Chapter Title : അണിമംഗലത്തെ ചുടലക്കാവ് 4 [ Achu Raj ]

അധികരിച്ച് കൊണ്ടിരുന്നത് അവര്‍ അറിഞ്ഞതേയില്ല... സന്ധ്യയുടെ വരവരിയിച്ചുക്കൊണ്ട് കിളികള്‍ ശബ്ദമുണ്ടാക്കി പറന്നകന്നു...സൂര്യന്‍ ഒരു ചുവന്ന പോട്ടുപ്പോലെ ഓടിമറയാന്‍ അനുവാദത്തിനായി കാത്തു നില്‍ക്കുന്നു....ആ സൂര്യകിരണ ശോഭയില്‍ ആയിഷയുടെ മുഖം കൂടുതല്‍ തിളക്കമുള്ളതായി വിനുവിന് തോന്നി..അവന്‍ അവളുടെ മുഖം കൈകളില്‍ കോരിയെടുത്തു.... അവളുടെ മുഖത്തേക്ക് തന്നെ ഒരുപാട് നേരം നോക്കി നിന്നപ്പോള്‍ അവള്‍ കണ്ണിമ വെട്ടാതെ ഒരു കുസൃതി ചിരിയോടെ അവനെ നോക്കി..പെട്ടന്ന് അവളുടെ അധരങ്ങള്‍ നുണഞ്ഞെടുത്ത വിനുവിനെ ആയിഷ തള്ളിമാറ്റി അവളുടെ മുഖം ദേഷ്യം കൊണ്ട് ചുവന്നു,, “ആയിഷ ഞാന്‍” വിനു വിഷമത്തോടെ പറഞ്ഞു..പക്ഷെ ആയിഷ ഒന്നും തന്നെ പറയാതെ അവിടെ നിന്നും ഇറങ്ങി ഓടി... വാതില്‍ അടച്ചു പൂട്ടി പുറതെത്തിയപ്പോളെക്കും ആയിഷ പോയി കഴിഞ്ഞിരുന്നു...വിനു വേഗത്തില്‍ ഹോസ്റ്റെലിലേക്ക് നടന്നു...അവിടെ എത്തിയ ഉടനെ ആയിഷയെ വിളിച്ചെങ്കിലും അവളുടെ ഫോണ്‍ സ്വിച്ച് ഓഫ്‌ ആയിരുന്നു... അവന്‍ വിഷമത്തോടെ ഫോണില്‍ തന്നെ നോക്കി ഇരുന്നു ഇടയ്ക്കിടയ്ക്ക് അവളെ വിളിച്ചു കൊണ്ടിരുന്നു ...സമയം രാത്രി ആയി.. അവന്‍ വീണ്ടും അവളെ വിളിച്ചു..അവളുടെ നമ്പര്‍ റിംഗ് ചെയ്തു....ആയിഷ ഫോണ്‍ എടുത്തു.. “ഹലോ...ആയിഷ അം സോറി ഞാന്‍ ...ഞാന്‍ അങ്ങനെ ഒന്നും ചെയ്യണം എന്ന് വിചാരിച്ചയല്ല...പക്ഷെ പെട്ടന്നു...എടാ.. സോറി ഡാ..നിന്‍റെ പിറന്നാള്‍ ഞാന്‍ കാരണം” വിനു കരച്ചിലിന്‍റെ വക്കിലെത്തി.. “വിനു..ഹലോ..നീ എന്തൊക്ക്യാ ഈ പറയുന്നേ..പിറന്നാളോ ആരുടെ...നീ എന്താ കള്ളുകുടിച്ചിട്ടുണ്ടോ” വിനു പെട്ടന്ന് സ്തഭ്തനായി... “അല്ല ആയിഷ ഇന്ന് നമ്മള്‍ പോയ സ്ഥലത്ത്..” “നമ്മള്‍ പോയ സ്ഥലത്തോ ..നീ എന്തോക്കോയ വിനു പറയുന്നേ...നിന്കെന്താ പറ്റിയെ....കഴിഞ്ഞ നാല് ദിവസമായി ഞാന്‍ വീട്ടില്‍ പോയെക്കുവല്ലേ...പോകാന്‍ നേരം എനിക്ക് നെറ്റ് ഇല്ലാത്തോണ്ട് നിനക്ക് ഞാന്‍ ടെക്സ്റ്റ്‌ മെസ്സേജ് അയച്ചിരുന്നല്ലോ...ഇന്ന് വൈകിട്ട ഞാന്‍ വന്നത്..നീ എന്താ ഇങ്ങനൊക്കെ പറയുന്നേ” വിനുവിന്‍റെ ശരീരത്തിലൂടെ കൊള്ളിയാന്‍ പാഞ്ഞു...ആയിഷ വീട്ടില്‍...അവന്‍ വേഗം ടെക്സ്റ്റ്‌ ഇന്ബോക്സ് തുറന്നു...ശെരിയാണ് നാല് ദിവസം മുന്നേ ഞാന്‍ വീട്ടില്‍ പോകുന്നു അത്യവശ്യ കാര്യമുണ്ട്...നാല് ദിവസം കഴിഞ്ഞേ വരൂ ..എന്നാ മെസ്സേജ്... വിനുവിന്‍റെ കൈകാലുകള്‍ വിറക്കാന്‍ തുടങ്ങി...അപ്പോളും ആയിഷ ഫോണിലൂടെ ഹലോ ഹല്ലോ എന്ന് പറയുന്നുണ്ടായിരുന്നു...വിനുവിന് മനസില്‍ എന്തൊക്കെയോ സംശയങ്ങള്‍ നിറഞ്ഞു.... അവന്‍ വേഗത്തില്‍ എണീട്ടുക്കൊണ്ട്