Chapter Title : അമൃതം [AK]

വിവേക്: എന്നാല് വാ ഒരുമിച്ച് കഴിക്കാം

അമൃത: ഇല്ല കുഴപ്പമില്ല ഞാൻ പിന്നെ കഴിച്ചോളം

വിവേക്: വാഡോ ഞാൻ എപ്പൊഴും ഒറ്റയ്ക് ആണ് കഴിക്കുന്നത് താനും കൂടെ കമ്പനി താ

അമൃത ഒന്ന് ചിരിച്ചു ശേഷം അവള് വരാം എന്ന് പറഞ്ഞു

അവള് താഴേക്ക് ചെന്നപ്പോഴേയ്ക് വിവേക് ഫുഡ് എടുത്തു വെച്ചു അവൾക്കും കഴിക്കാനുള്ള പ്ലേറ്റ് എടുത്തു അവന് ഒപ്പോസിറ്റ് വെച്ചിരിക്കുന്നത് കണ്ടു

അമൃത അപ്പോള് മനസ്സിൽ വിചാരിച്ചു അല്ല സത്യത്തിൽ ഇവിടെ ഞങൾ അല്ലേ വാടകയ്ക് താമസിക്കുന്നത്. അമൃതയുടെ നിലോ കണ്ട് വിവേക് അവളോട്

വിവേക്: എന്ത് ആലോചിച്ചു നിൽക്കുവ വന്നു ഇരിക്ക്

അമൃത: ഏയ് ഒന്നുമില്ല ഞാൻ വിചരികുവായിരുന്നു ഇവിടെ ആരാണ് വാടകയ്ക് താമസിക്കുന്നത് എന്ന് ആലോചിക്കുവായിരുന്നു

വിവേക്: എനിക്ക് എങ്ങനെ വാടകക്കാരോട് പെരുമാറണം അറിയില്ല പറഞ്ഞു താ ഞാൻ മോശമായി പെരുമാറണം എങ്കിൽ പെരുമാറം

അമൃത: ഞാൻ അതല്ലേ ഉദേശിച്ചത്

അവളും അവനും ആഹാരം കഴിക്കുവാൻ തുടങ്ങി.

വിവേക്: അല്ല നിങ്ങളുടെ രണ്ടു പേരുടെയും ലൗ എങ്ങനെ ആണ് തുടങ്ങിയത്

അമൃത: ഓ അതു പറയാതെ ഇരിക്കുന്നത് ആണ് നല്ലത്

വിവേക്: വെറുതെ പറയടോ

അമൃത: ഓ സാധാരണ പൊലെ ആളൊരു പ്രൈവറ്റ് ബസ് കണ്ടക്ടർ ആയിരുന്നു ഡെയിലി കണ്ട് കണ്ട് തമ്മിൽ എപ്പോഴോ ഇഷ്ടപ്പെട്ടു വീട്ടിൽ അറിഞ്ഞപ്പോൾ അവസാനം ഒളിച്ചിടേണ്ടി വന്നു

വിവേക്: എത്ര നാൾ അപ്പോള് പ്രേമിച്ചു നടന്നു

അമൃത: 6 മാസം

വിവേക് ഒന്ന് ചിരിച്ചു

അമൃത: അതേ ഞങ്ങൾക്ക് എന്തിനാ ഇത്ര ഹെല്പ് ചെയ്യുന്നത്

വിവേക്: അതിപ്പോ എനിക് തോന്നിയിട്ട്

അമൃത: അതല്ല സത്യം പറ

വിവേക്: അതു എനിക്ക് കള്ളം പറയാൻ തോന്നുന്നില്ല. എനിക്ക് ഭയങ്കര ഇഷ്ടം ആയിരുന്നു അമൃതയെ പക്ഷേ ഞാൻ കരുതിയത് എന്നെ ഒന്നും മൈൻഡ് ചെയ്യില്ല എന്ന് ഞാൻ മെസ്സേജ് അയച്ചിട്ടുണ്ട് റീപ്ലേ കണ്ടില്ല അപ്പോള് പിന്നെ എനിക്കും ഒരു മടുപ്പ് ഉണ്ടായി.

അമൃത: ഞാൻ അങ്ങനെ മെസ്സേജ് നോക്കാറില്ല അറിയാമല്ലോ പെൺകുട്ടികൾക്ക് എത്രത്തോളം മെസ്സേജ് ആയിരിക്കും വരുന്നത് എന്ന്

വിവേക്: അതെനിക്കറിയം