Chapter Title : ❤️അനന്തഭദ്രം 7❤️ [രാജാ]

കുണുങ്ങിചിരിച്ചു കൊണ്ട് ദേഹം വെട്ടിത്തിരിച്ചു കിടന്നു….. “”ഹും ഞാൻ കണ്ടായിരുന്നു അമ്പലത്തിൽ വച്ച്…എന്തായിരുന്നു ഗംഗയുമായി ഒരു പഞ്ചാരയടി……”” “”അത് പിന്നെ ഞാൻ ചുമ്മാ കുറെ നാള് കൂടി കണ്ടപ്പോൾ വിശേഷം തിരക്കിയതല്ലേ മോളെ….അതിനാണോ നീ ഇങ്ങനെയൊക്കെ പറയുന്നേ……’”’ “”ആർക്കറിയാം ആ നേരത്ത് ഞാൻ ഫോൺ വിളിച്ചപ്പോൾ എടുത്തു കൂടി ഇല്ല ദുഷ്ടൻ….. “” എന്റെ താടിക്കിട്ട് ഒന്ന് തട്ടിക്കൊണ്ടു പെണ്ണ് പരിഭവം നടിച്ചു….. “”എന്റെ പൊന്നു ആ നേരത്ത് ഫോൺ സൈലന്റിൽ ആയിരുന്നു…അതോണ്ടാ നീ വിളിച്ചത് ഞാൻ അറിയാഞ്ഞേ….. നിനക്കെന്നെ വിശ്വാസില്ലേ പെണ്ണേ…. “” അതും പറഞ്ഞ് ഭദ്രയെ എന്റെ നേരെ തിരിച്ചിരുത്തി….. ഒന്നും മിണ്ടാതെ എന്റെ കണ്ണിൽ തന്നെ നോക്കിയിരിക്കുന്ന ആ പൂർണേന്ദു വദനം ഇരുകൈകുമ്പിളിലും കോരിയെടുത്തു കൊണ്ട് ഞാൻ പതിഞ്ഞ ശബ്ദത്തിൽ പറഞ്ഞു….. “”നീയല്ലേ മോളെ എന്റെ പെണ്ണ്…. നിന്നോളം ആരെയും ഞാൻ മോഹിച്ചിട്ടില്ല,, മറ്റാരെയും ഞാൻ സ്നേഹിച്ചിട്ടുമില്ല…. “” നീണ്ടുരുണ്ട ആ മൂക്കിൻ തുമ്പിൽ എന്റെ മൂക്ക് കൊണ്ട് മെല്ലെ ഉരസിക്കൊണ്ട് അത് പറയുമ്പോൾ പെണ്ണിന്റെ പരിഭവം നിറഞ്ഞ കവിളിണകളിലും ഇളംചുവപ്പാർന്ന ആധാരങ്ങളിലും നാണത്താൽ കുതിർന്ന പുഞ്ചിരി വിടർന്നിരുന്നു….. “”അത്രയ്ക്ക് ഇഷ്ട്ടാണോ അനന്തേട്ടനെന്നേ…. “” എന്റെ നെഞ്ചിൽ കൈയ്യമർത്തികൊണ്ട് കാതരയായ് മൊഴിഞ്ഞ വാക്കുകളിൽ നേർത്ത ഒരു ഇടർച്ച എനിക്ക് അനുഭവപ്പെട്ടു….. “”ഇനിയും അങ്ങനെയൊരു ചോദ്യത്തിന് നമുക്കിടയിൽ സ്ഥാനമുണ്ടോ വാവേ…. ഇപ്പൊഴും നീ എന്റെ മനസ്സറിഞ്ഞില്ലേ….. ഇഷ്ട്ടമാണ് ഒരുപാട് നിന്നെ…… ഇപ്പൊഴും…ഇനിയെന്നും…. “” ആ താടിത്തുമ്പിൽ വിരൽ വച്ച് കൊണ്ട് അത് പറയുമ്പോൾ ആയിരം നക്ഷത്രങ്ങളുടെ ശോഭയെ തോൽപ്പിക്കുന്ന സൂര്യഭഗവാന്റെ

കുങ്കുമവർണ്ണത്താൽ മുഖരിതമായിരുന്നു എന്റെ