Chapter Title : അന്ധകാരം 1 [RDX-M]

അവൻ്റെ അടുത്ത് സ്വകാര്യം പറയും പോലെ പറഞ്ഞു….

“ അത് എന്തു പറ്റി…എന്തെങ്കിലും കുഴപ്പം ഉണ്ടോ…അവൻ ഇറങ്ങാൻ ആയി ബാഗ് നേരേ ആകുന്നതിന് ഇടയിൽ അയാളോട് ഒരു ചിരിയോടെ ചോദിച്ചു….”

“ രാത്രി ഇവിടെ അധികം ആരും ഇറങ്ങി നടക്കാറ് ഇല്ല ഈ ഗ്രാമത്തിൽ ഉള്ളവർ… പ്രതേകിച്ചു ഇന്ന്…മോന് ഇറങ്ങി എത്തേണ്ട ഇടതു പെട്ടന്ന് ചെല്ലാൻ നോക്ക്… വെട്ടം ഉള്ള വഴി നോക്കി പോയാൽ മതി…”

അയാള് എന്തോ ഓർമപ്പെടുത്തും പോലെ പറഞ്ഞു…

“അവനും അയാളെ നോക്കി സംശയത്തോടെ നോക്കി തലകുലുക്കി….”

അപ്പോഴേക്കും അവന്  ഇറങ്ങേണ്ട സ്ഥലത്ത് എത്തിയിരുന്നു…

അവൻ ബാഗ് എല്ലാം ശെരി ആക്കി…ബസിൽ നിന്നും ഇറങ്ങി…

അവനോട് അയാള് ഇറങ്ങാൻ നേരം വീണ്ടും മുൻപ് പറഞ്ഞ കാര്യം പിന്നെയും ഓർമിപ്പിച്ചു…

അവൻ തലകുലുക്കി… മനസിലായി എന്ന രീതിയിൽ…..

ബസ്സ് നീങ്ങിയതും ബസിൽ ഇരുന്ന ആളുകൾ എല്ലാവരും പിറകിലെ ഗ്ലാസിൽ കൂടി അവനെ നോകും പോലെ അവന് തോന്നി…. അവരുടെ മുഖഭാവം ഒന്നും വ്യക്തമല്ല…ആരാണ് എന്ന് അറിയില്ല എങ്കിൽ കൂടി അവൻ അവരെ നോക്കി ചിരിച്ചു….

ബസ്സ് അങ്ങു ദൂരെ മറഞ്ഞതും അവൻ ചുറ്റും നോക്കി..അടുത്ത് എങ്ങും ഒരു വീട് പോലും ഇല്ല…ദൂരെ ആയി ഒരു കട കാണുന്നുണ്ട്… പക്ഷേ അത് അടച്ച് ഇട്ടിരിക്കുക ആണ് എന്ന് മനസ്സിലാക്കി… അതിൻ്റെ തൊട്ട് അടുത്ത് ആയി ഒരു പോസ്റ്റ് ഉളളത് കൊണ്ട് വെളിച്ചം ഉണ്ട്…

അവൻ കയ്യിൽ നിന്നും ഫോൺ എടുത്ത് ആരെയോ വിളിച്ചു…. ബെൽ ഉണ്ട് എങ്കിലും കോൾ എടുക്കുന്നില്ല… മുഴുവൻ അടിച്ചു തീർന്നിട്ടും ആരും എടുത്തില്ല…

വീണ്ടും വിളിക്കാൻ തുടങ്ങിയതും അവൻറെ മനസ് അവനെ അതിൽ നിന്നും വിലക്കി… രാത്രി ആയി എത്തേണ്ട സ്ഥലം കുറച്ച് അധികം പോകണം… ഈ രാത്രിയിൽ വിളിച്ചു എഴുന്നേൽപ്പിച്ചൽ അവർക്ക് അതൊരു ബുദ്ധിമുട്ട് ആകും..അത് ശെരി ആണ് എന്ന് തോന്നി…

അവൻ കയ്യിൽ ഇരുന്ന് ഫോൺ പോകേറ്റിലേക്ക് തിരുകി…

ഇനി ഇപ്പൊ നേരം വെളുക്കും വരെ അവിടെ ആ കടത്തിണ്ണയിൽ ഇരിക്കനെ പറ്റൂ…

അവൻ അങ്ങോട്ടേക്ക് നടന്നു… കണ്ടാൽ അത്യാവശ്യം വലിയ കട തന്നെ ആണ്… ആദ്യം ആയി ആണ് ഇവിടെ ഇത്രെയും വലിയ കട കാണുന്നത്…. അത്യാവശ്യം വലിപ്പവും ഉണ്ട്…ചവറുകൾ ഒന്നും കാണുന്നില്ല..നല്ല വൃത്തി…ഭിത്തിക്ക് ഒരു വശത്ത് ഒഴിഞ്ഞ സോഡ കുപ്പികൾ അടുക്കി വച്ചിരിക്കുന്നു…

ഇന്ന് ഇനി അതിൻ്റെ തിണ്ണയിൽ കിടക്കാം…വല്ലോ