Chapter Title : അലയുന്നു ഞാൻ 2 [Saran]

പോയി. തിരുവനന്തപുരം നഗരത്തിൽ ഞാൻ അങ്ങോട്ടും ഇങ്ങോട്ടും തേരാപ്പാരാ നടന്നു. അതിനിടയിൽ ഞാൻ കുറെ കാഴ്ചകളും ആ നഗരത്തിൽ ശ്രദ്ധിച്ചിരുന്നു. വഴിയോര കച്ചവടക്കാർ, ഭിക്ഷക്കാർ, അന്യ നാട്ടിൽ നിന്നും സ്വന്തം കുടുംബത്തിന്റെ മുഴുവൻ ചുമതലയും തലയിലേറ്റി ഇവിടെ വന്ന് പണിയെടുക്കുന്ന ഹിന്ദിക്കാർ. ഇതൊക്കെ കാണുമ്പോൾ നമ്മൾ ഇവരെ ഒരു നിമിഷമെങ്കിലും ബഹുമാനിക്കണം. കാരണം അവരോളം വരില്ലേ നമ്മൾ. അങ്ങനെ അവിടുത്തെ ചുറ്റുപാടുകളിൽ ഉള്ള കാഴ്ചകളും കണ്ട് തിരിച്ചു നേരെ ഫ്ലാറ്റിലേക്ക് തന്നെ മടങ്ങി. പോകുന്ന വഴിയിൽ ഞാൻ എന്റെ മനസ്സിൽ ആ തീരുമാനമെടുത്തു. ഇന്ന് എന്തായാലും അവളുട പേര് ചോദിക്കണം. എന്റെ ഭാര്യ എന്ന പദവി ഏറ്റെടുത്ത അവളുടെ പേര് പോലും അറിഞ്ഞില്ലെങ്കിൽ പിന്നെ എങ്ങനെ ശരിയാകും. അങ്ങനെ ഫ്ലാറ്റിന്റെ അകത്തു കയറി ഞാൻ അവളെ തിരഞ്ഞു ഇന്നെന്തായാലും ചോദിക്കണം. പേര് പോലും അറിയാതെ എങ്ങനെ ഒരാളെ കൂടെ ജീവിക്കുന്നത്. അവിടെ മുഴുവൻ തിരക്കി നടന്നു അവളെ ഞാൻ കണ്ടില്ല. സാധാരണ കിച്ചണിലായിരിക്കും ഉണ്ടാവുക ഇപ്പോൾ അവിടെയും കാണാനില്ല. ഇതെവിടെ പോയി തുലഞ്ഞു നാശം. മനുഷ്യനെ ബുദ്ധിമുട്ടിക്കാൻ ആയിട്ട് ഇറങ്ങിക്കോളും. ഇവിടെ വന്നിട്ട് ഇതുവരെ അവൾ പുറത്തേക്ക് പോയിട്ടില്ല പിന്നെ ഇതെവിടെ പോയി. അവൾ എവിടെപ്പോയാലും എനിക്കൊന്നും സംഭവിക്കാൻ പോകുന്നില്ല. പക്ഷേ ഇപ്പോൾ അവൾ നിയമപരമായി എന്റെ ഭാര്യയാണ്. അപ്പോൾ അവളെ കാര്യം നോക്കേണ്ടത് എന്റെ കടമയാണ്. ഞാൻ പുറത്തേക്ക് ഒന്ന് ഇറങ്ങി നോക്കി. ഒന്ന് രണ്ട് ഫ്ളാറ്റിനപ്പുറത്ത് ആരോ സംസാരിക്കുന്ന ശബ്ദം പോലെ കേൾക്കുന്നുണ്ട്. ഞാൻ ആ ശബ്ദം ശ്രദ്ധിച്ചു കേട്ടുകൊണ്ട് അങ്ങോട്ടേക്ക് നടന്നു. അതെ ഇത് അവളുടെ ശബ്ദം ആണ് അവൾ ആരുടെ കൂടെയോ ചിരിച്ചു കളിച്ചു സംസാരിക്കുന്നുണ്ട്. ആരാണെന്ന് അറിയില്ല ഒരു സ്ത്രീ ശബ്ദമാണ് കേൾക്കുന്നത്. ഞാൻ ആ ശബ്ദം കേട്ട ഫ്ലാറ്റിന്റെ മുന്നിൽ വന്നു നിന്നുകൊണ്ട് ഹോണിങ് ബെൽ അടിച്ചു. കുറച്ചുനേരം കഴിഞ്ഞ് ഒരു സ്ത്രീ വന്ന് വാതിൽ തുറന്നു. അവരെ കണ്ടാൽ നല്ല പ്രായം തോന്നിക്കും ആയിരുന്നു. നല്ല വെളുത്തിട്ട് ഉയരമുള്ള ഒരു സ്ത്രീ. സാരിയായിരുന്നു അവർ ധരിച്ചിരുന്നത് ഞാൻ അവരുടെ