Chapter Title : അക്ഷയ്മിത്ര 2 [മിക്കി]

********
കാവാലത്ത് കെട്ടിച്ചുവിട്ട എന്റെ അച്ഛന്റെ സഹോദരി കല്യാണി ചിറ്റയും ഭർത്താവ് ദേവനും (എന്റെ മാമൻ) തമ്മിലുള്ള കല്ല്യാണം കഴിഞ്ഞ് 5 വർഷം കാത്തിരുന്നിട്ടാണ് ചിറ്റക്ക് ഒരു മകൻ ജനിച്ചത്, എനിക്ക് 8 വയസ്സുള്ളപ്പോഴാണ് അവൻ ജനിക്കുന്നത് പേര് ദക്ഷൻ ദേവ്… കുട്ടികൾ ജനിക്കില്ല എന്ന് കരുതിയിരുന്ന ചിറ്റക്ക് 5 വർഷം കഴിഞ്ഞ് ഒരു കുട്ടി ജനിച്ചപ്പോൾ അതിൽ ഏറ്റവും കൂടുതൽ സന്തോഷിച്ചതും ചിറ്റയും മാമനും തന്നെയായിരുന്നു… പിന്നങ്ങോട്ട് സന്തോഷത്തിന്റെ ദിനങ്ങളായിരുന്നു…, എന്നാൽ ആ സന്തോഷം അധികനാൾ നീണ്ടുനിന്നില്ല, രണ്ടാമത്തെ വയസ്സിൽ നിമോണിയ ബാധിച്ച് അവൻ കല്ല്യാണി ചിറ്റയേയും മാമനേയും എന്നന്നേക്കുമായി വിട്ടുപിരിഞ്ഞുപോയി.. അവന്റെ വിയോഗം ചിറ്റയേയും മാമനേയും ഒരുപാട് തളർത്തി… അവരുടെ ദോഷംകൊണ്ടാണ് ജനിച്ച മകൻ മരണത്തിന് കീഴടങ്ങിയതെന്ന് സ്വയം വിശ്വസിച്ച മാമനും ചിറ്റയും അതിന് സേഷം ഒരു കുഞ്ഞിന് വേണ്ടി ശ്രെമിച്ചില്ല… ഞാനായിരുന്നു അവരുടെ ഏക ആശ്വാസം….

അങ്ങനെ അവരുടെ നിർബന്ധംകൊണ്ടാണ് പത്താംക്ലാസ് കഴിഞ്ഞ് +1ഉം +2ഉം അവിടെ ചേരൻ ഞാൻ തീരുമാനിച്ചത്..

എന്നാൽ… എന്നെ വിട്ടുപിരിയാൻ എന്റെ ചങ്ക് ഫ്രണ്ട്സിനും എന്റെ ഫ്രണ്ട്സിനെ വിട്ടുപിരിയാൻ എനിക്കും മനസ്സുണ്ടായിരുന്നില്ല… അങ്ങനെ വന്നപ്പോൾ ചിറ്റയോടും മാമനോടും ഞാനൊരു കാര്യം ആവശ്യപ്പെട്ടു…

““എന്റെ കൂട്ടുകാരും എന്റെകൂടെ ഇവിടെ നിന്ന് പഠിച്ചോട്ടെ””” എന്ന്…, ഞാനാവശ്യപ്പെട്ട ആ കാര്യത്തിന് അവർ സന്തോഷത്തോടെ സമ്മതം മൂളി..

പിന്നെ പറയാനുണ്ടൊ പുകില്.. 😄 അടി, പൊക, വെള്ളപൊക്കം..

എല്ലാ മൈരന്മാരും ഇങ്ങ് പോന്നു…

പക്ഷെ റഫീക്കിന് അവന്റെ കുഞ്ഞിപെങ്ങളെ വിട്ട് പിരിഞ്ഞുനിൽക്കാൻ പറ്റില്ലായിരുന്നു അതുകൊണ്ട് അവൻമാത്രം വന്നില്ല… (അതുകൊണ്ടെന്ത അവൻ പഠിച്ച് ഒരു നിലയിലുമായി😄 സന്തോഷം)

അങ്ങനെ…. ഞാനും, പ്രമോദും, മനീഷും, കിച്ചു എന്ന കിഷോറും കാവാലം SVHSS സ്കൂളിൽ +1ഉം +2ഉം ചേർന്നു….

(ബാക്കി ഇനി സമയപോലെ പറയാം)🔺🔺
******

മനീഷിനോട് സംസാരിച്ച് ഫോൺ കട്ടാക്കിയസേഷം എന്റെ മനസ്സിൽ ആദ്യം തോന്നിയ ആ പിടികിട്ടാത്ത സംശയങ്ങൾക്കുള്ള ഉത്തരം കണ്ടെത്താൻ എന്റെ മനസ്സ് വെമ്പി…
എന്റെ ആ സംശയങ്ങൾക്കൊക്കെ ഉത്തരം കിട്ടണമെങ്കിൽ അനഘയോട് ചോദിച്ചെങ്കിൽ മാത്രമെ നടക്കു എന്നെനിക്ക് മനസ്സിലായി—-

ഞാൻ അനഘയുടെ നമ്പറിലേക്ക്