Chapter Title : അനസൂയ [Krish]

നൂറു ശതമാനം ശരിയാണ്.
"തനിക്ക് എന്നോട് നന്ദി പറയേണ്ടേ?"
ഫാരിസ് ചോദിച്ചു.
"പറയാം."
"താൻ പറയണ്ട."
"അതെന്താ?"
"താൻ ചെയ്താൽ മതി."
"അന്നത്തെ പോലെയോ?"
"താനിത് കണ്ടോ?"
ഫാരിസ് അവളുടെ ഒരു കൈ തൻറെ അരക്കെട്ടിലേക്ക് കൊണ്ടുപോയി. നേരെ അയാളുടെ ലിംഗത്തിൽ തൊടുവിച്ചു. ഒരു കല്ല് പോലെ ഉറച്ച് നിൽക്കുകയാണ് അയാൾ. അനസൂയയുടെ ശരീരത്തിലൂടെ ഒരു മിന്നൽപിണർ കടന്നുപോയി. ഇതാ വീണ്ടും താൻ അയാളുടെ പൗരുഷത്തെ തൊട്ടിരിക്കുന്നു!
"ആകെ കല്ലായിരിക്കുന്നല്ലോ!"
അനസൂയ പറഞ്ഞു.
"കല്ലാണോ വടിയാണോ എന്ന് താൻ തന്നെ കണ്ടുപിടിക്ക്."
ഫാരിസ് ഉടനെ അയാളുടെ പാന്റിന്റെ ബട്ടൺ അഴിച്ചു സിപർ താഴ്ത്തി. പിന്നെ അവളുടെ കൈ പിടിച്ചെടുത്തു വീണ്ടും തന്റെ ലിംഗത്തിലേക്ക് വച്ചു.
ഇത്തവണ അവൾ നേരെ അതിൽ പിടിച്ചു.
"തൻറെ കൈക്ക് എന്തൊരു ചൂടാടോ."
ഫാരിസ് വികാരവായ്പോടെ മന്ത്രിച്ചു.
അതിൽ പിടിച്ചമർത്തി അവനെ വേദനിപ്പിച്ചാലോ എന്ന് ഒരു നിമിഷം അനസൂയ ആലോചിച്ചു.
"ഇഷ്ടമായോ എന്റെ വലിപ്പം?"
ഫാരിസ് ചോദിച്ചു.
അപ്പോഴാണ് അതിൻറെ വലിപ്പത്തെപ്പറ്റി അവൾ ബോധവതി ആയത്. ഇതാണല്ലോ അന്ന് താൻ തൻറെ തൊണ്ടയിലേക്ക് വലിച്ചെടുത്തത്!
"ഭയങ്കര വലിപ്പം ആണല്ലോ."
അവൾ അറിയാതെ പറഞ്ഞുപോയി.
"ഒന്നിളക്കി നോക്കടോ ഇനിയും വലുപ്പം കൂടും."
ഫാരിസ് ആവേശത്തോടെ പറഞ്ഞു.
"അങ്ങനെ ഇപ്പോ വലുപ്പം കൂട്ടണ്ട."
"അതെന്താ പേടിയാണോ? നിൻറെ ഭരതേട്ടന് ഇല്ലാത്തതാണോ ഇത്?"
"ഭരതേട്ടനും ഉള്ള സാധനം തന്നെയാണ് ഇത്."
"ഇന്ന് കൊടുത്തായിരുന്നാേ ഭരതേട്ടന്?"
"എന്ത്?"
അവൾക്ക് മനസ്സിലായില്ല.
ഫാരിസ് അവളുടെ കാലുകൾക്കിടയിൽ അമർത്തി.
"ഇത് ഇന്നു കൊടുത്തിരുന്നോ?"
അനസൂയ ചൂളിപ്പോയി.
"ഇല്ല."
"എത്ര ദിവസമായി കൊടുത്തിട്ട്?"
"അതെന്തിനാ നീയറിയുന്നത്?"
"ഇന്നലെ കളിച്ചിരുന്നോ?"
"ഇല്ല..."
തന്റെ കാലുകൾക്കിടയിലുള്ള ഫാരിസിന്റെ സ്പർശനത്തിന് ബലം കൂടിയത് അവൾ അറിഞ്ഞു. തൻറെ യോനിയുടെ ആകൃതി മുഴുവൻ അവൻ വസ്ത്രങ്ങൾക്ക് മുകളിലൂടെ തൊട്ടറിയുകയാണ്.
എത്ര വെറുക്കാൻ ശ്രമിച്ചിട്ടും അനസൂയയുടെ ഉള്ളിൽ സുഖത്തിന്റെ നാമ്പുകൾ തലപൊക്കി. അനസൂയക്ക് ഒരേ സമയം നാണവും തന്നോട് തന്നെ ദേഷ്യവും തോന്നി.
"ഫാരിസേ കൈയ്യെടുക്കടാ, പ്ലീസ്."
അവൾ അപേക്ഷിച്ചു.
"ഞാൻ കയ്യെടുക്കാം പക്ഷേ താൻ കൈ എടുക്കരുത്."
ഫാരിസ് പറഞ്ഞു.