Chapter Title : അനസൂയ [Krish]

എന്ന് അവൾക്ക് തോന്നി.
ജീവിതത്തിൽ ഒരിക്കലും വിചാരിക്കാത്ത കാര്യങ്ങളാണ് കഴിഞ്ഞ രണ്ടുമാസമായി തന്റെ ജീവിതത്തിൽ നടക്കുന്നത്.
ഇനിയിപ്പോ താൻ ഒരിക്കലും വിചാരിക്കാത്ത വേറെ എന്തെങ്കിലും കരുതു വച്ചിട്ടുണ്ടാവുമോ തൻറെ വിധി തനിക്കായി?
"എന്താണ് അനസൂയ ആലോചിക്കുന്നത്?"
സണ്ണി ചോദിച്ചു
"ഇവിടെയെല്ലാ സെറ്റപ്പും ഉണ്ടല്ലോ!"
സണ്ണി റൂമിൽ ആകെ ഒന്ന് കണ്ണോടിച്ച ശേഷം അവളെ നോക്കി ചിരിച്ചു.
"ആ കട്ടിൽ കണ്ടിട്ടാണോ ഈ പറയുന്നത്?"
അനസൂയ ചമ്മിപ്പോയി.
"ഞാനിതുവരെ ആ കട്ടിൽ ഉപയോഗിച്ചിട്ടില്ല;" അയാൾ പറഞ്ഞു. "ഇടയ്ക്ക് കിടന്നുറങ്ങാൻ അല്ലാതെ."
അനസൂയക്ക് അയാളെ നോക്കാൻ ചമ്മൽ തോന്നി.
"കിടന്നുറങ്ങാൻ അല്ലാതെ പിന്നെ എന്തിനാ കട്ടിൽ?"
സണ്ണി തിരിഞ്ഞ് അവളെ സൂക്ഷിച്ചൊന്ന് നോക്കി.
"അനുവിന് അറിയില്ലേ പിന്നെ എന്തിനാ കട്ടിൽ എന്ന്?"
"ഇല്ല. എനിക്കറിയില്ല."
അനസൂയ ചിരിച്ചു.
"ആ ചിരി കണ്ടാൽ അറിയാം അനു എന്താണ് ഓർക്കുന്നത് എന്ന്."
"ഒന്ന് പോ സണ്ണിച്ചാ."
"ഉം. അപ്പോ അറിയാം!"സണ്ണി തലയാട്ടിക്കൊണ്ട് പറഞ്ഞു.
"പാല് ഇപ്പോൾ തിളച്ചു പോകും. അതിൽ ശ്രദ്ധിച്ചോ."
"പാൽ നോക്കാൻ ഒക്കെ എനിക്കറിയാം. എൻറെ പാൽ അങ്ങനെ ഒന്നും തിളച്ചു പോകില്ല."
അനസൂയ ചിരിച്ചു കൊണ്ട് ചുറ്റും നോക്കി.
"ആ കട്ടിലിലേക്ക് ഇരുന്നോളൂ."
സണ്ണി പറഞ്ഞു.
"വേണ്ട ഞാൻ നിന്നോളാം."
"ഇരിക്കടോ. അനുവിന് പേടിയുണ്ടോ?"
"പേടിയോ? എന്തിന്?"
അനസൂയ വേഗം കട്ടിലിൽ പോയി ഇരുന്നു. ഒരാൾക്ക് കിടക്കാനുള്ള വീതിമാത്രമേ അതിനുണ്ടായിരുന്നുള്ളൂ.
അധികം വൃത്തിയൊന്നുമില്ല.
എങ്ങനെയെങ്കിലും ആ പൈസയൊന്നു കിട്ടിയിരുന്നെങ്കിൽ പോകാമായിരുന്നു. അനസൂയ മനസ്സിൽ പറഞ്ഞു.

സണ്ണി അവളെ നോക്കി പുഞ്ചിരിച്ചു.
"എന്താ ചിരിക്കുന്നത്?"
അവൾ ചോദിച്ചു.
"താനിങ്ങനെ കട്ടിലിൽ