Chapter Title : അനസൂയ [Krish]

തന്റെ നിതംബത്തിൽ അയാൾ തൊട്ടില്ലേ. തൻറെ ഭർത്താവിൻറെ സമ്മതത്തോടെ തന്നെ കൂടെ കൊണ്ടുപോയി തന്നെ ചുംബനത്താൽ പൊതിഞ്ഞില്ലേ. തൻറെ മാറിൽ കടിച്ചില്ലേ.
എങ്ങനെ അയാൾക്ക് ഇത്രയൊക്കെ ധൈര്യം വന്നു?
പോലീസുകാരൻ ആയതുകൊണ്ടാണോ അയാൾക്ക് ഇത്ര ധൈര്യം?
അതോ തന്നോടുള്ള അടക്കാനാവാത്ത കാമമോ?

അയാളുടെ വിരൽ തന്റെ കാലുകൾക്കിടയിൽ അമർന്ന നിമിഷത്തെ ഓർത്ത് അവൾ നടുങ്ങി. അവിടെ അയാൾ തൊട്ടു! അവൾക്കു വിശ്വസിക്കാൻ പോലും കഴിഞ്ഞില്ല. താൻ എതിർത്തില്ലായിരുന്നെങ്കിലോ? ഓർക്കാൻ കൂടി വയ്യ.

അന്ന് രാത്രി വൈകിയാണ് അനസൂയയും ഭരതും ഉറങ്ങാൻ കിടന്നത്. അവൾ പോലും അറിയാതെ അവളുടെ കൈകൾ ഭരതിന് ചുറ്റും ഒരു വള്ളിയായി പടർന്നു. അയാളെ ചുംബിക്കുമ്പോൾ ദാഹം നിറഞ്ഞ ചുംബനങ്ങൾ തിരിച്ചും കിട്ടാൻ അവൾ അറിയാതെ കൊതിച്ചു. തന്റെ ടോപ്പ് അഴിച്ചു ദൂരേക്ക് എറിഞ്ഞ് അയാളുടെ കൈകളെ തന്നെ മാറിലേക്ക് ക്ഷണിക്കുമ്പോൾ ഫാരിസിനെ പോലെ അയാളും തൻറെ മാറിടങ്ങളെ കശക്കിയിരുന്നെങ്കിൽ എന്ന് അവൾ ആശിച്ചു. പക്ഷേ അങ്ങനെയൊന്നും ഉണ്ടായില്ല.
എന്നത്തേയും പോലെ കട്ടിലിൽ കാലുകൾ അകത്തി മലർന്നു കിടന്നുകൊണ്ട് അയാളെ സ്വീകരിക്കാൻ മാത്രമേ അവൾക്ക് കഴിഞ്ഞുള്ളൂ. അല്പം കഴിഞ്ഞു ഒരു ഞരക്കത്തോടുകൂടി അയാൾ അവളിലേക്ക് പെയ്തിറങ്ങി.
"ഹാ...!"
ക്ഷീണിച്ച് അവശനായി തന്റെ മേലെ കിടന്ന തൻറെ ഭർത്താവിനോട് അവൾക്ക് പക്ഷേ ദേഷ്യം ഒന്നും വന്നില്ല.
അവൾ അയാളെ സ്നേഹത്തോടെ കെട്ടിപ്പിടിച്ചു ചുംബിച്ചു. അയാളുടെ ചുണ്ടുകളെ തൻറെ വായകൊണ്ട് പൊതിഞ്ഞ് ഊമ്പിക്കുടിച്ചു.

"ഇന്ന് നീ അടിപൊളിയായിരുന്നു."
കുറച്ചു കഴിഞ്ഞ് ഭരത് പറഞ്ഞു.
"എന്താ?"
അനസൂയയ്ക്ക് തോന്നി അവൾ ശരിക്കും കേട്ടില്ല എന്ന്.
"എന്നു നീ നല്ല