Chapter Title : അഞ്ജുവും കാർത്തികയും എന്റെ പെങ്ങളും 12 [രാജർഷി]

വന്നിട്ട് ഒരു മണിക്കൂറിൽ കൂടുതൽ ആയിക്കാണും ഇടയ്ക്ക് ലതികമ്മ കുടിക്കാൻ വെള്ളം കൊണ്ട്

വന്നതൊഴിച്ചാൽ ഇവരുടെ കത്തിയടി മാത്രം ബാക്കി ഈ സമയമത്രയും...ഞാൻ കഴിഞ്ഞ ജന്മത്തിൽ എന്തോ വലിയ പാപം ചെയ്തിട്ടുണ്ടാകാം...ഇത് പോലൊരു ഗതി ഒരു കാമുകനും വരുത്തരുതേ...മനസ്സിൽ ചിന്ദിച്ചു കൊണ്ട് തലയുയർത്തി നോക്കിയത് നേരെ സത്യനച്ഛന്റെ മുഖത്തേയ്ക്ക് ഒരു നിമിഷം എന്റെ നെഞ്ചിൽ കൂടി ഒരു കൊള്ളിയാൻ മിന്നിമറഞ്ഞോയെന്നൊരു സംശയം ഇല്ലാതില്ല...പുള്ളി എന്നെത്തന്നെ സൂക്ഷിച്ചു നോക്കിക്കൊണ്ടിരിക്കുന്നു അച്ചനോട് സംസാരിക്കുന്നുമുണ്ട്...ഞാൻ ഒരു വിളറിയ ചിരി വരുത്തി...എവിടെ... പുള്ളിയുടെ മുഖത്ത് യാതൊരു വിധത്തിലുള്ള ഭാവമാറ്റവും ഉണ്ടായിരുന്നില്ല...ഒരു കാര്യത്തിൽ തീരുമാനമായി...കാർത്തുവിനെ എനിയ്ക്ക് തരാൻ പോകുന്നില്ലെന്ന് മാത്രമല്ല...ഈ ഒരു തവണ കൂടെ കഴിഞ്ഞാൽ എന്നെയി വീടിന്റെ ഏഴയലത്തേയ്ക്ക് അടുപ്പിക്ക പോലുമുണ്ടാകില്ല... ആരുമില്ലാത്തവർക്ക് ദൈവം ഉണ്ടാകും എന്ന് പറഞ്ഞത് പോലെ രക്ഷകയുടെ വേഷത്തിൽ അതാ വരുന്നു...ലതി കമ്മയും നോമിന്റെ സ്വന്തം രാധമ്മയും... ശിവേട്ടാ..വാ മോനെ ഇനി കഴിച്ചിട്ടാകാം ബാക്കി കാര്യങ്ങളൊക്കെ...ലതികമ്മ ഭക്ഷണം കഴിക്കാനായി വിളിച്ചു...ഹൊ ഒരാൾക്കെങ്കിലും ഞാനിവിടെയുണ്ടെന്നുള്ള കാര്യം മനസ്സിലായല്ലോ..ആശ്വാസം... കഴിച്ചിട്ടിനിയെന്താ ബാക്കി കാര്യം...നൈസായിട്ടു ഒഴിവാക്കാനായിരിക്കും...അല്ല സാധാരണ ഇത് പോലുള്ള സാഹചര്യങ്ങളിൽ തീരുമാനങ്ങൾ കഴിഞ്ഞിട്ടാണ് ഭക്ഷണം കൊടുക്കണോ...കഴിക്കണോയെന്നൊക്കെയുള്ള ചടങ്ങ് ഉണ്ടാകാറുള്ളത്... അച്ഛൻ എണീറ്റപ്പോൾ ഞാനും യാന്ത്രികമായി അച്ചന്റെ പിറകെ നടന്നു... പോകുന്ന വഴിയിലൊക്കെ ഞാൻ കാർത്തുവിനെ തിരയുന്നുണ്ടായിരുന്നു..എന്നെ ചെകുത്താനും കടലിനും ഇടയ്ക്ക് തള്ളിയിട്ടിട്ട് എവിടെപ്പോയി ഒളിച്ചോ ആവോ...തരി പോലുമില്ല കണ്ടു പിടിക്കാൻ.....അങ്ങനെ കൈ കഴുകി വന്ന് ഞാൻ അച്ഛന്റെ അടുത്തതായി ആസനസ്തനായി...അച്ചന്മാരും അമ്മമാരും ജോടികളായി ടേബിളിന് ഇരുവശത്തുമായി..ഇരിക്കുന്നുണ്ട്..ടേബിളിൽ വെള്ളം അല്ലാതെ വേറൊന്നും നോക്കിയിട്ട് കാണാനുമില്ല.. ഇനി ടെൻഷൻ മൂത്ത് എന്റെ കാഴ്ച്ചശക്തി കുറഞ്ഞതാണോ...ഏയ്...