Chapter Title : അലയുന്നു ഞാൻ 2 [Saran]

ആഘോഷിക്കൂ........""

അവൻ ഒരു തമാശ രീതിയിൽ അതും പറഞ്ഞുകൊണ്ട് പോയി... പാവം എന്റെ കൂടെ എന്നെ വിശ്വസിച്ച് കൂടെ നിന്നത് ഇവൻ മാത്രമാണ്. എന്റെ കുട്ടിക്കാലം മുതലുള്ള കൂട്ടാണ് ഇവൻ. എന്റെ എല്ലാ കാര്യങ്ങളും ഇവനറിയാം. എന്റെ സ്വഭാവം ഉൾപ്പടെ അതുകൊണ്ട് അവനറിയാം ഞാൻ ഈ തരത്തിലുള്ള ഒരു തെറ്റും ചെയ്യില്ല എന്ന്. അങ്ങനെ ഈയൊരു വലിയ ഫ്ലാറ്റിൽ. ഞാനും ആ മാരണവും തനിച്ചായി. ഞാൻ അവൻ വാങ്ങിക്കൊണ്ടു വന്ന ഭക്ഷണം കഴിക്കാനിരുന്നു. എന്തോ രാവിലെ വീട്ടീന്ന് കഴിഞ്ഞിട്ട് പിന്നെ ഒരു തുള്ളി വെള്ളം പോലും കുടിക്കാത്തത് കൊണ്ട് നല്ല വിശപ്പുണ്ടായിരുന്നു. ഞാൻ വാരിവലിച്ച് എല്ലാം അകത്താക്കി. വെള്ളം കുടിക്കാൻ നോക്കിയപ്പോ ടേബിളിൽ ഒരു തുള്ളി വെള്ളം പോലും ഇല്ല ഭക്ഷണമെല്ലാം എന്റെ തൊണ്ടയിൽ കുടുങ്ങിഎനിക്ക് വല്ലാതെ വന്നു. അപ്പോഴാണ് അവൾ പെട്ടെന്ന് വന്ന് വെള്ളം കൊണ്ട് ടേബിളിൽ വച്ചിട്ട് പെട്ടെന്ന് തന്നെ കിച്ചണിൽ പോയി. ഇതെന്താ റോക്കറ്റോ ഞാൻ മനസ്സിൽ പറഞ്ഞു വന്നതും കണ്ടില്ല പോയതും കണ്ടില്ല. ഞാൻ വെള്ളമെടുത്ത് കുടിച്ച് കൈയും കഴുകി സോഫയിൽ പോയിരുന്നു. അപ്പോഴാണ് അകത്തുനിന്നും ഒരു അലർച്ച കേട്ടത്. ആരാണ് വിളിച്ചതെന്ന് എനിക്ക് കൂടുതൽ ചിന്തിക്കേണ്ടി വന്നില്ല നേരെ ഓടി കിച്ചണിലേക്ക് പോയി നോക്കിയപ്പോഴാണ് ചുമരിൽ ഒരു പാറ്റയെ കണ്ട് പേടിച്ചു നിൽക്കുകയാണ് അവൾ. എനിക്ക് ചിരിയും ദേഷ്യവും എല്ലാം കൂടി ഒരുമിച്ച് വന്നു...

"ദേ..... ഒരു പാ.... റ്റ..."

അവൾ എന്റെ മുഖത്തുനോക്കി വിക്കി വിക്കി പറഞ്ഞു.. ഇത്ര ലോല മനസ്സുള്ള ഇവളാണോ കുറച്ചു മണിക്കൂറുകൾ മുമ്പ് സാഹസികമായി എന്നെ വരുതീയിൽ ആക്കിയത്. ആ പിന്നെ ഒരു പെണ്ണ് തുനിഞ്ഞിറങ്ങിയാൽ എന്തുവേണമെങ്കിലും നടത്തിയെടുക്കുമല്ലോ . അവിടെ നമുക്ക് ഒരു പ്രതിമ കണക്ക് നിൽക്കാനേ കഴിയുള്ളൂ. ഞാൻ പിന്നെ അവിടെ നിന്നില്ല പുറത്തേക്ക് വന്നു. കുറച്ചുനേരം പുറത്തേ കാഴ്ചകൾ കണ്ടു നിൽക്കാം എന്ന് കരുതി. ഇവിടെ നിന്നും നോക്കിയാൽ പാളയം പള്ളി അടിപൊളിയായി കാണാം പിന്നെ കേരള യൂണിവേഴ്സിറ്റി കോളേജും. ഞാൻ കെട്ടിട താഴെ ഇറങ്ങി. ഫുട്പാത്ത് വഴി സ്ട്രീറ്റുകൾ നോക്കി