Chapter Title : അനസൂയ [Krish]

ഒന്ന് രക്ഷിക്കു ഇതിൽ നിന്ന്.
അവൾക്ക് പ്രാർത്ഥിക്കാനേ കഴിഞ്ഞുള്ളൂ.

എന്തുചെയ്യണമെന്ന് അറിയാതെ സങ്കടപ്പെട്ട് ഇരുന്ന അനസൂയയെ കാണാൻ അന്നുച്ചക്ക് അനിത എത്തി. അനസൂയ പണം തിരിച്ചുനൽകി എന്ന് ഹൈദരാലിയിൽ നിന്ന് അവൾ അറിഞ്ഞു കഴിഞ്ഞിരുന്നു.
പണം ശരിക്കും തിരിച്ചു നൽകിയോ എന്ന് അനിത ചോദിച്ചു.
അവളുടെ ചോദ്യത്തിന്റെ ഉദ്ദേശ്യം അനസൂയക്ക് വ്യക്തമായി അറിയാമായിരുന്നു.
ശരിക്കും പണം തിരിച്ചു കൊടുത്തോ അതോ അനിത ചെയ്തതുപോലെ ഹൈദരാലിയുടെ ഇംഗിതത്തിനു വഴങ്ങിക്കൊടുക്കുകയാണോ ചെയ്തത് എന്നാണ് ചോദ്യത്തിന്റെ അർത്ഥം.

പക്ഷേ താൻ പണം കൊടുത്തു എങ്കിൽ അത് എങ്ങനെ കിട്ടി എന്ന് അനിതയാേട് പറയേണ്ടിവരും. താൻ ആണ് പണം മോഷ്ടിച്ചത് എന്ന സത്യം അനിതയോട് പറയാൻ അനസൂയ ആഗ്രഹിച്ചില്ല.

അനസൂയ എന്ത് പറയണം എന്ന് ആലോചിക്കുമ്പോൾ തന്നെ അനിത അവളുടെ കാലിൽ തട്ടി ആശ്വസിപ്പിച്ചു.

"സാരമില്ല എനിക്കറിയാം നിൻറെ കാര്യമൊക്കെ. നമ്മുടെ രഹസ്യങ്ങൾ നമുക്കിടയിൽ തന്നെ ഇരിക്കട്ടെ. ഹൈദരാലിക്ക ഇത് പറഞ്ഞപ്പോൾ തന്നെ എനിക്കറിയാമായിരുന്നു എന്താണ് സംഭവിച്ചിട്ടുണ്ടാവുക എന്ന്. ഒരാശ്വാസം ഉണ്ട്. എൻറെ കാര്യം അയാൾ നിന്നോട് പോലും പറഞ്ഞിട്ടില്ല. അതുപോലെ നിന്നെ അയാൾ എന്താണ് ചെയ്തത് എന്ന് എന്നോട് പറഞ്ഞിട്ടില്ല. അപ്പോൾ ഒരു കാര്യം ഉറപ്പാണ് അയാളെ വിശ്വസിക്കാം. അയാൾ ഇതൊന്നും ആരോടും പറയില്ല."
അനസൂയ അന്തംവിട്ട് അനിതയെ തന്നെ നോക്കിയിരുന്നു.
താൻ ഹൈദരാലിക്കയുടെ ഇംഗിതത്തിനു വഴങ്ങി കൊടുത്തു എന്നാണ് അനിത ധരിച്ചു വച്ചിരിക്കുന്നത് എന്ന് അവൾക്ക് മനസ്സിലായി.
തൽക്കാലം അവൾ അങ്ങനെ തന്നെ വിശ്വസിക്കുന്നതാണ് നല്ലത് എന്ന് അനസൂയക്ക് തോന്നി.
"ഒരു തവണയല്ലേ അയാൾ വന്നുള്ളൂ?"
അനിത ചോദിച്ചു.
അനസൂയ മെല്ലെ തലയാട്ടി.
"എന്താ ചെയ്തത്?"
അനസൂയക്ക് എന്തു പറയണമെന്ന് നിശ്ചയം ഉണ്ടായിരുന്നില്ല.
"വായ കൊണ്ടാണോ?"
അനിത വീണ്ടും ചോദിച്ചു.
അനസൂയ തലയാട്ടി.
"അതെ."
അനിത ദീർഘവിശ്വാസം വിട്ടു.
"അയാൾ ഒരു ഭയങ്കര സാധനം തന്നെയാ. ഈ പ്രായത്തിലും അയാൾ എത്ര പെണ്ണുങ്ങളെയാ! നീ സൂക്ഷിക്കണം ഇനി അടുത്ത തവണ എന്തായാലും നിന്നെ അയാൾ ബെഡ്റൂമിലേക്ക് കൊണ്ടുപോകും."
"അല്ലാതെ എന്ത് ചെയ്യാനാ? എനിക്ക് ഒന്നും അറിഞ്ഞുകൂടാ..."അനസൂയ വെറുതെ പറഞ്ഞു.
പിന്നെ ചോദിച്ചു.