Chapter Title : അനസൂയ [Krish]

അവൾക്ക് തോന്നി. അത്രയും ദാഹത്തോടെയാണ് അയാൾ അവളുടെ അധരങ്ങളെ വലിച്ചു കുടിച്ചത്.
ഇടയ്ക്ക് അയാളുടെ നാവ് അവളുടെ ചുണ്ടുകൾക്ക് ചുറ്റും ഒന്ന് വൃത്തം വച്ചത് അവൾ അറിഞ്ഞു.
അതോടെ അവൾ സർവ്വശക്തിയുമെടുത്ത് അയാളെ തള്ളി മാറ്റി.
"ഫാരിസ്! എന്തായിത്?"
അവൾ അലറി.
"ശ്ശ്... ഇങ്ങനെ ഒച്ചവക്കല്ലേ പെണ്ണേ, ആരെങ്കിലും കേൾക്കും."
"കേൾക്കുമെന്നാണ് നിൻറെ പേടി. ഇവിടെനിന്ന് നീ ചെയ്യുന്നത് ആർക്കുവേണമെങ്കിലും കാണാം. സ്ട്രീറ്റ് ലൈറ്റ് കാണുന്നില്ലേ നീ?"
"ഓ, അപ്പൊ കാണുന്നതാണോ പ്രശ്നം. അത് ഞാൻ സോൾവ് ചെയ്യാം."
പെട്ടെന്ന് ഫാരിസ് സീറ്റിൽ നിവർന്നിരുന്നു കാർ സ്റ്റാർട്ട് ചെയ്തു.
"അയ്യോ, എങ്ങോട്ടാ ഞാൻ ഇറങ്ങട്ടെ."
അനസൂയ പറഞ്ഞു.
"താൻ ഇപ്പോൾ ഇറങ്ങുന്നില്ല. നമുക്കൊരു റൈഡ് പോകാം . ഒരു ഷോട്ട് റൈഡ്."
"ഫാരിസെ കളിക്കല്ലേ. എനിക്ക് പോണം."
അവൾ ശബ്ദം കനപ്പിച്ചു.
"നിൻറെ കെട്ടിയോനെ വിചാരിച്ചാണോ ഈ വേവലാതി? എൻറെ സുഹൃത്തിനെ ഹാൻഡിൽ ചെയ്യാൻ എനിക്ക് എനിക്കറിയാം."
അതും പറഞ്ഞു ഫോൺ എടുത്ത് ഭരതിനെ വിളിച്ചു.
"ഫാരിസ് ഞാൻ പോവാണ്."
അതും പറഞ്ഞ് അനസൂയ കാറിൻറെ ഡോർ തുറന്നു.
"എന്നാ പിന്നെ എൻറെ കേസ് അന്വേഷണം ഞാൻ ഇന്ന് അവസാനിപ്പിക്കാം. മോഷ്ടാവിന്റെ പേരും പറയാം."
ഇത് കേട്ടതും അനസൂയ വാതിൽ വലിച്ചടച്ചു.
"എടാ തെണ്ടി നിന്നെ ഞാൻ..."

അനസൂയ ആക്രോശിക്കാൻ തുടങ്ങിയപ്പോഴേക്കും ഭരത് ഫോൺ എടുത്തിരുന്നു.
"എടാ ഭരതേ തൻറെ കെട്ടിയോൾക്ക് എന്റെ കാർ തീരെ ബോധിച്ചിട്ടില്ല. അഭിമാന പ്രശ്നമായിപ്പോയി. അതുകൊണ്ട് ഞാൻ അവളെ ഒരു ഷോർട്ട് ഡ്രൈവിന് കൊണ്ടുപോവുകയാണ്. ഒരു 10 മിനിറ്റ്; ഞങ്ങൾ ഇപ്പോൾ തിരിച്ചെത്തും ഒക്കെ?"
"ശരി പിന്നെന്താ. ആയിക്കോട്ടെ."
ഭരതന്റെ മറുപടി അനസൂയ കേട്ടു.
ഫോൺ കട്ട് ചെയ്ത് ഫാരിസ് അവളെ നോക്കി
"പോകാം?"
അവൾ ഒന്നും പറഞ്ഞില്ല. നേരെ നോക്കി അങ്ങനെ ഇരുന്നു. ഏതു പാതാളത്തിലേക്ക് ആണെങ്കിലും പോട്ടെ.

വലിയ കോലാഹലം ഒന്നുമില്ലാതെ തന്നെ കാർ നല്ല സ്പീഡിൽ ആയി കുറച്ചു ദൂരം ഓടി. അനസൂയ വിചാരിച്ചു അയാൾ സ്റ്റേറ്റ് ഹൈവേയിലേക്ക് പോകുന്നത് എന്ന് .
പക്ഷേ അവിടെ എത്തുന്നതിനു മുമ്പ്