Chapter Title : അക്ഷയ്മിത്ര 2 [മിക്കി]

അടുത്തേക്ക് ഓടിച്ചെന്ന അവന്മാര് രണ്ടുപേരും നിലത്ത് കിടക്കുന്നവന്റെ രണ്ട് കയ്യിലും പിടിച്ച് തൂക്കിയെടുത്ത് ചുമലിലൂടെ ഇട്ടസേഷം അവനേംകൊണ്ട് അവന്മാർ താഴേക്കുനടന്നു—- അപ്പഴും അടികൊണ്ടവന് ബോധം തെളിഞ്ഞിരുന്നില്ല..

ഞാൻ വീണ്ടും ആദിയുടെ നേരെ തിരിഞ്ഞു— അവനപ്പഴും ആ പെണ്ണുങ്ങളുടെ ഇടയിൽ നിന്നും മാറിയിരുന്നില്ല..

““അപ്പൊ.. ഇനി നമ്മൾതമ്മിൽ ഒരു പ്രെശ്നോം ഇല്ല… നിന്റെ പെങ്ങളോട് ഞാൻ ചെയ്ത തെറ്റിന് നീയെന്നെ ഇപ്പൊ തല്ലി.. പ്രെശ്നോം തീർന്നു.! ഇല്ലേ.? തീർന്നില്ലെ.?”” ചുണ്ടിലൊളിപ്പിച്ച ചിരിയോടെ ഞാൻ ആദിയോട് ചോദിച്ചു—- അതിനവൻ ““തീ..തീർന്നു”” എന്ന് തലയാട്ടി..

““ഇനി പ്രശ്നവൊന്നും ഒണ്ടാക്കത്തില്ലെന്ന് ഇപ്പൊ തലയാട്ടീട്ട് കൂട്ടുകാരുവോത്ത് വെള്ളവടിച്ച് മൂക്കുമ്പൊ വെള്ളത്തിന്റെ പൊറത്ത് വാശി തീർക്കാനൊന്നും എന്നേതേടി വന്നേക്കരുത്.! അഥവാ വന്നാൽ… വെട്ടിപ്പറിച്ച് ദൂരെയെറിയും ഞാൻ.! ഇത് അരക്കുപ്പി കള്ളിന്റെ പൊറത്ത് നിന്റെ കോളേജിലെ അലമ്പുപിടിച്ച പിള്ളാര്‌ പറയുന്ന ക്ലീഷേ ഡൈലോഗല്ല…. വെട്ടുവെന്ന് പറഞ്ഞ വെട്ടും….. ഒരു ദാക്ഷണ്യോം ഇല്ലാതെ വെട്ടും…. കേട്ടല്ലൊ.!””

വളരെ സാധാരണ രീതിയിൽ ഞാൻ അത്രേം പറഞ്ഞ് നിർത്തിയതും— ഞാൻ പറഞ്ഞതൊക്കെ കേട്ട് മൂർക്കനെയാണല്ലൊ കേറി ചവിട്ടിയത് എന്ന ഭാവത്തോടെ വായുംപൊളിച്ച് ഒരു അന്താളിപ്പോടെ എന്റെ മുഖത്തേക്കുതന്നെ നോക്കി നിൽക്കുകയായിരുന്നു ആദി— മറ്റുള്ളവരുടെ അവസ്ഥയും ഏറെക്കുറെ അങ്ങനെതന്നെയായിരുന്നു,,, —--

അഞ്ജുവിന്റെ ഒപ്പമുള്ള ആ രണ്ട് പെൺകുട്ടികൾക്ക് ഞാനും മിത്രയും തമ്മിലുള്ള പ്രശ്നം എന്താണെന്ന് ഇപ്പഴും മനസ്സിലായിട്ടില്ല.. …….. എല്ലാംകൊണ്ടും അവരും ഞെട്ടിതരിച്ച് നിൽക്കുകയായിരുന്നു —--- എന്നാൽ മിത്രയുടെ മുഖത്തുമാത്രം ഒരു സങ്കടം നിഴലിച്ച് കിടക്കുന്നത് ഞാൻ കണ്ടു… ആദിയെന്നെ തല്ലാൻ വന്നപ്പോൾ അവളുടെ വെപ്രാളം ഞാൻ ശ്രെദ്ധിച്ചിരുന്നു…. പാവം ………….

““ഞാനെന്നാ ഇറങ്ങട്ടെ മിത്ര”” നിറമിഴികളോടെ എന്റെ മുഖത്തേക്കുതന്നെ നോക്കി നിൽക്കുകയായിരുന്ന മിത്രയോട് ഞാൻ ചോദിച്ചു—- അതിനവൾ മറുപടിയൊന്നും പറയാതെ എന്റെ കണ്ണുകളിലേക്കുതന്നെ നോക്കി നിൽക്കുകയായിരുന്നു…

““ഞാനയിട്ട് തനിക്ക് വരുത്തിവച്ച നാണക്കേടിനൊക്കെ ഞാനൊരിക്കൽകൂടി തന്നോട് മാപ്പ് ചോദിക്കുന്നു.! ഞാനിറങ്ങുന്നു”” അത്രേം പറഞ്ഞു നിർത്തിയ ഞാൻ പോകാനായി തിരിഞ്ഞതും— എന്റെ മുന്നിലേക്ക്‌ കയറിനിന്ന മിത്ര എന്നെ പൂണ്ടടക്കം ചുറ്റിപ്പിടിച്ചസേഷം എന്റെ മാറിൽ മുഖം ചേർത്ത് വിങ്ങി കരയാൻ തുടങ്ങി..

ആ നിമിഷം എന്റെയുള്ളിലും ഞാനൊരു