Chapter Title : അനസൂയ [Krish]

കഴുത്തിനു പിന്നിൽ അമർന്നു. അയാളുടെ മീശയും ചുണ്ടുകളും അവളെ ഇക്കിളിപ്പെടുത്തി.
"ആഹ്!"
അനസൂയ തല ഇടത്തേക്ക് വെട്ടിച്ചു. അയാളുടെ കൈകളിൽ നിന്നു മോചിതയാവാനെന്നോണം ഒന്നു കുതറി നോക്കി. പക്ഷേ ഫാരിസിന്റെ കൈകൾ ദൃഢമായതേ ഉള്ളൂ. അയാൾ അവളുടെ സ്തനങ്ങളെ ഒന്നു കൂടി തഴുകിയുഴിഞ്ഞു. അയാളുടെ മുഖം വീണ്ടും അവളുടെ കഴുത്തിലമർന്നു.
"ഉം... എന്താെരു ഗന്ധമാടോ തന്റേത്. വല്ലാതെ മോഹിപ്പിക്കുന്ന ഗന്ധം.''
ദീർഘമായ ഒരു ശ്വാസം എടുത്തു കൊണ്ടാണ് ഫാരിസ് പറഞ്ഞത്.
"മതി ഫാരിസ് ...ഉം..."
അനസൂയ മന്ത്രിച്ചു.
"തന്നെയിങ്ങനേ പൊക്കിയെടുത്ത് ആ മേശമേൽ കിടത്താൻ ആഗ്രഹമില്ലാഞ്ഞിട്ടാേ പറ്റാഞ്ഞിട്ടാേ അല്ല. ഞാനിപ്പോ വന്നത് അതിനല്ല."
അനസൂയക്ക് ചെറുതെങ്കിലും ആശ്വാസം തോന്നി.
"പിന്നെന്തിനാ?"
"ദാ ഇങ്ങനെ ഒന്നു തൊടാൻ... സ്നേഹത്തോടെ ഒന്നു പുൽകാൻ. പിന്നെ ഇതാ ഇതിൻറെ രുചി ഒന്ന് അറിയാൻ..."
അത് പറയുമ്പോൾ അയാളുടെ വലതു കൈ അവളുടെ ചുരിദാറിന്റെ കഴുത്തിൽ നിന്നും ഉള്ളിലേക്ക് കയറി. നേരെ ബ്രായുടെ ഉള്ളിലേക്ക് . അനസൂയ അയാളുടെ കൈയിൽപിടിച്ചു വലിക്കാൻ ശ്രമിച്ചെങ്കിലും അയാളെ തൻറെ മുലയിൽ തൊടുന്നതിൽ നിന്നും തടയാൻ അവൾക്ക് കഴിഞ്ഞില്ല.
"എന്ത് സോഫ്റ്റ് ആടോ തൻറെ മുല. ഇതിങ്ങനെ എനിക്ക് തരുമോ കുറച്ചുസമയത്തേക്ക്?"
"അയ്യടാ! ഒന്ന് പോ മോനെ കളിക്കാതെ?"
അനസൂയ പിടഞ്ഞു.
ഫാരിസിന്റെ ഇടത് കൈ അവളുടെ വയറിൽ പിടുത്തമിട്ടു കഴിഞ്ഞിരുന്നു. വയറിന്റെ മർദ്ദവത്വം അളക്കാൻ എന്നപോലെ അയാളതിൽ തഴുകി അമർത്തി. ഒപ്പം ബ്രായുടെ ഉള്ളിൽ മുലയെയും അയാൾ കശക്കി.
അനസൂയ തൻറെ ശരീരം ഗ്രില്ലിലേക്ക് കൂടുതൽ അമർത്തി എങ്കിലും അതൊന്നും അയാളെ തടഞ്ഞില്ല.
അവളുടെ പിന്നിൽ കൂടുതൽ ശക്തിയോടെ അയാളുടെ ശരീരവും അമർന്നു. അയാളുടെ അരക്കെട്ടാവട്ടെ അവളുടെ നിതംബത്തിലേക്ക് കൂടുതൽ അമർന്നു. അതിനു നടുവിൽ കല്ലുപോലെ അമരുന്നത് എന്താണെന്ന് അവൾക്ക് മനസ്സിലായി. അത് കൂടുതൽ ശക്തിയോടെ അവളിലേക്ക് അയാൾ അമർത്തി.
"എൻറെ അനസൂയേ, തൻറെ ഹൃദയം കല്ലുകൊണ്ട് ഉണ്ടാക്കിയതാണ്."
"അതെന്താ?"
"എത്രയൊക്കെ ആയിട്ടും ഇപ്പോഴും താനിങ്ങനെ ബലം പിടിച്ച് നിൽക്കുന്നത് തന്റെ ഉള്ളിൽ കല്ല് ആയതുകൊണ്ടാണ്."
"ഓ പിന്നേ ... ഞാൻ ഇനി എന്തോ ചെയ്യണം. എത്രയൊക്കെ