Chapter Title : അനസൂയ [Krish]

ആശ്വാസം തോന്നി. സത്യം പറയാതിരുന്നത് വളരെ നന്നായി. ഇല്ലെങ്കിൽ ഇയാൾ തന്നെ തലയ്ക്ക് അടിച്ചു കൊന്നേനെ.

"കോപ്പ്. ഒരു സ്ഥലത്തിന് അഡ്വാൻസ് കൊടുക്കാൻ വെച്ചതായിരുന്നു ഇനിയിപ്പോ ഞാൻ എന്തു ചെയ്യും?"
ഭരത് പിറുപിറുത്തു.
"ബാങ്കിൽ നിന്ന് എടുത്തൂടെ?"
അനസൂയ ചോദിച്ചു.
"ഇന്ന് ഏത് ബാങ്കാ തുറക്കുക? ഇന്ന് രണ്ടാം ശനി അല്ലേ? നാളെയും തുറക്കില്ല."
"അപ്പോൾ മറ്റന്നാൾ എടുക്കണം."
"ഇന്ന് അഡ്വാൻസ് കൊടുക്കാം എന്ന് പറഞ്ഞ സ്ഥാനത്ത് മറ്റന്നാൾ ചെന്നാൽ നടക്കുമോ?അപ്പോഴത്തേക്ക് അത് വേറെ ആരെങ്കിലും കൊണ്ടുപോകും."

താൻ ചെയ്തത് വളരെ തെറ്റായിപ്പോയി എന്ന് അനസൂയക്ക് കുറ്റബോധം തോന്നി. പക്ഷേ പിന്നെ വിചാരിച്ചു, സാരമില്ല. അങ്ങനെ ആ സമയത്ത് ചെയ്തില്ലായിരുന്നെങ്കിൽ വേറെ എന്ത് നടന്നേനെ എന്ന് അവൾക്ക് ഓർക്കാൻ പോലും കഴിയുന്നുണ്ടായിരുന്നില്ല.
ഭരതേട്ടൻ അഡ്വാൻസ് ഒക്കെ കൊടുത്ത് സ്ഥലം മേടിക്കുമായിരുന്നു. പക്ഷേ അതേ സമയം ഇവിടെ തൻറെ ഭാര്യയെ ഹൈദരാലി എന്ന വൃദ്ധൻ മതിവരുവോളം ഭോഗിച്ചു കൊണ്ടിരിക്കുകയാണെന്ന് അയാൾ അറിയുമായിരുന്നില്ല.

അതും ഒരു തവണയൊന്നുമല്ല. മുന്നേക്കാൽ ലക്ഷം രൂപക്ക് പകരമായി മൂന്ന് തവണ ഹൈദരാലിക്ക തന്നെ ഈ ബെഡ്ഡിലിട്ട്...
അനസൂയ വെറുപ്പോടെ തല കുലുക്കി.
താൻ ചെയ്തത് വളരെ ശരിയായ കാര്യമാണ്.
അവൾ മനസ്സിൽ പറഞ്ഞു.

കുറച്ചു കഴിഞ്ഞു ഭരത് വസ്ത്രം ധരിച്ച് പുറത്തേക്കു പോയി. അനസൂയ കുട്ടികളെ സ്കൂളിലേക്ക് പറഞ്ഞുവിട്ട് അരമണിക്കൂർ കഴിയുമ്പോഴേക്കും അയാൾ തിരിച്ചു വന്നു. അയാളുടെ കാറിന് പിറകിൽ ഒരു പോലീസ് ജീപ്പും ഉണ്ടായിരുന്നു.
ജനലിലൂടെ ആ കാഴ്ച കണ്ട് അനസൂയ ഭയന്നുവിറച്ചു.
"ഈശ്വരാ!"
അവൾ നെഞ്ചിൽ കൈവെച്ചു.
ഇത്ര പെട്ടെന്ന് ഭരത് പോലീസിൽ പരാതി കാെടുക്കുമെന്ന് അവൾ ആലോചിച്ചിട്ടുണ്ടായിരുന്നില്ല. പുറത്തേക്ക് നോക്കാൻ പോലും അവൾക്ക് ധൈര്യം വന്നില്ല.
കുറച്ചുകഴിഞ്ഞ് കോളിംഗ് ബെൽ ശബ്ദം കേട്ട് അവൾ വീണ്ടും ഞെട്ടി.
ഏതു നിമിഷവും എന്തും സംഭവിക്കും എന്ന് അവൾക്ക് തോന്നി.
കോളിംഗ് ബെൽ വീണ്ടും അടിച്ചു.
വാതിൽ തുറക്കുമ്പോൾ അവളുടെ ഹൃദയം പടപടാ മിടിക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു.
മുമ്പിൽ ഭരതേട്ടൻ നിൽക്കുന്നുണ്ട്. അയാൾക്ക് പിറകിൽ കാക്കി വേഷം ധരിച്ച ഒരാൾ. അയാളുടെ മുഖം കണ്ട് പണ്ടെവിടെയോ കണ്ടു