Chapter Title : അഞ്ജുവും കാർത്തികയും എന്റെ പെങ്ങളും 11 [രാജർഷി]

കാർത്തുവിന്റെ അച്ഛനും വെറും നാട്ടുകാർ മാത്രമല്ല ചെറുപ്പം മുതൽ ഒരേ കുടുംബത്തിലെ കൂടപ്പിറപ്പുകളെപ്പോലെ കഴിയുന്നവരാണ്.. നിനക്കും ദിയയ്ക്കും കാർത്തുവിനും ഒരേ സ്ഥാനം തന്നെയാണ് ഞങ്ങൾ നാല് പേരുടെയും മനസ്സിൽ ഉള്ളത്...കാർത്തുവിനെ പോലൊരു മോളെ എന്റെ മകന്റെ ജീവിതപങ്കാളിയായി ലഭിക്കുന്നതിൽ അച്ഛനും അമ്മയ്ക്കും അതിയായ സന്തോഷം മാത്രമേയുള്ളു...പക്ഷെ അതിന് വേണ്ടി സത്യനെയും ലതികയെയും മനസ്സ് കൊണ്ട് പോലും വേദനിപ്പിക്കാൻ എനിയ്ക്ക് കഴിയില്ല...മകന്റെ വേദനയും അച്ഛന് മനസ്സിലാകും...അമ്മ നി റൂമിലേയ്ക് പോയപ്പോൾ ദിയയെ വിളിച്ച് കാര്യങ്ങൾ മനസ്സിലാക്കിയിരുന്നു...ഞാനവളെ ദേഷ്യം പിടിപ്പിച്ചപ്പോൾ താമശിക്കാണെങ്കിലും അവൾക്ക് പറയാൻ തോന്നിയത് ഒരു കണക്കിന് നന്നായി...രണ്ടാളുടെയും മനസ്സിൽ ഒരാശ തോന്നിയിട്ടല്ലേയുള്ളൂ...നല്ലതിന് വേണ്ടി അത് ഉപേക്ഷിക്കാനും തുടക്കം ആയത് കൊണ്ട് ബുദ്ധിമുട്ടാകില്ലയെന്നാണ് അച്ഛന് തോന്നുന്നത്...

ആ വാക്കുകൾ എന്റെ മനസ്സ് പാടേ... തച്ചുടയ്ക്കാൻ ശക്തിയുള്ളതായിരുന്നു...എന്റെ മുഖത്ത് നിന്നത് മനസ്സിലാക്കിയിട്ടെന്നവണ്ണം ... എന്ന് വച്ച് അച്ഛൻ എടുത്ത് ചാടി ഒരു തീരുമാനം പറഞ്ഞതോന്നുമല്ല....പാടത്ത് സത്യനും വന്നിട്ടുണ്ടാകും ഞാനവനോട് കാര്യങ്ങൾ സംസാരിക്കാം...അവന് എതിർപ്പില്ലെങ്കിൽ അതെന്റെ മകന്റെ ജീവിതത്തിലെ ഏറ്റവും വലിയ ഭാഗ്യമായി ഞാൻ കരുതും... മറിച്ചാണെങ്കിൽ...എന്റെ മോൻ അച്ഛനെ വിഷ്‌മിപ്പിക്കാൻ ഇടവരുത്തരുത്...മറിച്ചാണ് സത്യന്റെ തീരുമാണമെങ്കിലും ഞാനവനെ തെറ്റ് പറയില്ല...നിന്റെ പെങ്ങളുടെ കാര്യത്തിൽ ഞാനും ഇതേ പോലൊരു അവസ്‌ഥയിൽ മകൾക്ക് എല്ലാ രീതിയിലും മികച്ചു നിൾക്കുന്ന ഒരാളുടെ കൈപിടിച്ചേല്പിക്കാനെ ആഗ്രഹിക്കുള്ളൂ...എന്ന് വച്ച് മോനിതിൽ തെറ്റ്കാരൻ ആണെന്നൊന്നും അച്ഛൻ പറയില്ല..അതും ദിയ പറഞ്ഞിരുന്നു കാർത്തുവാണ് ആദ്യം ഇഷ്ടം പറഞ്ഞതെന്ന്...എന്തായാലും രാവിലെ അച്ഛൻ വരുമ്പോൾ ഒരു തീരുമാനം ഉണ്ടാകും... അനുകൂലമല്ലെങ്കിൽ രണ്ട് കുടുംബത്തിന്റെയും നന്മയേക്കരുതി മോൻ കാർത്തുവിനെ മറക്കണം...പറഞ്ഞവസാനിപ്പിച്ചു അച്ഛൻ പോകാനായി എഴുന്നേറ്റു മുറ്റത്തേക്കിറങ്ങി... നി മനസ്സ് വിഷമിപ്പിക്കാതെ പോയി കിടന്നുറങ്ങു മോനെ...എല്ലാം നല്ലതിനാണെന്നു കരുതിയാൽ മതി ഇടയ്ക്ക് അമ്മയെ ഒന്ന് ശ്രദ്ധിച്ചേക്കണേ... അച്ഛൻ ടോർച്ചും തെളിച്ചു റോഡിലേയ്ക്കിറക്കി...മനസ്സിൽ വല്ലാത്ത ഭാരവും പേറി ഞാൻ അകത്തോട്ട് കയറി വാതിൽ അടച്ചു കൂറ്റിയിട്ട് തിരിഞ്ഞപ്പോൾ ആണ് കണ്ടത്... കാർത്തു എല്ലാം കേട്ട് കൊണ്ട് ഭിത്തിയിൽ ചാരി നിൽപ്പുണ്ടായിരുന്നു...അവളുടെ കണ്ണുകൾ നിറഞ്ഞൊഴുകുന്നുണ്ടായിരുന്നു...അത് കണ്ട് നിൽക്കാനാകാതെ ഞാൻ റൂമിലേയ്ക്ക് വേഗത്തിൽ നടന്നു..... വാതിൽ കൂട്ടിയിട്ട് ഞാൻ ബെഡിലേക്ക് കിടന്നു... ചിന്തകളിലാണ്ട്