Chapter Title : അനസൂയ [Krish]

"എല്ലാം അടിച്ചുപൊളിച്ച പോലെയുണ്ട്."
"സത്യമാടീ."
"എത്രനേരമായി അയാള് വന്നിട്ട്?"
"അധികം ഒന്നുമില്ല ഒരു അര - മുക്കാൽ മണിക്കൂർ. "
"അതുപോരേ?"
"പിന്നെ അത് ധാരാളമാണ്. ഇത്തവണ എന്നെ ഒരുപാട് ഉമ്മ വച്ചു. ചുണ്ടുകൾ കടിച്ചു നാശമാക്കി. "
"അങ്ങോട്ട് ഉമ്മയൊന്നും വച്ചില്ലേ?"
"ആദ്യമാെന്നും ഞാനുമ്മ വെച്ചില്ല. പക്ഷേ അവസാനം എല്ലാം കയ്യീന്നു പോയെടി. സുഖം കൊണ്ട് ഞാൻ ആകെ അങ്ങ് ഇല്ലാതായി. പിന്നെ ഒന്നും നോക്കിയില്ല കെട്ടിപ്പിടിച്ച് അയാളെ പിടിച്ചു ഒരുപാട് ഉമ്മ കൊടുത്തു. അയാൾടെ ചുണ്ടും ഞാൻ കടിച്ചു മുറിച്ചിട്ടുണ്ടാകും. "
അനസൂയ ആശ്ചര്യത്തോടെ അവളെ നോക്കിയിരുന്നു.
"നീ ഇങ്ങനെ എന്നെ നോക്കുകയൊന്നും വേണ്ട. അയാള് വൈകാതെ നിന്നെയും തേടിവരും. അപ്പോ നീയും അറിയും ഇതിന്റെയൊക്കെ രസം."
"ഞാൻ അയാളെ ഇങ്ങനെ ഉമ്മയൊന്നും വയ്ക്കില്ല."
"അതൊക്കെ നിൻറെ തോന്നലാ മോളെ! അവസാനത്തെ കുറച്ചു സെക്കന്റുകളുണ്ട്; സ്വർഗ്ഗത്തിൽക്ക് ഇപ്പൊ കേറും എന്നൊരു തോന്നലാ. അപ്പോ എല്ലാം മറന്നിട്ട് നീ വിചാരിക്കും എനിക്ക് അങ്ങട് കയറിയാൽ മതി. അപ്പോൾ നീ അയാളെ കെട്ടിപ്പിടിക്കും; അയാളെ ഉമ്മ വെക്കും; അയാളുടെ ചുണ്ടിന് ചുറ്റും നീ നാവു കൊണ്ട് ചിത്രം വരയ്ക്കും. പിന്നെ ഒരു ഭ്രാന്തിയെ പോലെ അയാളോട് നീ പലതും പറയും 'ഇക്കാ, അടിച്ചുപൊളിക്ക്ക്കാ' എന്നൊക്കെ. പിന്നെ അവസാനം അയാൾ നിന്റെ ഉള്ളിൽ പാല് നിറയ്ക്കുമ്പോൾ നീ കരയും, സുഖം കൊണ്ടും സന്തോഷം കൊണ്ടും. അതുകൊണ്ട് മോളെ നീ എന്നെ കളിയാക്കുകയൊന്നും വേണ്ട."
അനിതയുടെ വിവരണം കേട്ട് അനസൂയ അതിശയിച്ചുപോയി.

ഒരിക്കലും ഹൈദരാലിക്ക് വഴങ്ങി കൊടുക്കേണ്ട ഗതികേട് ഇനി