Chapter Title : അനസൂയ [Krish]

തന്നെത്തന്നെ വീക്ഷിക്കുന്ന ഫാരിസിൽ ആയിരുന്നു.

നാണമില്ലാത്ത മനുഷ്യൻ. എന്നെത്തന്നെയാണല്ലോ നോക്കുന്നത്.
അവൾ മനസ്സിൽ വിചാരിച്ചു.

ഫാരിസിന്റെ അടുത്തുനിന്ന് അയാളുടെ പാത്രത്തിലേക്ക് വിളമ്പുമ്പോൾ അയാളുടെ ഇടതു കൈ തൻറെ പിന്നിൽ അമരുന്നത് അവൾ അറിഞ്ഞു. പുറകിൽ ചുമരാണെന്നത് കൊണ്ട് ആരും കാണില്ല എന്ന ധൈര്യം. അയാളുടെ കൈകൾ പതിയെ അവളുടെ നിതംബത്തെ തഴുകി. അതും അത്രയും ആളുകളുടെ മുന്നിൽ വെച്ച്.
ഒരു ഭാവവ്യത്യാസവും കാണിക്കാതെ ഫാരിസിന്റെ പാത്രത്തിലേക്ക് വിളമ്പാൻ അവൾ പണിപ്പെട്ടു. അയാളെ പിടിച്ചു മാറ്റുക അസാധ്യമായിരുന്നു. ആളുകൾ ശ്രദ്ധിക്കും എന്ന് ഉറപ്പാണ്.
പാത്രത്തിൽ ആവശ്യത്തിന് വിളമ്പി കഴിഞ്ഞപ്പോഴത്തേക്കും അവളുടെ നിതംബത്തിന്റെ ആകൃതി മുഴുവൻ അയാൾ തന്റെ കൈപ്പത്തിയാൽ അളന്നു കഴിഞ്ഞിരുന്നു.
അടുത്തയാളുടെ പാത്രത്തിലേക്ക് വിളമ്പാനായി നീങ്ങിയപ്പോൾ അവൾ മെല്ലെ ഫാരിസിനെ ഒന്നു നോക്കി. സംതൃപ്തി നിറഞ്ഞ ഒരു ചിരി ആ മുഖത്ത് അവൾ കണ്ടു.

നാണം കെട്ടവൻ.
മനസ്സിൽ അങ്ങനെ പറഞ്ഞെങ്കിലും അയാളെ നോക്കി ഒന്ന് പുഞ്ചിരിക്കാനേ അവൾക്ക് കഴിഞ്ഞുള്ളൂ.

"എന്തേ, ഇനിയും വേണോ?" അവൾ ചോദിച്ചു. "ഇനിയും വേണോ, ഫുഡ്?"
"വേണ്ടിവരും. എനിക്കിന്ന് കുറച്ച് വിശപ്പ് കൂടുതലാണ്. അനസൂയയെ കണ്ടപ്പോൾ അതൊന്നു കൂടി. ഇത് അനസൂയയാണോ പാചകം ചെയ്തത്?"
"അതെ അവൾ തന്നെയാണ് മെയിൻ ഷെഫ്. പിന്നെ പരമുവും നീലിമയും ഉണ്ട് ഹെൽപ്പേഴ്സായിട്ട്..."
ഭരത് പറഞ്ഞു.

വിളമ്പൽ കഴിഞ്ഞ് അടുക്കളയിലേക്ക് പോയ അനസൂയ കൗണ്ടർ ടോപ്പിൽ ചാരിൽനിന്ന് കിതച്ചു.
ഛേ!
അത്രയും ആളുകളുടെ മുന്നിൽ വച്ച്, എന്നാൽ ആരും കാണാതെ, അതിസമർത്ഥമായി അയാൾ തൻറെ നിതംബത്തിൽ തൊട്ടു. തൊട്ടെന്നു മാത്രമോ, ശരിക്ക് കശക്കി എന്ന് തന്നെ