Chapter Title : അനിത മിസ്സും അമലും1 [അർജുൻ]

പക്ഷെ ഒറ്റനോട്ടത്തിൽ ആകർഷിക്കാനുള്ള സൗന്ദര്യം മിസ്സിന് ഇല്ല എന്ന്‌ തോന്നിയിട്ടാകും അവന്മാരുടെ കഴുകൻ കണ്ണുകൾ ആ പാവത്തിൽ പതിയാത്തത് എന്ന്‌ ഞാൻ കരുതി.. പിന്നെ നല്ല പേടിയും ആണല്ലോ.. മിസ്സിനെ അനാവശ്യമായി നോക്കുന്ന വല്ലോം ശ്രദ്ധയിൽ പെട്ടാൽ ആ കോളേജിൽ നിന്ന് തന്നെ പുറത്താകാൻ സാധ്യതയും ഉണ്ട്.. പിന്നെ മിസ്സ്‌ കോളേജിലെ ഡീൻ ആകാൻ ഉടൻ സാധ്യത ഉണ്ട് എന്നുള്ള വാർത്തയും സീനിയർ ചേട്ടന്മാർ പറയാർ ഉണ്ട്.. ഇതൊക്കെ ചിന്തിച്ചു വെറുതെ ബോറടിച്ചിരുന്നപ്പോ മിസ്സ്‌ ക്ലാസ്സിൽ പഠിപ്പിക്കാൻ വന്നു.. ഞാൻ അപ്പോൾ മിസ്സിനെ ഒന്ന് നോക്കി.. എനിക്ക് ആ മുഖം വളരെ ഐശ്വര്യമുള്ള ഒന്നായാണ് തോന്നിയത്.. ഈ കറുപ്പ് വെളുപ്പ് എന്ന്‌ ആൾക്കാരെ തരം തിരിച്ചു പറയുന്ന പോലും എനിക്കറപ്പാണ്.. വളരെ ഭംഗി ആയി സാരി ഉടുക്കാറുള്ള അനിത മിസ്സിന്റെ മുഖത്ത് നല്ല ഒരു ഐശ്വര്യം ആണ് എനിക്ക് തോന്നിയത്.. പിന്നെ ഈ പ്രായത്തിലുള്ള സ്ത്രീകൾക്ക് ഈ വണ്ണം ഉള്ളത് തന്നെ അല്ലെ നല്ലത്?? ഞാൻ ഇതൊക്കെ ചിന്തിച്ചിരുന്നപ്പോൾ അറ്റന്റൻസിനുള്ള എന്റെ പേര് വന്നു.. "അമൽ " "അമൽ" മിസ്സ്‌ ഒന്നൂടെ വിളിച്ചപ്പോൾ ആണ് ഞാൻ കേട്ടത്.. "സോറി മിസ്സ്‌. പ്രേസേന്റ് " ഞാൻ പറഞ്ഞു "എന്താ അമലേ..ഇങ്ങനെ സ്വപ്നം കാണൽ ഇല്ലാത്തത് ആണല്ലോ " "അല്ല മിസ്സ്‌ ചെറിയ തലവേദന " ഞാൻ എഴുനേറ്റ് നിന്ന് മറുപടി പറഞ്ഞു "വയ്യ എങ്കിൽ ലീവ് എടുത്തോളൂ "മിസ്സ്‌ ചോദിച്ചു "Its okay miss..ഞാൻ ടാബ്ലറ്റ് കഴിച്ചു " "Ok അമൽ സിറ്റ്.. " "ആദ്യമായ മിസ്സിന്റെ പിടിവീഴുന്നെ..