Chapter Title : ❤️അനന്തഭദ്രം 5❤️ [രാജാ]

വിളിച്ചത്....ഞാൻ ഫോൺ ജിതിനെ തന്നെ എൽപ്പിച്ച്‌ അച്ഛന്റെ അടുത്തേക്ക് പോയി..... ഏട്ടത്തിയും മീനാക്ഷിയുമെല്ലാം കൂടെക്കൂടെ അടുത്ത് വന്ന് സംസാരിക്കുമ്പോൾ പോലും ഭദ്രയെ ഞാൻ ഒട്ടും ഹാപ്പിയായി കണ്ടില്ല...അവളുടെ മുഖത്ത് കണ്ട ആ മൂകത എന്നെ ഒരുപാട് വിഷമിപ്പിച്ചു....ഒപ്പം നിന്നിരുന്ന ഈ നേരമത്രയും അവൾ എന്നോട് മിണ്ടുക പോയിട്ട് ഒന്ന് ചിരിക്കുക കൂടി ചെയ്തില്ലായിരുന്നു.....ഫോട്ടോ എടുക്കുമ്പോഴും ഇടയ്ക്ക് പലപ്പൊഴും ദേവൂട്ടിയും മീനാക്ഷിയുടെ മോനും വന്നു അവളുടെ കയ്യിൽ തൂങ്ങിയപ്പോൾ മാത്രമാണ് ആ മുഖത്ത് ഞാൻ ഒരു പുഞ്ചിരിയും തെളിച്ചവുമൊക്കെ കണ്ടത്...... ഭദ്രയുടെ ഇപ്പൊഴത്തെ മാനസികാവസ്ഥ എന്തായിരിക്കും എന്ന് ഊഹിക്കാമായിരുന്ന ഞാൻ അവളുടെ ആ പെരുമാറ്റം ഉൾകൊള്ളാൻ ശ്രമിച്ചു.... ചടങ്ങുകളും അവിടുത്തെ മറ്റു പരിപാടികളുമെല്ലാം കഴിഞ്ഞു ഞങ്ങൾ വീട്ടിലേക്ക് പോകാൻ ഇറങ്ങി...... കാറിൽ കയറാൻ നിമിഷം ഭദ്ര സുരേന്ദ്രനങ്കിളിന്റെ നെഞ്ചിൽ ചാരി നിന്ന് കുറെ കരഞ്ഞു....മീനാക്ഷിയെ കെട്ടിപിടിച്ച്‌ യാത്ര പറയുമ്പോളും അവൾക്ക് കരച്ചിൽ അടക്കാനായില്ലാ........ഞാൻ ഭദ്രയുടെ കൈപ്പിടിച്ച്‌ അവളെ കാറിൽ കയറ്റി ഇരുത്തി...എല്ലാവരോടും യാത്ര പറഞ്ഞ് ഞാനും കയറി.....ചേട്ടന്റെ കാറിലായിരുന്നു യാത്ര....ചേട്ടൻ ആയിരുന്നു ഡ്രൈവ് ചെയ്തത്....ചേട്ടത്തിയും മുൻസീറ്റിൽ കയറി ദേവൂട്ടിയെ മടിയിൽ ഇരുത്തി....... കാർ മുന്നോട്ട് നീങ്ങി.......കണ്ണുകൾ തൂവാലകൾ കൊണ്ട് ഒപ്പുന്ന ഭദ്രയെ ഞാൻ പലപ്പോഴും നോക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു...പക്ഷെ അവൾ എന്നെ ശ്രദ്ധിച്ചിരുന്നില്ല.....ഇടയ്ക്ക് എപ്പോഴോ എന്റെ മുഖത്തേക്ക് നോക്കിയ അവൾ പതിയെ പറഞ്ഞു.......

""അച്ഛനേയും അമ്മയെയും കാണണം... അവരുടെ അനുഗ്രഹം വേടിക്കണം.....""" വീട്ടിലെ അച്ഛന്റെയും അമ്മയുടെയും അസ്ഥിത്തറയിൽ ഞങ്ങൾ ഒരുമിച്ചു ചെന്ന് തൊഴുതു അവരുടെ അനുഗ്രഹം വേടിക്കേണ്ട കാര്യമാണ് അവൾ പറയുന്നതെന്ന് എനിക്ക് മനസ്സിലായി...... ""ഓ അതിനെന്താ പോകാല്ലോ.... "" ചെറു പുഞ്ചിരിയോടെ ഞാൻ അവൾക്ക് മറുപടി നൽകി.... ഞാൻ ചേട്ടനോട്‌ ഭദ്ര ആവശ്യപ്പെട്ട പോലെ അവിടേക്ക് ആദ്യം പോകാം എന്ന് പറഞ്ഞു..... ചേട്ടൻ വണ്ടി ഭദ്രയുടെ വീട്ടിലേക്ക് വിട്ടു.....ഏട്ടത്തി ഞങ്ങൾ അങ്ങോട്ട്‌ പോകുന്ന കാര്യം അച്ഛനെ വിളിച്ചു പറഞ്ഞു...വീട്ടിലെത്തുന്ന വരെയും ഭദ്ര എന്നോടൊന്നും മിണ്ടിയില്ല....ഏട്ടത്തി ഓരോന്ന് ചോദിച്ചപ്പോഴും അവൾ മറുപടി ഒരു മൂളലിൽ ഒതുക്കി....ആ അവസ്ഥയിൽ ഞാനും അവളോടൊന്നും ചോദിക്കാൻ പോയില്ലാ.... വീടിന്റെ മുറ്റത്തായി കാർ പാർക്ക്‌ ചെയ്ത് ഞങ്ങൾ ഇറങ്ങി....രേഷ്മയുടെ കല്യാണത്തിന് ഉണ്ടായിരുന്ന പോലെയുള്ള പന്തലും ഒരുക്കങ്ങളൊന്നും അവിടെ ഉണ്ടായിരുന്നില്ല....തീർത്തും മൂകമായിരുന്നു അവിടത്തെ അന്തരീക്ഷം....ഭദ്രയുടെ ഇത്രയും കാലത്തെ ആ വീട്ടിലെ ജീവിതാവസ്ഥ അറിയാമായിരുന്ന എനിക്ക് അതിലൊന്നും യാതൊരു അത്ഭുതവും തോന്നിയില്ല..... കാറിൽ നിന്നിറങ്ങി നടക്കാൻ തുടങ്ങിയ നിമിഷം ഭദ്ര എന്നെ ഒന്ന് തിരിഞ്ഞു