Chapter Title : അനസൂയ [Krish]

കഴിഞ്ഞു എന്ന് അനസൂയക്ക് മനസ്സിലായി.
"ഹൈദരാലിക്ക; ഇങ്ങനെ സംസാരിച്ചാൽ ഹൈദരലിക്കയോട് എനിക്ക് ഇറങ്ങിപ്പോകാൻ പറയേണ്ടിവരും."
സ്വരം കടുപ്പിച്ചാണ് അനസൂയ സംസാരിച്ചത്.

"അത് പറയേണ്ട ആവശ്യമില്ല. നമ്മള് ഇപ്പോൾ തന്നെ പോകും. പക്ഷേ അടുത്തു തന്നെ വീണ്ടും വരും. ഒരു തവണ മാത്രമേ വരൂ. അത് നമ്മളിന്റെ വാക്കാണ്. പക്ഷേ ആ തവണ നമ്മളെ എങ്ങനെ സ്വീകരിക്കണമെന്ന് അനസൂയ ഒരു തീരുമാനം എടുത്തിരിക്കണം."
അത് പറയുമ്പോൾ അയാളുടെ കണ്ണുകൾ അവളുടെ ശരീരമാകെ ഒന്ന് അളന്നെടുത്തു. അനസൂയ ആകെ വിളറി വെളുത്തു പോയി.
"ഹൈദരാലിക്കാ പ്ലീസ്. യു ആർ ബ്ലാക്ക് മെയിലിംഗ് മി."
"ഇതിൽ ബ്ലാക്ക് മെയിൽ ഒന്നുമില്ല. നമ്മള് മാേളെ ഔട്ട് ഓഫ് ദി വേ ഹെൽപ് ചെയ്യാൻ തയ്യാറാകുന്നു. അപ്പോൾ അതേപോലെ മോള് എന്നെയും ഹെൽപ്പ് ചെയ്യണം. നമ്മളിലന്റ ഒരു ആഗ്രഹമാണ്; ചെറിയ ഒരു ആഗ്രഹം. ഞാൻ മോളെ കടിച്ചു തിന്നുകയൊന്നുമില്ല. ഇതൊക്കെ ഒരു രസമായിട്ട് എടുത്താൽ മതി."

ഹൈദരാലി എണീറ്റു മെല്ലെ അവളുടെ അടുത്ത് വന്നു. അനസൂയ എണീറ്റെങ്കിലും അവൾക്ക് മാറാൻ കഴിഞ്ഞില്ല. അയാൾ അവളുടെ വലതു കൈ പിടിച്ചുയർത്തി അയാളുടെ മുഖത്തേക്ക് അടുപ്പിച്ചു. അല്പം ബലം പ്രയോഗിച്ചെങ്കിലും അവൾക്ക് അയാളെ തടയാൻ കഴിഞ്ഞില്ല. അവളുടെ പുറംകൈ അയാൾ ഒന്നു മണത്തു. പിന്നെ അവിടെ ഒരു മുത്തം ചാർത്തി.
വെറുപ്പോടെ, ഞെട്ടലോടെ, മുഖം തിരിച്ചു അനസൂയ.
"നമ്മുടെ അടുത്ത കണ്ടുമുട്ടൽ അനസൂയ നന്നായി എൻജോയ് ചെയ്യും. അതെന്റെ വാക്കാണ്."

ഹൈദരാലി പോയി കുറേ കഴിഞ്ഞിട്ടും അനസൂയയുടെ വിറയൽ മാറിയില്ല.
താൻ വലിയൊരു കെണിയിൽ ആണ് അകപ്പെട്ടിരിക്കുന്നത് എന്ന് അവൾ മനസ്സിലാക്കിക്കഴിഞ്ഞിരുന്നു.

"ഇത്ര കഴപ്പുള്ള ഒരു മനുഷ്യനെ ഞാൻ ജീവിതത്തിൽ കണ്ടിട്ടില്ല. എത്ര നേരമാണ് അയാൾ എന്നെ..."
അനിതയുടെ വാക്കുകൾ അവൾ ഓർത്തു. അങ്ങനെ അയാൾ തന്നെയും ചെയ്യും. ഓർക്കാൻ പോലും അനസൂയയ്ക്ക് ഭയം തോന്നി.

സണ്ണിക്ക് തന്നെ വേണം..
ഫാരിസിനും തന്നെ വേണം.
ഇപ്പോൾ ഇതാ ഒഴിവാക്കി എന്ന് വിചാരിച്ച ഹൈദരാലിക്കും തന്നെ വേണം.

മൂന്നുലക്ഷം രൂപയുടെ പേരിൽ എത്രപേരുടെ കൂടെ കിടക്കേണ്ടി വരും?
ദൈവമേ. എന്നെ