Chapter Title : അമ്മ പുതപ്പ് 5 [Bijo john]

നോക്കി. ആ കണ്ണുകളിൽ ഇപ്പോഴും ചെറിയൊരു പേടിയും മടിയും ഉണ്ടായിരുന്നു.

"പക്ഷേ... ആളുകൾ എന്ത് പറയും?" അമ്മ പതുങ്ങിയ സ്വരത്തിൽ ചോദിച്ചു. "നിന്റെ അച്ഛൻ അറിഞ്ഞാൽ എന്താകും സ്ഥിതി?

"ആളുകൾ എന്തെങ്കിലും പറഞ്ഞോട്ടെ അമ്മേ, നമ്മൾ മറ്റുള്ളവരെ കാണിക്കാൻ വേണ്ടിയല്ലല്ലോ ജീവിക്കുന്നത്," ഞാൻ അമ്മയ്ക്ക് ധൈര്യം കൊടുത്തു. "പിന്നെ അച്ഛന്റെ കാര്യം... അമ്മയ്ക്ക് സ്വന്തമായി ഇഷ്ടമുള്ള വസ്ത്രങ്ങൾ തിരഞ്ഞെടുക്കാനോ ധരിക്കാനോ ഉള്ള സ്വാതന്ത്ര്യമുണ്ട്. ആരും കാണാതെ സ്വന്തം മുറിയിലോ അല്ലെങ്കിൽ ഒരു യാത്ര പോകുമ്പോഴോ അമ്മയ്ക്കിഷ്ടമുള്ള പോലെ ജീവിക്കുന്നതിൽ എന്താണ് തെറ്റ്?"

എന്റെ വാക്കുകൾ കേട്ടപ്പോൾ അമ്മയുടെ മുഖത്തെ പരിഭ്രമം പതിയെ മാറിത്തുടങ്ങി. ഒരു മകനിൽ നിന്ന് അല്ലെങ്കിൽ മകളിൽ നിന്ന് ഇത്തരം ഒരു പിന്തുണ അമ്മ ഒട്ടും പ്രതീക്ഷിച്ചിരുന്നില്ല.

"നിനക്ക് ശരിക്കും അങ്ങനെ തോന്നുന്നുണ്ടോ?" അമ്മ ഒരു ചെറിയ പുഞ്ചിരിയോടെ ചോദിച്ചു.

"തീർച്ചയായും," ഞാൻ പറഞ്ഞു. "അമ്മ എന്നും മറ്റുള്ളവർക്ക് വേണ്ടി മാത്രം ജീവിച്ചാൽ പോരല്ലോ. ഇടയ്ക്കൊക്കെ സ്വന്തം സന്തോഷങ്ങൾക്കും പ്രാധാന്യം നൽകണം."

അമ്മ ആശ്വാസത്തോടെ ഒരു നെടുവീർപ്പിട്ടു. ഞങ്ങൾക്കിടയിലെ ആ ചെറിയ സംഭാഷണം അമ്മയുടെ മനസ്സിൽ വലിയൊരു ആശ്വാസമാണ് നൽകിയത്. അമ്മയുടെ കണ്ണുകളിൽ ഇപ്പോൾ പഴയ പേടിക്ക് പകരം, സ്വയം കണ്ടെത്താനുള്ള ഒരു പുതിയ ആത്മവിശ്വാസം പ്രകാശിക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു.

ഞാൻ അത്താഴമൊക്കെ കഴിഞ്ഞ് നേരെ ടെറസ്സിലേക്ക് നടന്നു. ഫോണെടുത്ത് ആൽഫേഷിനെയും ജിഗ്നേഷിനെയും കോൺഫറൻസ് കോളിൽ വിളിച്ചു. രണ്ടുപേരും ലൈനിൽ വന്നതും ഞാൻ ഒട്ടും വൈകാതെ താഴെ നടന്ന സംഭവങ്ങൾ ഓരോന്നായി പറയാൻ തുടങ്ങി.

ജിഗ്നേശ്. "ഡാ, നീ എന്തൊക്കെയാ ഈ പറയുന്നത്? അപ്പൊ അവൾക്ക് മൂത്ത്