Chapter Title : അലയുന്നു ഞാൻ 2 [Saran]

കഴിഞ്ഞ് 10 മിനിറ്റ് ആകുമ്പോൾ തന്നെ ഡിവോഴ്സ് കിട്ടിയ ആരൊക്കെ അറിയാം നിനക്ക്... എടാ ഡിവോഴ്സ് കിട്ടണമെങ്കിൽ മിനിമം ഒരു വർഷം കഴിയണം.. """

അവൻ പറഞ്ഞു. അത് കേട്ടപ്പോൾ എനിക്ക് എന്ത് ചെയ്യണം എന്ന് അറിയാതെയായി ഒരു വർഷമോ അതുവരെ ഞാൻ എന്ത് ചെയ്യും..

" ഡാ..ഇപ്പോൾ ഞാൻ എന്ത് ചെയ്യും. ""

എന്റെ മുൻപിൽ വേറെ ഒരു വഴിയും തെളിഞ്ഞു കാണാത്തതുകൊണ്ട് ഞാൻ അവനോട് തന്നെ ചോദിച്ചു.

" ഇപ്പോൾ നിനക്ക് ഇവിടെ ഒന്നും തന്നെ ചെയ്യാനില്ല.അവളെയും വിളിച്ചുകൊണ്ട് നീ വീട്ടിലേക്ക് തന്നെ പോണം അല്ലാതെ ഒന്നും ചെയ്യാൻ പറ്റില്ല... ""

അവൻ പറഞ്ഞു. അപ്പോൾ ഒരു വർഷം വരെ ഞാൻ ഇവളെ സഹിക്കണോ. ഇവൾക്ക് വീട്ടുകാരും ആരും ഇല്ലേ ഇവളെ ഞാൻ എവിടെ കൊണ്ട് ഏൽപ്പിക്കും. ഇവളെ അച്ഛനാര് അമ്മയാര് ഒന്നുമറിയില്ലല്ലോ. ഇനി ഇവൾ അനാഥ വല്ലതാണോ. എന്ത് തെറ്റ് ചെയ്തിട്ടാണ് എനിക്ക് ഈ വിധി തന്നത്. അമ്മയെ കാണാനില്ല ചിലപ്പോൾ വീട്ടിൽ പോയിക്കാണും. അമ്മയുടെ മുഖത്ത് ഞാൻ എങ്ങനെ നോക്കും.

"ഡാ... ഇവളെയും കൊണ്ട് ഞാൻ ബൈക്കിൽ എങ്ങനെ പോകും....""

ഞാൻ അവനോട് പറഞ്ഞു.

" എടാ എന്റെ ഒരു ഫ്രണ്ട് ഇവിടെ അടുത്ത വർക്ക് ചെയ്യുന്നത് ഞാൻ കുറച്ചു മുമ്പ് പുറത്തുപോയപ്പോൾ അവനെ കണ്ടിരുന്നു അവന്റെ കാർ ഞാൻ ചോദിച്ചു അവൻ പറഞ്ഞു കൊണ്ട് പോകാൻ. നമ്മുക്ക് അതിൽ പോകാം....""

അവൻ എന്നോട് പറഞ്ഞു. കാർ തൊട്ടു മുൻപിൽ തന്നെ കിടക്കുന്നു 'shift' കാർ ആണ്. അവൻ അവളെ വിളിച്ചു കൊണ്ട് കാറിൽ കയറ്റി. ഞാൻ മുൻപിൽ കയറിയിരുന്നു.

" ഡാ നീ ഇവിടെയാണോ ഇരിക്കുന്നത്... അവളെ കൂടെ പിന്നിൽ അല്ലെ ഇരിക്കേണ്ടത് ""

അവൻ എന്നോട് പറഞ്ഞു. എനിക്ക് അവനെ കൊല്ലേണ്ട ദേഷ്യമുണ്ട്. പക്ഷേ ഈയൊരു സാഹചര്യത്തിൽ ഞാൻ ഒന്നും ചെയ്യുന്നില്ല എന്ന് മാത്രം...

"പിന്നെ....... എല്ലാരുടെയും സമ്മതത്തോടെ നടന്ന കല്യാണമാണല്ലോ അവളെ കൂടെ ഇരിക്കാൻ.... നീയൊന്നു വണ്ടിയെടുത്തെ.. ഒന്നാമത് തലയ്ക്ക് ഭ്രാന്ത് എടുത്ത് ഇരിക്കാന്. എന്നെക്കൊണ്ട് കൂടുതലൊന്നും പറയിപ്പിക്കാതെ....""