Chapter Title : അനസൂയ [Krish]

അങ്ങോട്ട് നോക്കും മുമ്പ് തന്നെ രണ്ടു കൈകൾ അവളുടെ അരക്കെട്ടിനു ചുറ്റും ഒരു വൃത്തം തീർത്തു കഴിഞ്ഞിരുന്നു.

"എന്താണ് മേഡം ഒരു പിണക്കം?"
ഫാരിസിന്റെ പതിഞ്ഞ ശബ്ദം കേട്ട് അവൾ നടുങ്ങിപ്പോയി.
"എന്തായിത് ഫാരിസ്? എന്താ കാണിക്കുന്നത്?"
അനസൂയ അയാളുടെ കൈകളെ വേർപെടുത്താൻ ശ്രമിച്ചുകൊണ്ട് ചോദിച്ചു. പക്ഷേ അയാളുടെ ബലിഷ്ഠമായ കൈകൾ കൂടുതൽ മുറുകിയതേയുള്ളൂ. അവളുടെ മൃദുലമായ വയർ അയാളുടെ കൈകളിൽ കിടന്നു ഞെരിഞ്ഞു.
"കിടന്നു പിടക്കാതെടോ."
ചിരിയോടെ ഫാരിസ് പറഞ്ഞു.
"വിട് ഫാരിസ്...''
അനസൂയ വീണ്ടും പറഞ്ഞു. ഫാരിസിന്റെ ശരീരം അവളുടെ പുറകിൽ അമർന്നു നിന്നു. അയാളുടെ ശരീരത്തിന്റെ ചൂട് അവൾക്ക് അനുഭവപെട്ടു. പക്ഷെ അത് തന്റെ ശരീരത്തിന്റെ ചൂട് തന്നെയാണെന്ന് അവൾക്ക് തോന്നി.
"എന്താ മാഡം, എന്താണിത്ര ദേഷ്യം?"
ഫാരിസ് ചോദിച്ചു.
"ആദ്യം താൻ കൈയ്യെടുക്ക് എന്നിട്ട് പറയാം."
"ആദ്യം താൻ പറ എന്നിട്ട് കയ്യെടുക്കാം."
"ഫാരിസേ ഭരത് ഇപ്പോൾ വരും. എന്താ ചെയ്യാ പറഞ്ഞത് മനസ്സിലാകുന്നില്ലേ?"
" ഓ പിന്നേ; അടുക്കളയിലേക്ക് കയറിവരുന്ന ഒരു ഹസ്ബൻഡ്! നിന്റെ കണവന് അടുക്കളയിലേക്കുള്ള വഴി ഒന്നും അറിയില്ലെന്ന് എനിക്കറിയാം. പോരാഞ്ഞ് അങ്ങേര് നല്ല കിണ്ടിയായിട്ട് ഇരിക്കുവാ."
"ആ ധൈര്യത്തിലാണോ എന്നെ വന്ന് കേറി പിടിക്കുന്നത്?"
"വെറും ധൈര്യം കൊണ്ടല്ല ഇഷ്ടം കൊണ്ടൊ ഇങ്ങനെ പിടിക്കുന്നത്. തന്നെ ഇങ്ങനെ കെട്ടിപ്പിടിക്കാൻ എന്ത് സുഖമാണ്ന്നറിയ്വോ?"

തന്റെ നിതംബത്തിനു പിന്നിൽ കല്ലുപോലെ ദൃഢമായ എന്തോ ഒന്ന് അമരുന്നത് പെട്ടെന്ന് അവൾ അറിഞ്ഞു. അതെന്താണെന്ന് തിരിച്ചറിയാൻ ഒരു നിമിഷം മാത്രമേ വേണ്ടി വന്നുള്ളൂ.
ശരീരമാകെ ഒരു മിന്നൽ പിണർ പോകുന്നതുപോലെയാണ് അനുഭവപ്പെട്ടത്.
"എന്നെ വിട്, ഫാരിസ്,"
വേവലാതിയുടെ അവൾ പറഞ്ഞു. പിന്നെ തൻ്റെ നനഞ്ഞ കൈകൾകൊണ്ട് അയാളുടെ കൈയിൽ പിടുത്തമിട്ടു.
അതോടെ ഫാരിസ് അവളെ വിട്ടു പുറകിലേക്ക് മാറി.
അനസൂയ കിച്ചൻ കൗണ്ടർ ടോപ്പിൽ ചാരി നിന്ന് അയാളെനോക്കി കിതച്ചു. അയാൾ അവളെ നോക്കി ചിരിച്ചു.
"പേടിച്ചോ താൻ?"
അയാളുടെ ചോദ്യം അവഗണിച്ചുകൊണ്ട് അവൾ വാതിലിന് നേരെ നോക്കി.
"എൻറെ പാതി ജീവൻ പോയി! നിനക്ക് ഭ്രാന്തായോ?"
"നിന്നെ ഇങ്ങനെ കണ്ടിരിക്കുമ്പോൾ ആർക്കും