്കിലും ചെയ്യുന്ന ജോലിയുടെ കൂലി ഞാൻ വാങ്ങും അത് വേറെ കാര്യം

....ഞാൻ ഇടപാടെന്ന് പറഞ്ഞത് ചികിത്സാരീതികളെ കുറിച്ചാ.... അതിന് രോഗി മാത്രമല്ല കുടുംബത്തിൽ ഉള്ളവരും പാലിക്കേണ്ട നിഷ്ഠകളുണ്ട്....നിയമങ്ങളുണ്ട്, ആചാരങ്ങളുണ്ട്..... അതൊക്കെ ചെയ്യാൻ കഴിയുമെന്ന് ഉറപ്പുണ്ടെങ്കിൽ മാത്രമേ ഞാൻ ഈ പരിപാടിക്ക് നിക്കു...."

അഗ്നി പറഞ്ഞുനിർത്തി.... യക്ഷമി മറ്റെന്തോ പറയാൻ തുടങ്ങിയതും മുകളിലെ നിലയിൽ നിന്നും വിളി വന്നതും ഒന്നിച്ചായിരുന്നു....
"ആമി.... ആമി......"

"സുഭദ്രേച്ചി വിളിക്കുന്നുണ്ട്.... ഞാനിപ്പോ വരാം....."

യക്ഷമി കോണിപടികൾ കയറി മുകളിലെ നിലയിലേക്ക് ചെന്നു....മച്ചിലൂടെ നടന്നു... തടികൊണ്ട് വേർതിരിച്ച മുറികൾക്ക് ഇടയിലെ വഴിയിലൂടെ അവൾ സുഭദ്രയുടെ മുറി തുറന്നു.... തുറന്നതും മലവിസർജനത്തിന്റെ രൂക്ഷഗന്ധം യക്ഷമിയുടെ നാസികയിൽ തുളഞ്ഞു.... ശീലമായതുകൊണ്ടുതന്നെ അവൾക്ക് മറ്റൊന്നും തോന്നിയില്ല....

മുറി തുറന്ന യക്ഷമി അകത്തുകയറി... അവിടെ കട്ടിലിൽ ഒരു പെൺകുട്ടി ജീവശ്ചവം പോലെ കിടപ്പുണ്ടായിരുന്നു.... ഒന്നര വർഷമായി കഴുത്തിനു കീഴെ ഉടലിന്റെ ചലനശേഷി പൂർണമായും നഷ്ടപെട്ടവൾ.... ദേവഗിരിയിലെ രാജശേഖരന്റെയും ഭാര്യ രേവതിയുടെയും ഒരേയൊരു മകൾ സുഭദ്ര രാജശേഖരൻ.....കോടികണക്കിന് സ്വത്തുക്കളുടെ അവകാശി, കേവലം ഇരുപത്തിമൂന്ന് വയസുമാത്രം പ്രായമുള്ള പെൺകൊടി....

"ഇച്ഛിച്ചി പോയോ...."
ബാത്‌റൂമിലെ ഹീറ്ററിൽ നിന്നും പാത്രത്തിൽ അടുത്ത ചൂടുവെള്ളവുമായി യക്ഷമി ചിരിയോടെ സുഭദ്രയുടെ അടുത്തിരുന്നു.... സുഭദ്രയുടെ കണ്ണുകൾ നിറഞ്ഞിരുന്നു..... യക്ഷമിക്കും സങ്കടം തോന്നിയെങ്കിലും അവളത് കടിച്ചുപിടിച്ചു..... സുഭദ്രയെ ധരിപ്പിച്ചിരുന്ന നൈറ്റി അരവരെ ഉയർത്തിവച്ചു, അവളുടെ ഡയപ്പർ യക്ഷമി ശ്രദ്ധയോടെ ഊരിയെടുത്ത് വേസ്റ്റ് ഇടാൻ വച്ചിരുന്ന ബിന്നിൽ ഇട്ടു,...

"മണിയൊച്ച കേട്ടല്ലോ...."
സുഭദ്രയുടെ ചോദ്യം കേട്ട് അവളുടെ ഗുഹ്യ ഭാഗം വൃത്തിയാക്കുകയായിരുന്ന യക്ഷമി മുഖം ഉയർത്തി.....

"ഒരു അഥിതി ഉണ്ട്..... ഡോക്ടറാ.... സുഭദ്രേച്ചിയെ കാണാൻ വന്നതാ...."

"നിക്കാരേം കാണണ്ട....."
സുഭദ്ര അനിഷ്ടത്തോടെ ഇടത്തേക്ക് തലവെട്ടിച്ചുകിടന്നു... യക്ഷമിക്ക് സങ്കടം വന്നു....കഴുത്തിനു മേലോട്ടുള്ള ചലനം മാത്രേ സുഭദ്രക്ക് സാധ്യമാവു.... കഴുത്തിനു താഴെ ഒരു തരത്തിലുള്ള ചലനവും കഴിയില്ല, മലമൂത്ര വിസർജനംപോലും നിയന്ത്രണമില്ലാതെ തനിയെ പോകും.....

"അങ്ങനെ പറയല്ലേ ഭദ്രേച്ചി....."

"നെനക്കറിയില്ലേ ആമി.... എനിക്കിനി ഒരിക്കലും എണീക്കാൻ പറ്റില്ല്യ.... ഒന്ന്