Chapter Title : അനന്തപുരിയിൽ ആനന്ദം [Ajsal Aju]

കാര്യം കാണിക്കാൻ ഉണ്ട് കൂടെ ചെല്ലാൻ… ഞാൻ അവരോടൊപ്പം ചെന്നു… അവർ എന്നെ നേരെ കൊണ്ട് പോയത് അവിടെ ഉള്ള ഒരു മുറിയിലേക്കാണ്. അതിൻറെ മുൻവശത്തെ വാതിൽ ഒക്കെ സ്വർണ്ണം പൂശിയ അസ്സൽ തേക്കിൻറെ വാതിൽ. അതിൽ അറബ് ലിപികളാൽ ആലേഖനം ചെയ്തിട്ടുണ്ട്. ആ മുറി തുറന്നപ്പോൾ തന്നെ ഒരു വിലപിടിപ്പുളള അത്തറിൻറെ മണം എൻറെ മൂക്കിലേക്ക് തുളച്ചു കയറി. ഞാൻ പോലും അറിയാതെ എൻറെ കാലുകൾ അതിൻറെ ഉള്ളിലേക്ക് ചലിച്ചു… ആ വീട്ടിലെ തന്നെ ഏറ്റവും വലിയ മുറി അതാണെന്ന് എനിക്ക് മനസിലായി… ഞാൻ കയറി ചെന്നപ്പോൾ അവിടെ ഒരു ചുമരിൽ ഒരു വലിയ ഫോട്ടോ തൂക്കിയിരിക്കുന്നു… ആദ്യ കാഴ്ചയിൽ തന്നെ എനിക്ക് ആളെ മനസിലായി… മാളിയേക്കൽ സുലൈമാൻ സാഹിബ്… കാരണം ഞാൻ വയസ്സായാൽ എങ്ങനെ ഇരിക്കുമോ അതേ പകർപ്പാണ് ഞാൻ ആ ചത്രത്തിൽ കണ്ടത്… എൻറെ വാപ്പയും ഉമ്മയും എപ്പോഴും പറയുമായിരുന്നു ഞാൻ ഉപ്പുപ്പയെ പോലെ ആണ് കാണാൻ എന്ന്…
“എന്താ മോനെ” എന്ന മാമയുടെ വിളിക്കേട്ടാണ് ഞാൻ ചിന്തയിൽ നിന്ന് ഉണർന്നത്…
ഞാൻ: ഒന്നുമില്ല മാമ…
സുധീർ: നിൻറെ ഉപ്പുപ്പായെ കണ്ടാൽ ആരായാലും നോക്കി നിന്ന് പോകും അത്രക്ക് പ്രകാശം നിറഞ്ഞ മുഖമാണ് പുള്ളിക്ക്. നീയും അതുപോലെ അല്ലേ ഉരുവത്തിൽ…
ഞാൻ ഒന്ന് ചിരിച്ചു… ശരിയാണ് ഉപ്പൂപ്പയെ കാണാൻ തന്നെ ഒരു തേജസ്സാണ്. ഉപ്പുപ്പയുടെ അതേ ശരീരഘടന ആണ് എനിക്കും...
സുധീർ: അല്ല അജു നീ തിങ്കളാഴ്ച മുതൽ കോളേജിൽ കേറുവല്ലെ?
ഞാൻ അതേ എന്ന് തലയാട്ടി
സുധീർ: നമുക്ക് നാളെ കുറച്ച്