Chapter Title : അലിയുന്ന പാതിവ്രത്യം 2 [ഏകലവ്യൻ]

കണ്ടപ്പോൾ ശാലിനിക്ക് എന്തൊക്കെയോ തരം ചിന്തകളാണ് മനസിൽ വന്നത് ആളൊഴിഞ്ഞ സ്ഥലത്ത് എത്തിയത് പോലെ. പക്ഷെ പേടി തോന്നിയില്ല.

“ഇവിടെ ഇടാം. അല്ലേ മോളെ..?”

“ഉം..  അമ്മ വിളിക്കുമ്പോ വേഗം പോകാൻ കഴിയുമോ..?”

“അതൊക്കെ പറ്റും..”

അയാൾ കാർ ഓഫ് ചെയ്തു. വളരെ അരണ്ട വെളിച്ചം മാത്രമേ ഇപ്പോ കാറിനുള്ളിൽ കിട്ടുന്നുള്ളു. പെണ്ണിന്റെ വിയർപ്പ് മണം കാറിനുള്ളിൽ ഒഴുകി തുടങ്ങി. അപ്പോഴാണ് സിന്ധുവിന്റെ കോൾ.

“മാധവേട്ടാ..”

“എന്തായെടി കഴിഞോ..?”

നിരാശയോടെയാണ് അയാൾ ചോദിച്ചത്.

“ഒരഞ്ചു മിനുട്ട് വെയിറ്റ് ചെയ്യുമോ..അയാൾ പുറത്ത് പോയിരിക്കുവാ.. ഇപ്പോ വരും.. വന്നാലുടൻ ഞാൻ വിളിക്കാം..”

“ഉം ശെരി..”

“നിങ്ങൾ എവിടെയാ..?”

“കുറച്ചിപ്പുറത്ത് പാർക്ക്‌ ചെയ്തിട്ടുണ്ട്. ആവുമ്പോ നീ വിളിക്ക്..”

“ആ..”

അയാൾ കോൾ കട്ട് ചെയ്തു. ഉടനെ ശാലിനിയുടെ കിളിനാദം..

“അമ്മയെന്തു പറഞ്ഞു..?”

“കുറച്ച് വൈകുമെന്ന്..”

“ആണോ..?”

“മ്മ്, മോളിവിടെ മുൻപിൽ വന്നിരിക്ക്.. നമുക്ക് സംസാരിക്കാമല്ലോ..”

“ഉം..”

അവളതനുസരിച് കാറിൽ നിന്നിറങ്ങി മുന്പിലെ ഡോർ തുറന്ന് കയറി. അയാളെ നോക്കിയൊന്ന് ചിരിച്ചു.

മാധവന്റെ കണ്ണുകൾ തന്റെ ശരീരത്തിലേക്ക് നീങ്ങുന്നുണ്ടോയെന്ന് തോന്നിയ ശാലിനി അൽപം നേർവസ്സായി.

വീണ്ടും മാധവന്റെ ഫോൺ റിംഗ് ചെയ്യുന്ന ശബ്ദം. ഈ നിമിഷത്തിൽ ഏത് അവരാതിയാണോ വിളിക്കുന്നതെന്ന് മനസ്സിൽ പിറുപിറുത്തു കൊണ്ട് അയാൾ ഫോണെടുത്തു.

ലോറെൻസ്..!

ഈ മൈരന്റെ പതിനാറ്..!!

മാധവൻ ദേഷ്യത്തോടെ ഫോൺ കട്ട് ചെയ്തു. പക്ഷെ വീണ്ടും വീണ്ടും കോൾ വന്നോണ്ടിരിക്കുകയാണ്. നല്ല അരിശം തോന്നിയ അയാൾ അവന്റെ നമ്പർ ബ്ലോക്ക്‌ ചെയ്ത് വച്ചു.

“എന്താ അങ്കിളേ..? ആരാ വിളിക്കുന്നെ..?”

“ഓ അത് മില്ലിലെ പണിക്കാരനാ..”

“മ്മ്..”