Chapter Title : അനസൂയ [Krish]

"പിന്നെന്താ ചെയ്യേണ്ട?"
"തനിക്ക് അറിയാലോ. എൻറെ സാധനം കുലച്ചു നിൽക്കുവാ. തൽക്കാലം അതിനെ ഒന്ന് സ്നേഹിച്ചാൽ മതി."
"എങ്ങനെയാ സ്നേഹിക്കേണ്ടത്?"
"താൻ വെറുതെ പിടിച്ചുനിന്നാൽ മതി."
അനസൂയയുടെ വിരലുകൾ അവന് ചുറ്റും ഒന്നുകൂടി ദൃഢമായി അമർന്നു.
ഫാരിസ് ഒന്നു മൂളി.
"ഞാൻ പാന്റ്സ് താഴ്ത്തി തരാം താൻ ശരിക്ക് പിടിക്ക്."
അവൾക്കുവേണ്ടി കാത്തുനിൽക്കാതെ അയാൾ ഞൊടിയിടയിൽ തന്റെ പാന്റ്സ് താഴ്ത്തി.
അയാളുടെ കൈകൾ തൻറെ കാലുകൾക്കിടയിൽ നിന്നും മാറിയത് അനസൂയയെ ആശ്വസിപ്പിച്ചു. എതിർപ്പൊന്നും കാണിക്കാതെ അവൾ അയാളുടെ ലിംഗത്തിൽ പിടിച്ചു നിന്നു. ഭൂമിക്ക് സമാന്തരമായി നിവർന്നു നിൽക്കുകയാണ് അത്. അരണ്ട വെളിച്ചത്തിൽ അധികമൊന്നും കാണാൻ കഴിഞ്ഞില്ല എങ്കിലും ഇടത്തോട്ടുള്ള അതിന്റെ വളവ് അവൾക്ക് വ്യക്തമായി മനസ്സിലായി. തന്റെ ഭരതേട്ടന്റെ ലിംഗത്തേക്കാൾ എത്രയോ വലുപ്പം അതിനുണ്ടെന്ന് അവൾക്ക് വീണ്ടും മനസ്സിലായി.
അറിയാതെ എന്നോണം അവൾ കൈ മുന്നോട്ടും പിന്നോട്ടും ചലിപ്പിച്ചു.
"യെസ്... അങ്ങനെ തന്നെ..."
ഫാരിസ് അവളെ പ്രോത്സാഹിപ്പിച്ചു.
"കള്ളൻ നിന്ന് സുഖിക്കുകയാണല്ലേ?"
അവൾ ചോദിച്ചു.
"സുഖിക്കുന്നത് പാല് വരുമ്പോഴാണ്. മിനിഞ്ഞാന്നത്തെപ്പോലെ."
ഫാരിസ് പറഞ്ഞു.
"അതിനി ഞാൻ വരുത്തേണ്ടി വരുമായിരിക്കും അല്ലേ?"
"ചെയ്തു തരില്ലേടി നീ?"
താനിവിടെ വന്നിട്ട് പത്തു മിനിറ്റാേളം ആയി എന്ന് അനസൂയ ഓർത്തു.
ഭരതേട്ടൻ ഉണർന്നിട്ടുണ്ടാകുമോ?
കള്ളുകുടിച്ച് ആണ് ഉറങ്ങുന്നത് അദ്ദേഹം രണ്ടു മൂന്നു മണിയെങ്കിലും ആവാതെ ഇനി തലപൊക്കില്ല. പക്ഷേ തൻറെ കഷ്ടകാലത്തിന് എങ്ങാനും ഉണർന്നു വന്നാലോ?
എത്രയും പെട്ടെന്ന് ഫാരിസിന് സ്ഖലനം നൽകി രക്ഷപ്പെടാം എന്ന് അവൾക്ക് തോന്നി.
അവളുടെ കൈകൾ കൂടുതൽ ദൃഢമായും വ്യക്തമായും ചലിക്കാൻ തുടങ്ങി.
അവൻറെ ലിംഗത്തെ ചുവട്ടിൽ നിന്ന് അറ്റം വരെ ഒരു കുഴലിനെ പോലെ അവൾ തഴുകി.
ഭരതേട്ടൻ ഒരിക്കലും ചെയ്യാൻ ആവശ്യപ്പെടാത്ത കാര്യമാണ്. അതുകൊണ്ടുതന്നെ അനസൂയക്ക് യാതൊരുവിധ പ്രാക്ടീസും ഇതിൽ ഉണ്ടായിരുന്നില്ല. പക്ഷേ തന്റെ പ്രവർത്തി ഫാരിസിനെ നന്നായി സുഖിപ്പിക്കുന്നുണ്ടെന്ന് അവൾക്ക് മനസ്സിലായി. അയാൾ സുഖം കൊണ്ട് മൂളുന്നുണ്ടായിരുന്നു.
"തന്റെ കൈ തന്നെ എന്ത് സൂപ്പർ ആടോ. എനിക്കൊരു ഉമ്മ താ."
ഫാരിസ് പറഞ്ഞു.
"ഉമ്മ കുറെ തന്നതല്ലേ?"
"അത് ഞാനല്ലേ തന്നത്? നീ