Chapter Title : അനസൂയ [Krish]

പോലെയുണ്ട്."
അനസൂയ പറഞ്ഞു.
"സത്യമാടീ. നീയും ഫാൻ ആകും. അയ്യാള് വേറെ ലെവലാ."
"അപ്പൊ ഇത് തുടർന്നുകൊണ്ട് പോകാനാണാേ ഉദ്ദേശ്യം?"
"ഹേയ് അല്ല! ഇത് അവസാനത്തെ ആണല്ലോ എന്ന് ഒരു സമാധാനം ഉണ്ട് അതാ ഞാൻ ഇത്ര കൂളായിട്ട് സംസാരിക്കുന്നത്. ഇനി അയാൾക്ക് കാശൊന്നും കൊടുക്കണ്ടല്ലോ."
"എനിക്ക് പേടിയാവുന്നു."
അനസൂയ പറഞ്ഞു.
"നീ പേടിക്കേണ്ടടി അയാള് ഇതൊന്നും ആരോടും പറയില്ല എന്ന കാര്യം നൂറ് ശതമാനം ഉറപ്പാണ്. ആദ്യം കാണുമ്പോൾ നമ്മൾ ആരെങ്കിലും വിചാരിച്ചിരുന്നാേ അയാൾ ഇങ്ങനെയൊക്കെ ചെയ്യുമെന്ന്? നല്ല പക്കാ മാന്യൻ അല്ലേ? അതുപോലെ എല്ലാവരും ഇനിയും വിചാരിക്കും. ഇതൊന്നും ആരും അറിയാൻ പോകുന്നില്ല."

ഹൈദരാലിക്ക് സ്ത്രീവിഷയത്തിലുള്ള താല്പര്യം അറിയാമെന്ന് ഫാരിസ് എത്രയോ മുമ്പ് പറഞ്ഞത് അനസൂയ ഓർത്തു. അയാൾ അത്ര മാന്യൻ അല്ലെന്ന് അറിയുന്ന ആളുകളും ഉണ്ട്.
താനും അനിതയും എത്ര വിഡ്ഢികളായിരുന്നു എന്ന് അവൾക്ക് തോന്നി.
ഊണ് കഴിച്ചാണ് അനിത മടങ്ങിയത്.

ഇക്കാര്യത്തിൽ എന്തെങ്കിലും ഒരു സഹായം ചെയ്യാൻ പറ്റുന്നത് ഫാരിസിന് മാത്രമാണ് എന്ന് അനസൂയക്ക് തോന്നി. ഉടനെ തന്നെ അവൾ ഫാരിസിനെ ഫോണിൽ വിളിച്ചു.
"എനിക്ക് സംസാരിക്കാനുണ്ട്. ഒന്നു കാണാൻ പറ്റുമോ ഫാരിസ്?"
അവൾ ചോദിച്ചു.
"പിന്നെന്താ സംസാരിക്കാലോ. രണ്ടുദിവസം കഴിഞ്ഞ് ഞാൻ അങ്ങോട്ട് വരുന്നുണ്ട്. നിന്റെ ഹസ്ബൻഡ് കുറെ നാളായി വിളിക്കുന്നു ഒന്നു കൂടാൻ."
"രണ്ടുദിവസം കഴിഞ്ഞിട്ടില്ല. ഇന്ന് തന്നെ കാണണം ഫാരിസ്, പ്ലീസ്..."
അവൾ ആവശ്യപ്പെട്ടു.

അന്ന് ഉച്ചകഴിഞ്ഞപ്പോൾ ഭരതിന്റെ ഫോൺ വന്നു.
"ഇന്ന് ഡിന്നറിന് ഫാരിസ് ഉണ്ടാകും. ഞാൻ വിളിച്ചിട്ടുണ്ട്."
ഫാരിസ് തന്നെ ഭരതേട്ടനെ ഫോൺ വിളിച്ച് ഡിന്നറിന് ക്ഷണിക്കാൻ ആവശ്യപ്പെട്ടതാവും എന്ന് അനസൂയ ഊഹിച്ചു. മദ്യപിക്കാൻ സുഹൃത്തുക്കളെ ക്ഷണിക്കും എന്നല്ലാതെ ഡിന്നറിന് വിളിക്കുന്ന പതിവൊന്നും അദ്ദേഹത്തിന് ഇല്ലല്ലോ.

സമയം കളയാതെ അനസൂയ നീലിമയെ സഹായത്തിന് വിളിച്ചു. ഭരത് വരുമ്പോഴേക്കും ഭക്ഷണമൊക്കെ റെഡിയായി. വൈകാതെ ഫാരിസും വന്നു. ഭരത് അയാളെ സ്വീകരിച്ച് ഹാളിൽ ഇരുത്തി. കുട്ടികൾക്ക് ചോക്ലേറ്റുമായാണ് ഫാരിസ് വന്നത്. അത് കിട്ടിയതും കുട്ടികൾ രണ്ടും ഹാപ്പിയായി. അനസൂയ വേഗം അവരെ മുകളിൽ റൂമിലിരുന്ന് പഠിക്കാൻ പറഞ്ഞുവിട്ടു.
കുറച്ചു