Chapter Title : അനസൂയ [Krish]

അല്പം സംസാരിച്ചശേഷം മൻസൂറിന്റെ അടുത്തേക്ക് വന്നു.
"പറഞ്ഞപോലെ എല്ലാം അവൾക്കിഷ്ടപ്പെട്ടിട്ടുണ്ട്. അടുത്ത ആഴ്ച തന്നെ ഞങ്ങൾ ഇങ്ങോട്ട് മാറാനാണ് വിചാരിക്കുന്നത്."
മൻസൂർ തല കുലുക്കി.
"ആയിക്കോട്ടെ. എൻറെ ഭാഗത്തുനിന്ന് എല്ലാം വളരെ ഫാസ്റ്റ് ആയിരിക്കും."
അപ്പോൾ തന്നെ രവി സീതയുടെ ബാഗിൽ നിന്ന് കുറച്ചു കാശ് എടുത്ത് മൻസൂറിനെ ഏൽപ്പിച്ചു.
"ഇത് അമ്പത് ഉണ്ട്. മുമ്പ് പറഞ്ഞപോലെ."
"അപ്പോ എല്ലാം ശരി."
മൻസൂർ പോക്കറ്റിൽ നിന്നും ഒരു വെള്ള പേപ്പർ എടുത്ത് അതിൽ എന്തോ എഴുതി രവിയെ ഏൽപ്പിച്ചു.
അത് വായിച്ച് തൃപ്തിപ്പെട്ട് രവിയും സീതയും തിരികെ പോയി. പോകും മുമ്പ് അനസൂയ നോക്കി പുഞ്ചിരിക്കാൻ രണ്ടുപേരും മറന്നില്ല.

"ഏതാണ് ആ ഗൾഫിലുള്ള ഫ്രണ്ട്?"
മൻസൂർ ചോദിച്ചു.
"ഓ അതോ. അത് ഞാൻ ചുമ്മാ തട്ടി വിട്ടതല്ലേ." അനസൂയ ചിരിച്ചു. "പിന്നെ കാശ് കടം തരാമെന്ന് പറഞ്ഞ് താനെന്നെ ഇങ്ങോട്ട് വിളിച്ചു വരുത്തിയതാണന്ന് പറയാൻ പറ്റുമോ?"
"എൻറെ പൊന്നേ. താൻ പറയുന്ന കേട്ടാൽ ഞാൻ തന്നെ ദുരുദ്ദേശത്തോട് കൂടി ഇങ്ങോട്ട് കൊണ്ടുവന്ന പോലെയുണ്ടല്ലോ."
"ദുരുദ്ദേശം ഉണ്ടോ എന്ന് ആർക്കറിയാം?"
മൻസൂർ അവളെ ആകെ ഒന്ന് നോക്കി.
"അത് ശരിയാ. തന്നെ കണ്ടാൽ ആർക്കും ഒരു ദുരുദ്ദേശം തോന്നാതിരിക്കില്ല."
"അയ്യടാ ഒന്ന് പോ അവിടുന്ന്."
"നീ ആ രവിയെ ശ്രദ്ധിച്ചോ? ഭാര്യ അടുത്തുണ്ടായിട്ടുപോലും അയാളുടെകണ്ണ് തന്റെ മേലായിരുന്നു."
"ഞാൻ കണ്ടിരുന്നു. പിന്നെ മൻസൂറിന് എന്തെങ്കിലും ഗുണമായാലോ എന്ന് വിചാരിച്ചു ഞാൻ ശ്രദ്ധിക്കാത്ത പോലെ നിന്നതാ."
"അതെങ്ങനെ? ഈ സൗന്ദര്യം മുഴുവൻ രവി കണ്ടു രസിക്കുമ്പോൾ അതിൽ മൻസൂറിന് എന്ത്