Chapter Title : അലിയുന്ന പാതിവ്രത്യം [ഏകലവ്യൻ]
ഭാഗ്യമാണ്.”
ആ വാക്കുകൾ അവളെ ഉള്ളിലെവിടെയോ സന്തോഷിപ്പിച്ചിരുന്നു. പക്ഷെ മുഖത്ത് പ്രകടമാക്കാൻ തോന്നിയില്ല.
“എന്തേ പുതിയ സാരി ഉടുക്കാഞ്ഞേ..?”
അവൾ പ്രതീക്ഷിച്ച ചോദ്യമായിരുന്നു. മറുപടി മനസിലുയർന്നെങ്കിലും നാക്ക് വിട്ട് വരാനുള്ള മടിയോടെ അവൾ അയാളെ നോക്കി.
“പറയ്..”
“ബ്ലൗസ്...”
അവളുടെയാ വാക്കുകൾ കേട്ടപ്പോൾ ലോകം പിടിച്ചടക്കിയ സന്തോഷമായിരുന്നു മാധവന്. താൻ കൊടുത്ത കവറുകൾ അവളൊരിക്കിലും നോക്കില്ലെന്ന് കരുതിയിടത്തു അവളത് പരിശോധിച്ചു എന്നറിയുമ്പോൾ ഉള്ള അടങ്ങാത്ത സന്തോഷം..!
കാരണം സാരി വാങ്ങിയ മാധവന് അറിയാം അതിൽ റെഡി മെയ്ഡ് ബ്ലൗസുകൾ ഇല്ലെന്ന്. അതുമല്ല ഏതളവിൽ വാങ്ങും.. ലൂസ് ആയാലോ ടൈറ്റ് ആയാലോ അവളത് ഒരിക്കിലും ഇടാൻ മെനക്കേടില്ല. അതുകൊണ്ടാണ് കൂർമ ബുദ്ധി തന്നെ പ്രയോഗിച്ചത്.
ഉദ്ദേശിച്ച മറുപടി കിട്ടിയ അയാൾ തുടർന്നു.
“അളവറിയാത്തത് കൊണ്ട് ബ്ലൗസ് പീസാണ് വാങ്ങിയത്..”
അയാൾ പേഴ്സിൽ നിന്ന് പൈസ എടുത്തു അവൾക്ക് നേരെ നീട്ടി.
“നി അത് തയ്പ്പിക്കാൻ കൊടുക്കില്ലേ..?”
അവൾ മുഖം നോക്കാതെ തലകുലുക്കി.
“ഇന്നാ ഇത് വാങ്ങു..”
മടിയോടെ അവളാ പൈസ വാങ്ങി. എണ്ണത്തിൽ അധികമുള്ള നോട്ടുകൾ...!
“വീട്ടിലേക്ക് വേണ്ടുന്ന സാധനങ്ങളും വാങ്ങിക്കോ.. നിനക്കും..”
“അമ്മേ..”
അശ്വതിയെ നോക്കി ചിന്നുമോൾ പുറത്തേക്ക് വന്നു. സ്റ്റെയർ പടിമ്മൽ നിൽക്കുന്ന അവളും മാധവനും ചിന്നുമോളെ നോക്കി.
“അമ്മേ വാവ കിടക്കേല് മുള്ളി..”
“മോളിങ്ങു വാ..”
മാധവന്റെ ലാളന വിളി കേട്ട് അവൾ വേഗത്തിൽ മാധവന്റെ അടുത്തേക്ക് സ്റ്റെയർ ഇറങ്ങി. അയാൾ അവളെ കോരിയെടുത്തു.
“മോൾക്ക് സ്കൂളിൽ പോവണ്ടേ..?”
“അതിന് അമ്മയെന്നെ കൊണ്ടാക്കിയില്ലല്ലോ...”
“ഇവളെ ചേർത്തില്ലേ..?”
മാധവന്റെ മുഖം അശ്വതിയുടെ നേരെ ഉയർന്നു.
“ഇല്ല..”
💬 Comments
View all comments