Chapter Title : അഞ്ജുവും കാർത്തികയും എന്റെ പെങ്ങളും 10 [രാജർഷി]

വലിച്ചു കയറ്റി വല്ലാതെ സങ്കടപ്പെടുന്നുണ്ടെന്നെനിയ്ക്ക് മനസ്സിലായി...അല്ല അവൾക്ക് മനസ്സ് നിറയെ സങ്കടപ്പെടാനുള്ളതൊക്കെ ഞാനിന്നലെ ഉണ്ടാക്കിക്കൊടുത്തിട്ടുണ്ടല്ലോ....പിന്നെന്തിനാണ് അവശ്യമില്ലാത്തതൊക്കെ തലയിൽ കേറ്റി വച്ച് സങ്കടിക്കുന്ന...ആ...ചിലപ്പോൾ ആ ഒരു മൂഡവൾക്ക് വല്ലാതങ് പിടിച്ചു പോയിട്ടുണ്ടാകും... ഹൊ ഇന്നാരെയാണോ കണി കണ്ടത്...ഇടംവലം തിരിയാൻ മേലന്നായിട്ടുണ്ടല്ലോ...അപ്പോഴാണ് കണി കണ്ടയാളുടെ മുഖം മനസ്സിൽ തെളിഞ്ഞു വന്നത്...ദൈവമേ...ഇനി അവളുടെ മനസ്സിൽ എന്തൊക്കെയാണോയെന്തോ കയറിക്കൂടിയിരിക്കുന്ന.... ദാ.. വരുന്നു..ഇതെന്താ സ്റ്റേജ് നാടകത്തിൽ കഥാപാത്രങ്ങൾ മാറി വരുന്നത് പോലെയുണ്ടല്ലോ...ആ..സ്റ്റെജിന് പകരം ജീവിതം ആണെന്ന വ്യത്യാസം മാത്രമേ ഇവിടെയുമുള്ളൂ.... ദിയയെന്റെ അടുത്തായി വന്ന് നിന്നത് ഞാനറിയുന്നുണ്ടായിരുന്നെങ്കിലും അവളെ ശ്രദ്ധിക്കാതെ tv യിൽ നോക്കിയിരുന്നു... ചേട്ടായി...വനത്തിൽ പോകുന്നുണ്ടോ...കഴിക്കാനുള്ളത് എടുക്കട്ടേ....ഞാനൊന്നും മിണ്ടിയില്ല...അവളെന്റെ അടുത്തായി സെറ്റിയിൽ ഇരുന്നു..എന്റെ കയ്യെടുത്തവളുടെ മടിയിൽ വച്ചു വിരലുകളിൽ കോർത്തു പിടിച്ചു... ഞാനവളുടെ മുഖത്തേയ്ക്ക് നോക്കി.... ഫ്രഷായിട്ടുണ്ടെങ്കിലും കരഞ്ഞു വാടിത്തളർന്നിരുന്നു...മനസ്സിൽ വന്ന സങ്കടത്തോടൊപ്പം സ്നേഹത്തോടെയുള്ള സഹാനുഭൂതിയും അവളിലേക്ക് ചൊരിയാൻ എന്റെ ഉള്ളം തുടിച്ചുയർന്നു... ചേട്ടായി...ഇന്ന് പോകുന്നുണ്ടോ... ഞാൻ:-ഞാൻ ചെറുതായിട്ടൊന്ന് വഴക്ക് പറഞ്ഞതിനാണോ..ഇങ്ങനെ വിഷമിച്ചു കരഞ്ഞോണ്ടിരിക്കുന്ന...അല്ലേത്തന്നെ കൂട്ടുകാരിയിട്ടെന്നെ വട്ടം ചുറ്റിച്ചോണ്ടിരിക്ക...അവൾക്കിപ്പോൾ എന്നോടുള്ള സ്നേഹം മൂത്ത് സംശയരോഗവും തുടങ്ങിയിട്ടുണ്ടെന്ന തോന്നുന്ന...ഉള്ള പ്രശ്നങ്ങൾ തന്നെ

വേണ്ടുവോളമുണ്ട് ഇന്നിപ്പോൾ അഞ്ചുവിനെ കണ്ടപ്പോൾ ഒന്ന് ചിരിച്ചെന്നും പറഞ്ഞാണ് അടുത്ത പുകില്... അതിനിടയിലാണ് നിന്റെ വക അതിനും വേണ്ടി കരയാൻ മാത്രം ഇപ്പോൾ എന്താ ഉണ്ടായേ കാരണം അറിഞ്ഞിട്ടെ ഞാനിനി എങ്ങോട്ടും പോകുന്നുള്ളൂ...ആവശ്യത്തിനും അനാവശ്യത്തിനുമെല്ലാം സ്നേഹിക്കുന്നവരുടെ സങ്കടം മാത്രം കണ്ടോണ്ടിരിക്കാൻ ഞാനെന്താ വല്ല യന്ത്രവും ആയിട്ടാണോ...നിങ്ങൾക്കൊക്കെ തോന്നിയെക്കുന്ന...വേണമെന്ന് വിചാരിച്ചിട്ടല്ലെങ്കിൽ കൂടി പറഞ്ഞു വന്നപ്പോൾ എന്റെ കണ്ണുകൾ നിറഞ്ഞിട്ടുണ്ടായിരുന്നു... അതും കൂടെ കണ്ടപ്പോൾ ദിയയെന്നെ ഇറുകെ കെട്ടിപ്പിടിച്ചു മുഖം എന്റെ നെഞ്ചിലമർത്തിക്കിടന്നു കരയാൻ തുടങ്ങി....ഞാനവളുടെ മുടിയിൽ തഴുകിക്കൊണ്ടിരുന്നു...അവളുടെ ചുടു കണ്ണുനീർ നെഞ്ചിൽ വീണൊഴുകുമ്പോൾ...എന്റെ മനസ്സിലും സങ്കടക്കടൽ അലയടിച്ചുയരുന്നുണ്ടായിരുന്നു... കുറെ കഴിഞ്ഞപ്പോൾ അവളുടെ കരച്ചിൽ കേൾക്കാതായപ്പോൾ ഞാനെന്റെ ദേഹത്ത് നിന്നവളെ അടർത്തിമാറ്റി എഴുന്നേല്പിച്ചിരുത്തി...അവളുടെ മുഖവും കണ്ണുനീരുമെല്ലാം സെറ്റിയിൽ വിരിച്ചിരുന്ന ഷീറ്റെടുത്ത് ഞാൻ തുടച്ചു കൊടുത്തു... അവൾ നേരെയിരുന്നിട്ടെന്റെ മുഖത്തേയ്ക്ക് നോക്കിയിരുന്നു കരഞ്ഞു കഴിഞ്ഞപ്പോൾ അവളുടെ മനസ്സിന് ശാന്തത കൈവരിച്ചതായിട്ടേനിക്കപ്പോൾ തോന്നി.... കുറച്ചു കഴിഞ്ഞപ്പോൾ അവൾ സെറ്റിയിലേയ്ക്ക് ചാരിയിരുന്നു.... ദിയ പറഞ്ഞു തുടങ്ങി...ചേട്ടായി കാർത്തുവിന് ചേട്ടയോടുള്ള സ്നേഹത്തിന്റെ