Chapter Title : അനസൂയ [Krish]

അനസൂയയുടെ വേവലാതിയെ സാധൂകരിച്ചുകൊണ്ട് ഹൈദരാലിക്ക അവളെ തേടിയെത്തി.
വെള്ള ജുബ്ബയും കറുത്ത പാന്റ്സും ഇട്ട അയാൾ അകത്തേക്ക് കയറിയപ്പോൾ തന്നെ അനസൂയയുടെ ചങ്കിടിക്കാൻ തുടങ്ങി. ഒരുവിധം അയാളെ ലിവിംഗ് റൂമിൽ ഇരുത്തി അവൾ ചായ എടുക്കാൻ അടുക്കളയിലേക്ക് പോകാൻ തുടങ്ങി. പക്ഷേ അയാൾ തടഞ്ഞു, "വേണ്ട മോളെ. ഇക്കക്ക് ലേശം ധൃതിയുണ്ട്. എൻറെ കാശ് കിട്ടിയാൽ വേഗം പോകാമായിരുന്നു."
അനസൂയയുടെ ഹൃദയമിടിപ്പ് വീണ്ടും വർദ്ധിച്ചു.
ഈശ്വരാ, എന്തുപറയും?
"ഇക്കാ... അത് പിന്നെ... എൻറെ കയ്യിൽ പണം ഇപ്പോൾ റെഡിയായിട്ടില്ല. ഞാൻ വിചാരിച്ച പോലെ കാര്യങ്ങൾ ശരിയായില്ല. എനിക്ക്..."
ഹൈദരാലിക്കയുടെ മുഖത്ത് സൗമ്യഭാവം മാത്രമേ ഉള്ളൂ. എന്നിട്ടും എന്തെന്നറിയാത്ത ഭയവും പരിഭ്രമവും കൊണ്ട് വാക്കുകൾ പൂർത്തിയാക്കാൻ അനസൂയക്ക് കഴിഞ്ഞില്ല. അയാളുടെ തീക്ഷ്ണമായ കണ്ണുകളും പറ്റെ വെട്ടി നിർത്തിയ നരച്ച താടിയും കഴുത്തിൽ തെളിഞ്ഞു കാണുന്ന നെഞ്ചിലെ മുടികളും അവളെ ഭയപ്പെടുത്തി. പുറമേ സൗമ്യനായി അഭിനയിക്കുന്നുണ്ടെങ്കിലും ഏതു നിമിഷവും തന്നെ വലിച്ചിഴച്ച് ബെഡ്റൂമിലേക്ക് കൊണ്ടുപോകാനാണ് അയാൾ വന്നിരിക്കുന്നത് എന്ന് അവൾക്ക് തോന്നി.
"അത് സാരമില്ല മോളെ. അടുത്ത തവണ തന്നാൽ മതി." ഹൈദരലിക്ക പുഞ്ചിരിച്ചു. "തന്റെ സുഹൃത്ത് അനിതയും ഇങ്ങനെ തന്നെയായിരുന്നു. പക്ഷെ രണ്ടുമാസം കൊണ്ട് രണ്ടര ലക്ഷം രൂപ തിരിച്ച് തന്നു. "
"അതെയോ?" അനസൂയ അമ്പരന്നു.
"അവളുടെ ബിസിനസും വിചാരിച്ചപോലെ അല്ലായിരുന്നല്ലോ."
"ശരിയാ, ആ കൊച്ചിന്റെയും ബിസിനസ് ആദ്യം ഒന്ന് പാളിയിരുന്നു. പക്ഷേ ഇപ്പോൾ ശരിയായിട്ടുണ്ട് എന്ന് തോന്നുന്നു. അതുകൊണ്ടല്ലേ പണം തിരിച്ചുവന്നത്. എന്താണ് മോളുടെ ബിസിനസ് എന്ന് എനിക്കറിയില്ല. പക്ഷേ എല്ലാം ശരിയാകും. ഒട്ടും പേടിക്കണ്ട."

അനിത രണ്ടര ലക്ഷം ഹൈദരാലിക്ക് കൊടുത്തിട്ടുണ്ടെങ്കിൽ രണ്ടാംതവണയും അയാൾ അവളെ കാണാൻ പോയിട്ടുണ്ടാകും എന്ന് അനസൂയക്ക് മനസ്സിലായി. വായകൊണ്ട് അയാളെ ഒന്നുകൂടി സുഖിപ്പിച്ചു കാണും. അനസൂയക്ക് ഉറപ്പായിരുന്നു. പക്ഷേ അതിനെപ്പറ്റി അയാൾ തന്നോട് ഒന്നും പറയില്ല എന്നും അവൾക്ക് മനസ്സിലായി.
"ഒരു രണ്ടാഴ്ച എങ്കിലും എനിക്ക് തരു. ഞാൻ എന്തെങ്കിലും മാർഗം കണ്ടുപിടിക്കാം. ഐ പ്രോമിസ് യു."
"നാളെ കഴിഞ്ഞ് ഞാൻ വരും. അപ്പോൾ എനിക്ക് ഒരു ലക്ഷമെങ്കിലും വേണം.