Chapter Title : അനസൂയ [Krish]

"അയ്യോ വേണ്ട. എനിക്കത് പറ്റില്ല. ഭരതേട്ടൻ അറിഞ്ഞാൽ എന്നെ കൊല്ലും."
അനസൂയ കരഞ്ഞു.
എൻറെ ദൈവമേ ഞാൻ എന്തൊരു മണ്ടിയാ. ഇതീന്ന് എങ്ങനെ ഞാൻ രക്ഷപ്പെടും?
അന്ന് വൈകുന്നേരം മുഴുവൻ അനസൂയ ഇരുന്നുകരഞ്ഞു. അതല്ലാതെ ഒന്നും ചെയ്യാൻ അവളെക്കൊണ്ട് സാധിക്കുമായിരുന്നില്ല.

ദിവസങ്ങൾ തള്ളിനീക്കാൻ അനസൂയ പണിപ്പെട്ടു. വീടിനു പുറത്തിറങ്ങാൻ അവൾ മടിച്ചു. എപ്പോഴെങ്കിലും ചെറിയ ആവശ്യങ്ങൾക്ക് പുറത്തിറങ്ങുമ്പോൾ അവളുടെ കണ്ണുകൾ പ്രതീക്ഷയോടെ ഒരു മുഖത്തിനു വേണ്ടി പരതിക്കൊണ്ടിരുന്നു. പ്രതീക്ഷിക്കാതെ ഒരു നിമിഷം രോഹിത് തന്റെ മുന്നിൽ വന്നു പെടുമെന്ന് അവൾ പ്രത്യാശിച്ചു. ആൾക്കൂട്ടത്തിൽ എല്ലാം അവൾ രോഹിത്തിനെ തിരഞ്ഞു.
എന്നാൽ നിരാശയായിരുന്നു ഫലം.
മാസങ്ങൾ കഴിയുംതോറും അവൾക്ക് ഒരു കാര്യം മനസ്സിലായി. ചതിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു.
രോഹിത്തിനെ താനും അനിതയും ഇനി കാണാൻ പോകുന്നില്ല.
ഒപ്പം, കടം വാങ്ങിച്ച മൂന്നു ലക്ഷം രൂപയും ഇത്രനാളും കണ്ട സ്വപ്നങ്ങളും.

അനിതയുടെ സ്ഥിതിയും മറിച്ചായിരുന്നില്ല.
ആദ്യം ഒരുലക്ഷത്തിന്റെ ബിസിനെസ്സ് നടത്തിയപ്പോൾ കിട്ടിയ പൈസയും ആത്മവിശ്വാസവും കാരണം മൂന്നുലക്ഷം കൂടി ലോൺ എടുത്തിട്ട് അഞ്ച് ലക്ഷത്തിന് ബിസിനസ് ആണ് അവൾ നടത്തിയത്. ഭർത്താവിന് താല്പര്യമില്ലായിരുന്നു എങ്കിലും അനിത എങ്ങനെയൊക്കെയോ അദ്ദേഹത്തിന്റെ സമ്മതം നേടിയിരുന്നു.
പക്ഷേ ഇപ്പോൾ കാശ് പോയി എന്നറിഞ്ഞപ്പോൾ അദ്ദേഹം ആകെ ദേഷ്യത്തിലാണ്.
ഒരു ദിവസം ഇതെല്ലാം വീണ്ടും വീണ്ടും പറഞ്ഞു അനിത പൊട്ടിക്കരഞ്ഞു. അനസൂയ വിഷമിച്ചു പോയി.
"എന്തെങ്കിലും വഴിയുണ്ടാകും അനിതേ. നീ കരയാതിരിക്ക്."
അനസൂയ അവളെ ആശ്വസിപ്പിക്കാൻ ശ്രമിച്ചു.
പക്ഷെ അവൾക്കറിയാമായിരുന്നു അവളുടെ കയ്യിൽ ഒരു മാർഗ്ഗവുമില്ല എന്ന്.

പോലീസിൽ പരാതി കൊടുക്കുന്നതിനെ പറ്റി അവർ ആലോചിച്ചിരുന്നു. പക്ഷേ അതിൽ രണ്ടുപേർക്കും താല്പര്യമുണ്ടായിരുന്നില്ല.
അനിതയുടെ ഭർത്താവ് വേറെ ചിലർക്കും കടം വാങ്ങിയ പണം തിരികെ കൊടുക്കാൻ ഉണ്ടായിരുന്നു.
"പരാതി കൊടുത്താൽ ഞങ്ങളുടെ കയ്യിൽ ഇത്രയും കാശുണ്ടായിരുന്നു എന്ന് അവരൊക്കെ അറിയും. അത് പ്രശ്നമാകും."
അനിത പറഞ്ഞു.
അനസൂയക്കാണെങ്കിൽ എന്തു സംഭവിച്ചാലും ഭരതേട്ടൻ അറിയരുത് എന്ന പ്രാർത്ഥനയേയുള്ളൂ.

ദിവസങ്ങളും ആഴ്ചകളും കടന്നുപോയത് വളരെ പെട്ടെന്നായിരുന്നു.

അനസൂയ ഇടയ്ക്കിടയ്ക്ക് അനിതയെ കാണാൻ പോകും. തങ്ങളുടെ ആശങ്കകൾ പരസ്പരം പങ്കുവെക്കുക എന്നതാണ് ആകെയുള്ള ആശ്വാസം.

ഒരു