Chapter Title : അലിയുന്ന പാതിവ്രത്യം 2 [ഏകലവ്യൻ]

അവനെക്കൊണ്ട് നിനക്ക് പ്രത്യേകിച്ച് ഒരു ഗുണവുമില്ല. വെറുതെയൊരു ഭർത്താവിന്റെ പദവി അലങ്കരിക്കാൻ എന്തിനാണവൻ..?”

അശ്വതി ആകെ വിളറി. പ്രസാദേട്ടൻ കേൾക്കെ ഇത്തരത്തിലുള്ള നീക്കം അവൾ ഒട്ടും പ്രതീക്ഷിച്ചില്ല.

“പ്ലീസ് ഞാൻ കാല് പിടിക്കാം..”

മുറിയിലേക്കും മാധവനെയും നോക്കി കൊണ്ട് അവൾ കെഞ്ചി.

“വേണ്ട.. നിനക്ക് എന്നോടുള്ള ദേഷ്യം മാറ്റണം. കുടിച്ച് കാല് പൊട്ടിച്ച നിന്റെ ഭർത്താവിനെ ഇവിടെ എത്തിച്ചതും മോള് സ്കൂളിൽ പോകുന്നതുമൊക്കെ എന്റെ പണം കൊണ്ടാണ്. നിങ്ങൾ ഇവിടെ താമസിക്കുന്നത് പോലും. അത്കൊണ്ട് നിന്നെയെനിക്ക് ഉമ്മ വെക്കാം എന്തു ചെയ്യാം...മനസ്സിലായോ..?”

പറഞ്ഞ് നിർത്തി ദേഷ്യത്തോടെ അയാൾ റൂമിലേക്ക് നടന്നു. എന്ത് ചെയ്യണമെന്നറിയാതെ ആ നിമിഷത്തിൽ പകച്ചു പോയിരുന്നു അവൾ. തുറന്നു കിടക്കുന്ന മുറി നോക്കി കണ്ണിൽ വെള്ളം വന്നു. പതിയെ അങ്ങോട്ടേക്ക് നീങ്ങി. ദയനീയമായി പ്രസാദും വാതിൽക്കൽ നോക്കി കിടക്കുകയാണ്. അത് കണ്ട് അവളുടെ നെഞ്ചിടറി.

“ഏട്ടാ...”

ഇടർച്ചയോടെ വിളിച്ചു കൊണ്ട് അവൾ അവന് നേരെ കട്ടിലിനു താഴെ വന്നിരുന്നു.

“ഏട്ടാ..”

അവൻ കണ്ണുകൾ തുടച്ചു.

“മാധവേട്ടൻ നിന്നോട് മോശമായി പെരുമാറുന്നുണ്ടല്ലേ..”

“ഞാൻ ആവുന്നത് പോലെ പറഞ്ഞതല്ലേ.. ഇവിടുന്ന് മാറാമെന്ന്. ഏട്ടൻ കുടിയിലേക്ക് പോകരുതെന്ന്...”

അശ്വതി എങ്ങലോട് കൂടി ചോദിക്കുകയാണ്. പ്രസാദിന് ഉത്തരമുണ്ടായില്ല. കണ്ണുകൾക്കരികിലേക്ക് വെള്ളം ഊറി വന്നു.

“ഇങ്ങനെയൊക്കെയാവുമെന്ന് ഞാൻ ഒരിക്കലും പ്രതീക്ഷിച്ചില്ല...”

പ്രസാദ് അവളെ ആശ്വസിപ്പിക്കാൻ ശ്രമിച്ചെങ്കിലും നിമിഷങ്ങൾ ചടുലതയിൽ തന്നെ നീങ്ങി. മാധവൻഎന്താണ് അവളോട്‌ കാട്ടിയതെന്ന് ചോദിക്കാനും മടി തോന്നി. വേറൊരാണ് തന്റെ ഭാര്യയെ കയറിപിടിച്ച് ഉമ്മ വച്ചു എന്നൊക്കെ കേൾക്കുമ്പോൾ ഏത് ഭർത്താവിനാണ് സഹിക്കുക. പക്ഷെ പ്രസാദിനിവിടെ ഒന്നും ചെയ്യാൻ കഴിഞ്ഞില്ല.. കഴിയില്ല..!!

മാധവന്റെയുള്ളിൽ പിരിമുറുക്കമായിരുന്നു. അശ്വതിയൊരു കിട്ടാക്കനിയായി മാറുമോ എന്ന പേടി അയാളിൽ ഭ്രാന്തമായി മാറുകയാണ്. ഒരു നിമിഷം റേപ്പ് ചെയ്താലോ എന്ന് വരെ തോന്നി. വേറൊരു വഴിയും തെളിയുന്നില്ല.

അതേ നാണയത്തിന്റെ മറു വശം പോലെ ദിവസങ്ങൾ നീങ്ങുമ്പോൾ ഒരിക്കൽ പോലും അശ്വതി അയാളുടെ മുന്നിൽ വിട്ടുകൊടുക്കാൻ തീരുമാനിച്ചിരുന്നില്ല. പക്ഷെ അത് കൂടുതൽ പ്രതിസന്ധികളിലേക്ക് വഴിയൊരുക്കി.  പ്രസാദിന്റെ മരുന്നുകൾ തീർന്നു തുടങ്ങി. മാധവൻ സാധനങ്ങളൊന്നും കൊണ്ടു വരാത്തത് കൊണ്ട്