Chapter Title : അക്ഷയ്മിത്ര 2 [മിക്കി]

എന്റെ അടുത്തേക്കുവന്ന മനീഷ്..

““വണ്ടിയിൽ മൊത്തം എത്രപേരുണ്ട്”” ചാവിക്കുവേണ്ടി എന്റെ നേരെ കൈ നീട്ടികൊണ്ട് അവൻ ചോദിച്ചു..

““മൊത്തം നാല് പെണ്ണുങ്ങളേയുള്ളട.!”” എന്നു പറഞ്ഞ് ഞാൻ ചാവി അവന്റെ കയ്യിൽ കൊടുത്തു—- എന്നാൽ ചാവി അവന്റെ കയ്യിൽ നിന്നും വഴുതി നിലത്തേക്കുവീണു

““മിച്…….. നിന്റെ കൈക്കെന്താമൈരെ ചോർച്ചയാണൊ.? ഏഹ്””” എന്നുപറഞ്ഞ് നിലത്തേക്ക് കുനിഞ്ഞ് ചാവി നിലത്തുനിന്നും എടുത്ത ഞാൻ.

““ഇന്ന”” എന്നുപറഞ്ഞ് ഞാൻ വീണ്ടും ചാവി അവനുനേരെ നീട്ടിയപ്പോൾ അവനത് വാങ്ങാതെ അതേ നിൽപ്പുതന്നെ തുടർന്നതും ഞാൻ അവന്റെ മുഖത്തേക്കൊന്ന് നോക്കി..

ഒരു പ്രേതത്തെ കണ്ടതുപോലെ എന്റെ പിന്നിലേക്കുതന്നെ നോക്കി സ്റ്റക്കായി നിൽക്കുകയായിരുന്നു മനീഷ്..

““ഇവനിതെങ്ങോട്ട നോക്കുന്നെ”” എന്ന് മനസ്സിൽ പറഞ്ഞുകൊണ്ട് ഞാനൊന്ന് തിരിഞ്ഞുനോക്കിയതും…

എന്റെ പിന്നിൽ നിൽക്കുന്ന ആളേകണ്ട് എന്റെ രണ്ട് കണ്ണും പുറത്തേക്ക് തള്ളിപ്പോയതോടൊപ്പം ഒരു സ്റ്റെപ്പുഞാൻ പിന്നിലേക്ക് നീങ്ങി നിന്നുപോയി.. 😳

രണ്ട് കയ്യും മാറിൽ പിണഞ്ഞ് എന്റെ തൊട്ടുപിന്നിൽ എന്നേത്തന്നെ നോക്കി നിൽക്കുന്ന മിത്രേയാണ് ഞാൻ കണ്ടത്—- ഞാനും, മനീഷും, റഫീക്കും ഒരക്ഷരംപോലും മിണ്ടാൻ കഴിയാതെ അവളുടെ മുഖത്തേക്കുതന്നെ നോക്കി അവിടെതന്നെ തറച്ച് നിന്നുപോയി..

8 വർഷം മുൻപ് മിത്രയ്ക്ക് ഒരിക്കലും മറക്കാൻ കഴിയാത്ത ആ ദിവസം സമ്മാനിച്ച അഞ്ചുപേരിൽ മൂന്നുപേരുടെ മുന്നിലാണ് മിത്രയിപ്പോൾ നിൽക്കുന്നത്▪️ ഏത് നിമിഷവും അവളിൽനിന്നും ഒരു പൊട്ടിത്തെറി ഉണ്ടായേക്കാം, കയ്യുംകേട്ടി നിന്നുകൊണ്ട് അവൾ തരുന്ന എന്ത് ശിക്ഷയും ഏറ്റുവാങ്ങാൻ ഞാനും എന്റെ കൂട്ടുകാരും ബാധ്യസ്ഥരുമാണ്— എന്തുതന്നെ ആയാലും അത് നേരിടാൻതന്നെ തീരുമാനിച്ചുറപ്പിച്ച മനസ്സോടെ, ധൈര്യത്തോടെ ഞാൻ അവളുടെ മുഖത്തേക്കുനോക്കി നിന്നു…

എന്നാൽ ഒരുപൊടിക്കുപോലും അനങ്ങാതെ അതേ