Chapter Title : അഹം 2 [നൈമ]

വിചാരിച്ചെങ്കിലും എന്തോ വേണ്ടെന്ന് വച്ചു .

പിറ്റേന്ന് ഉറക്കമുണർന്നു ഒന്ന് ഫ്രഷായി കഴിക്കാൻ കൊള്ളാവുന്ന ഏതേലും ഹോട്ടൽ നോക്കണമെന്ന് വിചാരിച്ചു വാതിൽ തുറന്നതും മുന്നിൽ ഒരു തൂക്കു പാത്രവുമായി നിൽക്കുന്ന പാത്തുവിനെ കണ്ടു .

"എനിക്ക് ആളറിയാതെ പറ്റി പോയതാ ...ഇങ്ങള് പൊറുത്തു കള ..." അവൾ എന്നെ കണ്ടപാടെ പറഞ്ഞു.

"അപ്പൊ ഇന്നലെ നീ എന്റെ മെക്കിട്ട് കയറിയതോ "ഞാൻ ഷർട്ടിന്റെ കൈ മടക്കിക്കൊണ്ടു ചോദിച്ചു

"അതും ആ സമയത്തെ മണ്ടത്തരത്തിന്‌ പറ്റി പോയതാ ..."അവൾ അതും പറഞ്ഞു പടിക്കൽ വച്ചിരുന്ന ഒന്ന് രണ്ടു പത്രങ്ങൾ പൂമുഖത്തെ ടേബിളിലേക്ക് വച്ചു .

"ആഹ് ...പോവുമ്പോൾ ഈ കൊണ്ട് വന്ന ഭക്ഷണം കൂടി കൊണ്ടോയിക്കോ "ഞാൻ ആ പത്രങ്ങൾ ചൂണ്ടി കാണിച്ചുകൊണ്ട് തിരികെയിറങ്ങിയ അവളോടായി പറഞ്ഞു.

"ഇങ്ങള് അങ്ങനെ പറയരുത് ...ഉമ്മയ്ക്ക് വെഷമം ആവും " അവൾ മാറി കിടന്ന തട്ടൻ നേരെയിട്ട് അപേക്ഷ ഭാവത്തിൽ പറഞ്ഞു

"പിന്നെ നിന്റെ ഉമ്മാന്റെ വെഷമം തീർക്കലല്ലേ എന്റെ പണി "

"ഒന്നും ഇല്ലേലും ഞാൻ ഇങ്ങടെ പെങ്ങളല്ലേ " അവൾ തല കുനിച്ചു

"പെങ്ങളാ ?? ആരുടെ പെങ്ങള് ? എന്റെ അമ്മയ്ക്ക് ഞാൻ മാത്രമേ ഉള്ളു.പിന്നെ എങ്ങനെ നീ എന്റെ പെങ്ങളാവും "

"എന്നെ ജനിപ്പിച്ചട്ടില്ലെങ്കിലും ഇങ്ങടെ അച്ഛനെ ഞാൻ ഉപ്പാ എന്നെ വിളിച്ചട്ടുള്ളു" അവൾ എന്നെ നോക്കി പറഞ്ഞു

"അതിന് ? നീ കണ്ണിൽ കണ്ടവരെയെല്ലാം ഉപ്പാന്ന് വിളിച്ചാൽ അവരുടെ മക്കൾ എല്ലാം നിന്റെ സഹോദരങ്ങളാവോ?  പെണ്ണ് കൊള്ളാലോ "

"തനി മൊശടൻ തന്നെ "പാത്തു പിറുപിറുത്തുകൊണ്ട്  തിരിഞ്ഞു നടന്നു .

" മൊശടൻ നിന്റെ മറ്റവൻ , എടി പെണ്ണെ  ഇതൊക്കെ എടുത്തോണ്ട് പോവാൻ " ഞാൻ പടിക്കലിലേക്ക് ഇറങ്ങി അവളോടായി പറഞ്ഞു .

"ഇങ്ങള് വേണേൽ കഴിച്ചാൽ മതി " എന്നും പറഞ്ഞു അവൾ വന്ന സൈക്കിളിൽ കയറി ഒറ്റ പോക്ക് .ഓഹ്  വല്ലാത്ത ജാതി പെണ്ണ് തന്നെ .കുറച്ചു നേരം എന്താ ചെയ്യേണ്ടേ എന്ന് ആലോചിച്ച്‌ നിന്ന ശേഷം ഞാൻ പാത്രങ്ങൾ ഓരോന്നായി