Chapter Title : അനിതയും ഷീബയും ശ്രീജയും [Manu]

ഇങ്ങനെ വിഷമിച്ചിരിക്കുന്ന കുഞ്ഞുനെ അല്ല വേണ്ടേ. വാ വാ എഴുന്നേൽക്ക്.... എഴുന്നേക്കടാ.. ഷീബ കുഞ്ഞുനെ നിർബന്ധിച്ച് എഴുന്നേറ്റിരിപ്പിച്ചു. അനിത: പറ. ഞങ്ങളോട് പറാ എന്താ പ്രശ്നംന്ന് .ഇപ്പം എന്താ കല്യാണം വേണ്ടാന്ന് തോന്നാൻ. അവൾക്കെന്തെങ്കിലും പ്രശ്നം ഉണ്ടോ... കുഞ്ഞു:ഇല്ല. ശ്രീജ: പിന്നെന്താ... കുഞ്ഞു: അതുപിന്നെ... ഒന്നുല്ല. ഷീബ: ഒന്നുല്ലാതെ നി ഇങ്ങനെ വിഷമിക്കില്ലായന്ന് ഞങ്ങൾക്കറിയാം.. എന്തോ ഉണ്ട്... കുഞ്ഞു: ഇല്ല... അനിത: പറ കുഞ്ഞു ഞങ്ങളോടെങ്കിലും.

കുഞ്ഞു: ഒന്നൂല്ല ഷീബേച്ചി. എനിക്കാ കുഴപ്പം .എനിക്കത് നിങ്ങളോട് പറയാൻ പറ്റാത്തതുകൊണ്ടാ.. എനിക്കറിയില്ല എങ്ങനെയാ പറയണ്ടതെന്ന്. അനിത: നിനക്കെന്ത് കുഴപ്പം.. കുഞ്ഞു: ഒന്നുല്ല.നിങ്ങളെല്ലാവരും ഇപ്പം ഒന്ന് പോയി താ. എൻ്റെ പ്രശ്നം പറഞ്ഞിട്ടൊന്നും കാര്യ ഇല്ല. അനിത: അങ്ങനെ ഞങ്ങളാരും ഇപ്പം പോന്നില്ല. നി പറഞ്ഞില്ലെങ്കിൽ ഞാനിന്നു പണിക്കു പോവാതെ ഇവിട തന്നെ ഇരിക്കും.. വേഗം പറാ.. ഞങ്ങളോടല്ലേ.. കുഞ്ഞു: എൻ്റെ അനിതേച്ചി പറയാൻ പറ്റാത്ത കാര്യ ആയോണ്ടാ.. ശ്രീജ: അതെന്താ നിനക്ക് മൂലക്കുരു ഉണ്ടോ.. അതുകേട്ട് ഷീബയും അനിതയും ചെറുതായി പുഞ്ചിരിച്ചു. അനിത: നിനക്ക് ഞങ്ങളോട് എന്തും പറയാം. അതിപ്പോ ഇത്തിരി മോശപ്പെട്ടാതാണേലോ വൃത്തികേടാണലോ സാരയില്ല. അല്ല ഷീബേ.. ഷീബ: ആ.. നി പറാ. ഇനി എല്ലാരോടും ഒരുമിച്ച് പറയാൻ ബുദ്ധിമുട്ടാണേ അനിതേച്ചിയോട് മാത്രം പറഞ്ഞാ മതി. അനിതേച്ചി ഞങ്ങളോട് പറഞ്ഞോളും. അനിത: അത് തന്നെ നി എന്നോട് പറാ.നിങ്ങളൊന്ന് പുറത്ത് നിൽക്ക്.. ശ്രീജയും ഷീബയും റൂമിൽ നിന്ന് ഇറങ്ങി.( പ്രശ്നം ഗുരുതരമാണ്) (തുടരും)