Chapter Title : ❤️അനന്തഭദ്രം 7❤️ [രാജാ]

ചെയ്ത് പോയിക്കൊണ്ടിരുന്നു….. സമയം ഒമ്പതരയാകുന്നു….അച്ഛനും ഏട്ടനും എന്തൊക്കെയോ സംസാരിക്കുന്നുണ്ട്……ഏട്ടത്തി ദേവൂട്ടിയെ ഉറക്കുവാണ്…അമ്മയും ചെറുതായൊന്നു മയങ്ങി തുടങ്ങിയിരിക്കുന്നു….ഭദ്രയാണെൽ പുറംഇരുട്ടിലെ കാഴ്ചകളിൽ കണ്ണും നട്ടിരിപ്പാണ്….. അടുത്തൊരുത്തൻ ഇരുപ്പുണ്ടെന്ന യാതൊരു മൈൻഡും ഇല്ല…..ഏറ്റവും പുറകിലെ സീറ്റിൽ ഞങ്ങൾ രണ്ടു പേരും മാത്രമേ ഉള്ളൂ….വണ്ടിയിലെ ഇരുട്ടിൽ പുറകിലിരിക്കുന്ന ഞങ്ങളെ ആരും പെട്ടന്ന് ശ്രദ്ധിക്കാൻ സാധ്യത ഇല്ല….കിട്ടിയ അവസരം വിനിയോഗിക്കാൻ തന്നെ ഞാൻ തീരുമാനിച്ചു…. ഭദ്രയുടെ മനസ്സിൽ എന്താണന്ന് അറിഞ്ഞേ പറ്റു……ഞാൻ പതിയെ അവളുടെ വലതു കയ്യിൽ തൊട്ടു….അന്നേരം എന്നെയൊന്നു

നോക്കിയതല്ലാതെ അവൾ ഒന്നും മിണ്ടിയുമില്ല കൈ മാറ്റിയതും ഇല്ല…ഹാവു പോസിറ്റീവ് സൈൻ….ധൈര്യമായിട്ട് മുന്നോട്ട് പോകാം……ഞാൻ പതിയെ ആ കൈത്തലത്തിൽ തലോടികൊണ്ടിരുന്നു…..ഭദ്ര അപ്പോഴും പുറത്തേക്ക് തന്നെ നോക്കിയിരിപ്പാണ്…..മൃദുലമായ ആ കൈവിരലുകളിൽ എന്റെ വിരലുകൾ കോർത്തുകൊണ്ട് ഞാൻ മുറുകെപ്പിടിച്ചതും ഭദ്ര മെല്ലെ എന്റെ തോളിലേക്ക് ചാരി….അത് ശരി ഇപ്പൊ ഞാനാരായി……ഇവൾക്ക് എന്നോട് പിണക്കമൊന്നുമില്ലേ….പിന്നെന്തിനാണ് അമ്പലത്തിൽ നിന്ന് പോരാൻ നേരം തൊട്ട് ഇവൾ ഇങ്ങനെ ഗൗരവത്തിൽ നടക്കുന്നത്……ഇത് വരെയൊന്ന് മിണ്ടുക പോലും ചെയ്യാത്ത ആളാ ഇപ്പൊ എന്റെ തോളിൽ ചാരി കിടക്കുന്നേ…..ദൈവമേ ഈ പെണ്ണ് എന്ന് പറയുന്ന അവതാരത്തിന്റെ മനസ്സ് മനസ്സിലാക്കാൻ വല്ല വഴിയും ഉണ്ടോ…എന്തിനാ ഞങ്ങൾ ആണുങ്ങളെ ഇങ്ങനെ കഷ്ട്ടപ്പെടുത്തുന്നത്……?? എന്തായാലും കിട്ടുന്നത് ശുഭസൂചനയായത് കൊണ്ട് ഞാൻ മുന്നോട്ട് പോകാൻ തന്നെ തീരുമാനിച്ചു…..പതിയെ ആ കൈത്തലമുയർത്തി അതിൽ എന്റെ ചുണ്ടുകൾ അമർത്തിയതും പെണ്ണിന്റെ കവിളിണകളിൽ തെളിഞ്ഞ തുടിപ്പും അധരങ്ങളിൽ പടർന്ന പുഞ്ചിരിയും കാറിനകത്തെ അരണ്ട വെളിച്ചത്തിലും എനിക്ക് കാണമായിരുന്നു…എന്റെ തോളിൽ നിന്നും തലയുയർത്തി നേരെ ഇരുന്ന ഭദ്രയെ നോക്കി ഞാൻ ‘എന്തേ’ എന്ന ഭാവത്തിൽ തലയനക്കിയതും ഒന്നുമില്ലെന്നർത്ഥത്തിൽ അവൾ ചുമൽ കൂച്ചി കാണിച്ചു……സെറ്റ് സാരിക്ക് മുകളിലൂടെ ആ വണ്ണത്തുടകളിൽ ഞാൻ മെല്ലെ തലോടി കൊണ്ടിരുന്നു…..പതിയെ ഞാൻ എന്റെ പെണ്ണിന്റെ മടിത്തട്ടിലേക്ക് മുഖം പൂഴ്ത്തി……വീട്ടുകാർ ആരേലും കണ്ടാലോ എന്ന് കരുതി എന്നേ എഴുന്നേൽപ്പിക്കുവാൻ ഭദ്ര ശ്രമിച്ചെങ്കിലും ഞാൻ അതിന് സമ്മതിക്കാതെ ആ തുടകളിൽ മുറുകെ പിടിച്ചു കൊണ്ട് കിടന്നു….ഞാൻ എഴുന്നേൽക്കാൻ സമ്മതിക്കില്ലന്നു മനസ്സിലായതോടെ തെല്ലു പരിഭ്രമത്തോടെയെങ്കിലും ഭദ്ര എന്റെ മുടിയിഴകളിൽ തലോടാൻ തുടങ്ങി……പതിയെ മലർന്ന് പരിഭ്രമം കാരണം വിറയ്ക്കുന്ന